Επιστράτευση Νατάσσας?

Το pressmme έχει την παρακάτω πληροφορία (βλ. εδώ):

Είναι το τελευταίο χαρτί του Κ. Καραμανλή. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν οι περισσότεροι που βρίσκονται κοντά στον πρωθυπουργό. Τα ίδια περίπου του λένε και οι άλλοι που συνομιλούν και σηζητάνε μαζί του. Ο μόνος ο οποίος έχει διαφορετική άποψη είναι ο μόνος που ξέρει να διαχειρίζεται τα δημοσκοπικά εργαλεία που φθάνουν στο Μαξίμου. Ο Γ. Λούλης, το έχει και το έχει γράψει στην αρθρογραφία του. Σε αυτή την εκλογική μάχη τα κριτήρια επιλογής θα είναι πολιτικά. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Real News η Νατάσα Καραμανλή αναλαμβάνει δράση ενόψει των Ευρωεκλογών. Έτσι πρέπει να είναι. Όπως τα γράφει η εφημερίδα. Το ερώτημα είναι όμως είναι το εξής : "υπάρχει έστω ένας Έλληνας πολίτης ο οποίος θα ψηφίσει τη Ν.Δ. επειδή θα μπει μπροστά η Νατάσα Καραμανλή";

Εμείς, βεβαίως, έχουμε άλλη άποψη και την έχουμε πει εδώ... Υποστηρίξαμε ότι επαναλαμβάνεται στην περίπτωση του ανηψιού η ιστορία με τον θείο Κ. Καραμανλή, που χώρισε από την Αμαλία Μεγαπάνου... Να δούμε τί θα γίνει στο τέλος!

Αποκλειστικότητα του μπλογκ "Εις την Πόλιν"...

Απρόβλεπτες συναντήσεις στην Κων-πολη,

από το blog www. eistinpolin.wordpress.com (βλ. εδώ)

Η έλλειψη ιστορικής μνήμης...

Η παρακάτω ανάρτηση ανέβηκε από τον Κρόγια και δείχνει το πρόβλημα (αλλά και την ελπίδα) της Δημοκρατίας μας: ότι η έλλειψη ιστορικής μνήμης μας οδηγεί σε τραγικές επιλογές...

Ελπίδα μέσα από το λάθος - "Τώρα πλέον ξέρω! Γνωρίζω!"

"Το 2004 όταν συζητούσα με φίλους το γεγονός ότι μάλλον θα βγει η Νέα Δημοκρατία και θα τα αλλάξει ΟΛΑ πίστευα ότι μια αλλαγή μωρέ είναι καλή. Στο κάτω κάτω στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής ένωσης λίγα είναι αυτά που μπορούν να βλάψουν. Οι φίλοι μου (για τους δεξιούς μιλάω) ήταν νέοι σε ηλικία.

Όταν μιλούσα όμως με κάποιους "παλαιότερους" ηλικιακά, μου έλεγαν: "Δεν ξέρεις αγόρι μου τι θα πει Δεξιά. Δεν την έζησες".

Εγώ γελούσα γιατί πραγματικά θεωρούσα ότι αυτά είναι ξεπερασμένα και ανόητα και ότι μιλούσαν συναισθηματικά. "Είμαστε σε άλλες εποχές", έλεγα.

Με στεναχωρεί πολύ που έκανα λάθος.
Μου δίνει ελπίδα όμως το γεγονός ότι πλέον ΞΕΡΩ. ΓΝΩΡΙΖΩ!

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΨΗΦΟ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ! ΠΟΤΕ!

Με κατάντησαν φοβικό, μικρό, ασήμαντο, σκουπίδι! Με κατάντησαν να φοβάμαι τον αστυνομικό, τον διπλανό μου αλλοδαπό, τον νέο που φοράει κουκούλα! Μου μαθαίνουν ότι οι "τρομοκράτες" βγαίνουν από τα πανεπιστήμια!! Μου μαθαίνουν ότι είμαι άχρηστος και επικίνδυνος γιατί είμαι όλη μέρα στους υπολογιστές μπροστά!"

Σχόλιο άγνωστου αναγνώστη

ΕΔΩ γελάνε!

Διαβάζω στο Flash.gr:

"Με την δήλωση ότι και στην επόμενη αυτοδιοικητική αναμέτρηση του 2010 θα είναι και πάλι υποψήφιος προκειμένου να διεκδικήσει τη δημαρχία της Αθήνας, άνοιξε την ομιλία του ο Νικήτας Κακλαμάνης, σε εκδήλωση που έγινε για τη συμπλήρωση των δύο πρώτων χρόνων της θητείας του"...

Ο πλέον άχρηστος δήμαρχος από καταβολής ελληνικού κράτους (μέχρι και ο "φρου-φρου" Αβραμόπουλος τοποθέτησε έστω 5 καγκελάκια που ομόρφυναν τα πεζοδρόμια!), που, αντί να κοιτάξει να ξεβρωμίσει το κέντρο της πόλης, φρόντιζε να μην ...καεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο που το φύλαγαν τα ΜΑΤ (παγκόσμια πρωτοτυπία!), θέλει ξανά την ψήφο των Αθηναίων! ΑΥΤΟ είναι θράσσος!

Ποιό είναι το έργο του? ΘΑΥΜΑΣΤΕ:

Εδώ και εδώ και εδώ και εδώ και...

Ο Θ.Τενέζος ακόμη περιμένει...

Μην ξεχνάμε ότι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή για τον Τενέζο και ότι ο Παπακωνσταντίνου ζήτησε ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ απαντήσεις από την κυβέρνηση για το θέμα αυτό.

Είδατε εσείς καμιά απάντηση;

Από τον Γ. Κρόγια...

Το σχέδιο για την Παιδεία...

Το γράφημα από τα "ΝΕΑ", βλ. εδώ

Το σχέδιο για την Παιδεία, που ανέπτυξε χθες
ο Γιώργος Παπανδρέου, εδώ...

Και όμως, η Ελλάδα έχει Πρωθυπουργό όπως και η Δανία...

Πολύ καίριο και στοχευμένο το σχόλιο του Α. Καλοκαιρινού, σήμερα, στα "ΝΕΑ". Τί λέει? Οτι και η Δανία είναι μία μικρή χώρα της Ευρώπης και όμως ο πρωθυπουργός της έγινε αποδεκτός και κατέλαβε μία διεθνή θέση κύρους (Γ.Γ. του ΝΑΤΟ). Κάποτε, τις ίδιες τιμές και αναγνωρίσεις είχε και η Ελλάδα στο ευρωπαίκό και διεθνές προσκήνιο: παλιότερα ο Ανδρέας με την "Πρωτοβουλία των 6", αργότερα η κυβέρνηση Σημίτη (βλ. διορισμός Παπαδήμου στην ΕΚΤ). Σήμερα, όμως, με την ανεκδιήγητη κυβέρνηση του Καραμανλή και της ΝΔ, η χώρα αντιμετωπίζει παντού την ανυποληψία... Διαβάστε:

"Θα μας πάρει λίγο χρόνο για να συνηθίσουμε την παρουσία ενός πολιτικού σαν τον Μπαράκ Ομπάμα στη διεθνή πολιτική σκηνή. Και ακόμα περισσότερο, για να την αποτιμήσουμε ... Ο Ομπάμα δεν είχε κανένα δισταγμό να δηλώσει ότι «θεωρεί τιμή του να έχει φίλο του τον Έλληνα πρόεδρο» (ενδεικτικό της σημασίας της συνάντησης ήταν ότι πιάστηκε αδιάβαστος ως προς την ακριβή ιδιότητα του συνομιλητή του). Ο Έλληνας «πρόεδρος» καθόταν και τον άκουγε σφιγμένος και αμήχανος. Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς διημείφθη μεταξύ τους όταν έφυγαν οι κάμερες. Μάθαμε ότι ο κ. Καραμανλής πληροφόρησε τον κ. Ομπάμα πως η Ελλάδα υποφέρει από κακούς γειτόνους. Όταν ο Έλληνας «πρόεδρος» τέλειωσε την εξιστόρηση των εθνικών καημών, αντηλλάγησαν προσκλήσεις...

Είναι βέβαιο ότι ο Ομπάμα γνωρίζει περισσότερα για τον Άντερς Φογκ Ράσμουσεν από όσα για τον Κώστα Καραμανλή. Για εμάς, είναι φυσικό να συμβαίνει το αντίστροφο. Αλλά μόνο για εμάς. Στη διεθνή πολιτική σκηνή, ο Ράσμουσεν έχει ασύγκριτα μεγαλύτερη αναγνώριση. Καραμανλής και Ράσμουσεν είναι και δυο κεντροδεξιοί και ηλικιακά ανήκουν στην ίδια γενιά. Κάπου εδώ τελειώνουν οι ομοιότητές τους. Ο Δανός πρωθυπουργός δεν δηλώνει κουρασμένος, έπειτα από τρεις νικηφόρες εκλογικές αναμετρήσεις (2001, 2005, 2007). Οπαδός του «ελάχιστου κράτους», μείωσε τους φόρους αλλά αξιοποίησε την περίοδο της παγκόσμιας ανάπτυξης: «Χρησιμοποιήσαμε τα καλά χρόνια για να αποπληρώσουμε το δημόσιο χρέος και έχουμε τη δυνατότητα να θέσουμε σε εφαρμογή ένα πακέτο για την κρίση, εφόσον το χρειαστούμε» («Εconomist», 31/1/2009). Ο Ράσμουσεν έχει επίσης στο ενεργητικό του μια πλήρη διοικητική μεταρρύθμιση με συγχωνεύσεις δήμων και περιφερειών, καθώς και μια ριζική μεταρρύθμιση της ανώτατης παιδείας με συγχωνεύσεις πανεπιστημίων και ριζική αλλαγή του μοντέλου διοίκησής τους. Η τελευταία παραμένει αμφιλεγόμενη όπως, ακόμα περισσότερο, η εξαιρετικά περιοριστική μεταναστευτική πολιτική την οποία εφήρμοσε ικανοποιώντας τους ακροδεξιούς συμμάχους του στην κυβέρνηση. Με τις θετικές και τις μελανές πτυχές της, όμως, αυτό που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς στον Δανό πρωθυπουργό είναι ότι ασχολήθηκε έμπρακτα με την πραγματική πολιτική. Ότι ανέλαβε δράση απέναντι σε μεγάλες προκλήσεις και δεν επαναπαύτηκε σε κάποια εφήμερη δημοσκοπική «καταλληλότητα». Και ότι αυτός, ο πρωθυπουργός μιας μικρής χώρας που δεν ανήκει στην ευρωζώνη, κέρδισε την εκτίμηση και την αναγνώριση αλλά ακόμα και την αντιπαλότητα και την έχθρα (που επίσης κερδίζονται), πέρα από τα εθνικά σύνορα. Έτσι, όταν ο Ομπάμα τον συναντούσε για πρώτη φορά, δεν προσερχόταν σε μια ημίωρη παρηγορητική συνομιλία με τον Δανό «πρόεδρο»".

Ο πράσινος ήλιος του Γιώργου...

Από το "Πρώτο Θέμα"

Να απαντήσουν το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ!

Από το "Πρώτο Θέμα" η είδηση:

Δικαιώθηκε από τον Αρειο Πάγο ο κ. Δημήτρης Τσοβόλας αναφορικά με το θέμα της νόμιμης εκπροσώπησης του ΔΗΚΚΙ και της νόμιμης χρήσης του ονόματος και των συμβόλων του κόμματος που ο ίδιος ίδρυσε το 1995. Η πενταετής δικαστική διαμάχη του επί οκταετία υπουργού Οικονομικών των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου με τους κατά δήλωσή τους συνεχιστές και εκπροσώπους του κομματικού φορέα, του οποίου ο κ. Τσοβόλας ηγήθηκε για 9 συνολικά χρόνια, ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη με την έκδοση της αμετάκλητης απόφασης με αριθμό 590/2009. Το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας αποφάνθηκε ότι ο κ. Τσοβόλας είναι ο νόμιμος πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ, αφού έκρινε ότι ως ηγεσία του κόμματος θεωρούνται τα εκλεγμένα όργανα από το τελευταίο συνέδριό του που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2000 και κατά το οποίο ο ίδιος είχε εκλεγεί απευθείας πρόεδρος. Ο κ. Τσοβόλας από την πλευρά του επισημαίνει ότι η ετυμηγορία του δικαστηρίου αποτελεί πραγματικό κόλαφο για όλους εκείνους που υποστήριξαν κάποια πρώην μέλη του ΔΗΚΚΙ ώστε «να αναβαπτιστούν ‘‘ως νέα δήθεν ηγεσία αυτού’’, χρησιμοποιώντας παράνομα το όνομα, τα σύμβολα του ΔΗΚΚΙ και προσβάλλοντας την ιστορία και τον ανιδιοτελή και έντιμο πολιτικό αγώνα καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας αυτού από το 1995». Τα πολιτικά βέλη του ιδρυτικού μέλους του ΠΑΣΟΚ, που εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Αρτας του Κινήματος το 1977, στρέφονται κατά των πολιτικών ηγεσιών του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, «που όλα αυτά τα χρόνια, από το 2004 έως σήμερα, προσέφεραν εναλλάξ πολιτική στήριξη» σε όσους θεωρεί ότι καπηλεύτηκαν τον πολιτικό φορέα που σύστησε. Η σκληρή κριτική του συμπεριλαμβάνει και την κυβέρνηση της Ν.Δ., η οποία «την ώρα που έχει επιβάλει σκληρή λιτότητα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού αρνήθηκε για μικροκομματικά συμφέροντα να παραλάβει την κρατική επιχορήγηση και τα χρηματικά διαθέσιμα του ΔΗΚΚΙ, παρά την απόφασή μας τον Οκτώβριο του 2004 για την επιστροφή αυτών στο ελληνικό Δημόσιο». Αλλωστε, ο ίδιος εντοπίζει μια καθημερινή διολίσθηση και απαξίωση του πολιτικού συστήματος οι οποίες έχουν οδηγήσει σε πλήρη διάσταση την πολιτική με την ηθική. Ο κ. Τσοβόλας, ως νόμιμος πλέον εκπρόσωπος του ΔΗΚΚΙ, δηλώνει ότι από εδώ και πέρα «θα κινηθούμε με βάση τις ιδεολογικές και πολιτικές μας θέσεις, τη νομιμότητα, το πολιτικό ήθος και την οικονομική διαφάνεια και συνέπεια».

Σχόλιο: πολύ θα ήθελα να ακούσω τις δικαιολογίες της Αλέκας και του Αλέκου, που συνήθως ... κόπτονται για την ηθική της "αριστεράς", σχετικά με το θέμα αυτό!

"Κουτοπονηριές"... (update)

Ψάχνοντας σήμερα στο site του "Ελεύθερου Τύπου" για να δω τους πίνακες και τα ευρήματα της δημοσκόπησης της MRB (βλ. και εδώ τα σχόλιά μου), πρόσεξα το σχόλιο του Μ. Κοττάκη, τον οποίο προσωπικώς αντιπαθώ καθώς είναι από εκείνους τους δημοσιογράφους (τύπου Πρετεντεράκου!) που θεωρούν ότι οι απλοί πολίτες είμαστε ... ηλίθιοι και δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε ένα επιχείρημα. Και το σημερινό του σχόλιο, λοιπόν, ενίσχυσε την αρνητική μου γνώμη για το πρόσωπό του. Καταπιάνεται με το νομοσχέδιο για την ψήφο των ομογενών και κατακρίνει την αντιπολίτευση γιατί δήθεν ... αρνείται αυτό το δικαίωμα στους ξενιτεμένους έλληνες (χαρακτηριστικό κλισέ των δεξιών!). Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για την προσπάθεια της ΝΔ να αλλοιώσει το εκλογικό αποτέλεσμα, με το να θέλει να υπολογίζει την ψήφο των ομογενών στο σύνολο των εκλεγμένων βουλευτών, πράγμα που οδηγεί άμεσα σε νόθευση του αποτελέσματος, καθώς θα βγάζει κυβέρνηση ο έλληνας .... που ζει στο Κονέκτικατ ή στη Μελβούρνη και ο οποίος, χωρίς να πληρώνει φόρους ΕΔΩ και χωρίς να έχει επίγνωση της κατάστασης στην Ελλάδα, θα μου φορά εμένα "καπέλο" τον οποιοδήποτε Καραμανλή (καταλάβατε το "κόλπο"?). Αντιθέτως, η πρόταση της αντιπολίτευσης είναι να μετρά η ψήφος των ομογενών σε κάποιες έδρες επικρατείας ώστε να εκπροσωπείται (αναλογικά, καθώς δεν μπορούμε να έχουμε τα ΙΔΙΑ δικαιώματα αφού ΔΕΝ έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις!) και αυτό το τμήμα του Ελληνισμού.

Προέξτε δήθεν ... "επιχειρηματολογία" (τα σχόλια δικά μου):

"Εχει ελπίδα αυτός ο τόπος να πάει μπροστά; Οι απανταχού Ελληνες της Διασποράς, οι οποίοι την περασμένη Πέμπτη είδαν σε ζωντανή μετάδοση από την ERT WORLD τη συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, φοβάμαι πως έβγαλαν πικρά συμπεράσματα. Είδαν τον πρωθυπουργό της χώρας, Κώστα Καραμανλή, να μιλά για την αναγκαιότητα (ποιός το αρνήθηκε αυτό?) της παροχής ψήφου στους απόδημους και να χαρακτηρίζει το σχετικό νομοσχέδιο ως «τελευταία ευκαιρία» για συναίνεση (γιατί διαισθάνεται ότι δεν θα ξαναβγεί στις εκλογές!). Ακουσαν τον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο να προειδοποιεί ότι πιθανή καταψήφισή του από την αντιπολίτευση θα αποκλείσει κάθε ευκαιρία για «συναίνεση στο μέλλον» (η συναίνεση περιλαμβάνει και την αστυνομική βία και τα σκάνδαλα και το γαλάζιο φαγοπότι?). Παρακολούθησαν τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο να απορρίπτει, για λογαριασμό του Παπανδρέου, ως «αντισυνταγματική» την ψήφο των Ελλήνων ομογενών (μα το Πασόκ δεν οργάνωσε τον απόδημο ελληνισμό με το ΣΑΕ, ενώ η Δεξιά δεν ήταν που με τις ηγεσίες της οδηγούσαν τους έλληνες να ξενιτευθούν?). Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απουσίαζε στη Νέα Υόρκη για να συζητήσει το πόρισμα της Επιτροπής Στίγκλιτς. Περίεργη αντίληψη στ’ αλήθεια: Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τρέχει στη Χιλή και τις ΗΠΑ διότι θέλει να έχει η Ελλάδα λόγο για τα προβλήματα του κόσμου, αλλά αρνείται στους Ελληνες του κόσμου να έχουν λόγο για τα προβλήματα της Ελλάδας (ορθότατα πράττει, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να έχει ίδια δικαιώματα με μένα ο έλληνας απόδημος 2ης γενιάς που ΔΕΝ πληρώνει φόρους όπως εγώ ούτε υφίσταται καθημερινά την ανικανότητα και την ακρίβεια οποιουδήποτε ανίκανου πρωθυπουργού). Εμειναν άφωνοι -υποθέτω- όταν άκουσαν τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ κ. Χαλβατζή να τους αρνείται την ψήφο διότι, όπως υποστήριξε, «δεν ξέρουν τα προβλήματα» και πως με την ψήφο τους «θα αλλάξουν τους συσχετισμούς μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων»! Ωστε έτσι λοιπόν! Οι Ελληνες της Γερμανίας, της Αυστραλίας, των ΗΠΑ, που είναι καθημερινά κολλημένοι στους δέκτες τους, για να μαθαίνουν τι γίνεται στην πατρίδα, «δεν ξέρουν»" (το ότι καθημερινώς οι απόδημοι βλέπουν Μενεγάκη στον ΑΝΤ1 τους καθιστά ... ικανούς να μας "επιβάλλουν" την κυβέρνηση που τους αρέσει?). Αυτά είδαν οι Ελληνες της Διασποράς" (όλο το άρθρο, εδώ).

"Λησμονεί" ο "γαλάζιος" δημοσιογράφος ότι το σχέδιο της ΝΔ προέβλεπε μεν τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εθνικές εκλογές, δεν εξασφάλιζε όμως την εκπροσώπησή τους στο Κοινοβούλιο. Το ίδιο το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού είχε ζητήσει να αυξηθούν από 12 σε 15 οι έδρες Επικρατείας, ώστε να εκπροσωπηθούν και οι Ελληνες του εξωτερικού. Υπήρχε δηλ., στο σχέδιο της ΝΔ, τεχνητή διόγκωση του εκλογικού σώματος, χωρίς όμως η συγκεκριμένη ψήφος να εκλέγει συγκεκριμένο βουλευτή (βλ. εδώ).

Δεν άντεξα! Του έστειλα το παρακάτω μέηλ:

"Κύριε Κοττάκη, δεν είμαι αναγνώστης του "ΕΤ" ούτε παρακολουθώ την αρθογραφία σας. Αμφότερα είναι αρκούντως "γαλαζοβαμμένα" για τα γούστα μου. Επομένως, δεν σας ενδιαφέρει και η γνώμη μου. Σας τη λέω μόνον και μόνον για να αντιληφθείτε ότι "σοβαροφανείς" ισχυρισμοί, που φτιάχνουν κλίμα υπέρ της Ρηγίλλης, δεν ξεγελούν τους απλούς πολίτες πια. Εντελώς τυχαία διάβασα τη σημερινή σας (5/4) επιφυλλίδα με τίτλο "Μικροί στα μεγάλα", στον Ελεύθερο Τύπο. Ειλικρινώς, θαύμασα την ικανότητά σας να παρουσιάζετε μία "κουτοπόνηρη" τατική της κυβέρνησης ως δήθεν ... "μεγαλοψυχία" του Καραμανλή και "τελευταία ευκαιρία για συναίνεση" (τώρα τη θυμήθηκε? που καταρρέει?) ενώ οι δικαιολογημένες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης για εκλογική εκμετάλλευση των ομογενών από τη ΝΔ είναι ... "αδιαφορία για το εθνικό θέμα της ψήφου" !!! Η στάση της αντιπολίτευσης έγκειται στον τρόπο με τον οποίο η ΝΔ θέλει να μετρά η ψήφος των ομογενών στο εθνικό αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι πχ ένας έλληνας 2ης ή 3ης γενιάς, που έχει επισκεφτεί την χώρα μία φορά κάποιο καλοκαίρι, ζει στο Κονέκτικατ και δεν πληρώνει φόρους εδώ, θα μπορεί να επηρρεάζει τα δικά μου θέματα στη Θεσσαλονίκη, και να μου φορά "καπέλο" οποιονδήποτε που, προτού εκλεγεί πρωθυπουργός, δεν άσκησε ούτε καν καθήκοντα υφυπουργού, προφανώς εσάς δεν σας λέει τίποτε. Εμένα, όμως, μου λέει πολλά!".-

UPDATE: διαβάστε και τη σχετική πληροφορία από το pasokgalatsi:

Η Νέα Δημοκρατία και τα παπαγαλάκια της (Κοττάκης) χαρακτηρίζουν προσχηματικές και υποκριτικές τις αιτιάσεις που προβάλλει το ΠΑΣΟΚ σχετικά με την ψήφο των ομογενών.Το σχέδιο νόμου προβλέπει οι ψήφοι αυτοί να υπολογίζονται στο σύνολο των εκλεγμένων βουλευτών, πράγμα αδιανότητο και άδικο, αφού οι Έλληνες του εξωτερικού δεν έχουν πλήρη και καθαρή εικόνα για τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της χώρας.

Το Πασόκ αντίθετα προτείνει είναι να μετρά η ψήφος των ομογενών μόνο για σε κάποιες έδρες Επικρατειας (οι υποψήφιοι να είναι ομογενείς) ώστε η εκπροσώπηση να είναι αναλογική και δίκαιη σε σχέση με το υπόλοιπο εκλογικό σώμα και χρήσιμη για τους ίδιους.

Για να δούμε πως ψηφίζουν οι Ιταλοί ομογενείς?

Οι Ιταλοί ομογενείς που είναι εγγεγραμμένοι στο Aire (Μητρώο Ιταλών που κατοικούν στο εξωτερικό), έχουν δικαίωμα ψήφου και ψηφίζουν στο τόπο (χώρα) διαμονής.

Υπάρχουν 5 εκλογικές περιφέρειες και εκλέγονται 12 βουλευτές και 6 γερουσιαστές (κάτοικοι εξωτερικού).

• Ευρώπη: 6 βουλευτές και 2 γερουσιαστές.
• Ασία-Αφρική-Ωκεανία: 1 βουλευτή και 1 γερουσιαστή.
• Νότια Αμερική: 3 βουλευτές και 2 γερουσιαστές.
• Κεντρική Αμερική-Βόρεια Αμερική: 2 βουλευτές και 1 γερουσιαστή.
• Μάλλον οι αχρείοι αυτής της κυβέρνησης, δεν ενδιαφέρονται για τους ομογενείς αλλά μόνο για την ψήφο τους.

Δημοσκοπήσεις: ένα μάτσο ... βιόλες!

Εχω πει πολλές φορές ότι το άστατον του χαρακτήρος του έλληνα πολίτη και ψηφοφόρου, αλλά και τα "συμφέροντα" που κάθε εταιρία δημοσκοπήσεων έχει, πρέπει να μας "υποψιάζουν" για το κύρος των ευρημάτων τους. Και αυτό το έλεγα και παλιά, που το Πασόκ ερχόταν δεύτερο στις προτιμήσεις, και σήμερα, που έρχεται πρώτο.

Δείτε, επί παραδείγματι, τα ευρήματα της δημοσκόπησης της MRB. που δημοσιεύει σήμερα ο "Ελεύθερος Τύπος" και στην οποία το ΠΑΣΟΚ προηγείται με 3,6 μονάδες της Ν.Δ. (και 4,2 μονάδες στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος). Πάμε λίγο να δούμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά Παπανδρέου και Καραμανλή, στον παραπάνω πίνακα (βλ. και εδώ):

Τί συνάγεται? Οτι στο ερώτημα για τη εμπειρία των 2 πολιτικών, ο Καραμανλής προηγείται με 48,1% και ο Παπανδρέου ακολουθεί με 46,7%, δηλαδή η MRB θέλει να ... πιστέψουμε ότι ο Καραμανλής προηγείται ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ όπου ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (είτε δεξιοί είτε κεντρώοι είτε αριστεροί) παραδέχονται ότι ο πολιτικός αυτός ΥΣΤΕΡΕΙ σημαντικότατα, καθώς, ΠΡΙΝ κληθεί να κυβερνήσει, δεν είχε ασκήσει ποτέ κυβερνητικά καθήκοντα, δεν είχε διατελέσει ποτέ υπουργός ή υφυπουργός, δεν είχε ποτέ διοικήσει! Γι'αυτό και όταν ξεκίνησε να κυβερνά, η Βουλή άδειασε από νομοσχέδια, τα έργα καθυστερούσαν, η δημόσια διοίκηση δε λειτουργούσε, πράγματα που εν πολλοίς συνεχίζονται και σήμερα.

Αντιθέτως, ο Παπανδρέου "θεωρείται" (από το ... "υπερφυσικό" και εκτός ελληνικής πραγματικότητας "δείγμα" ερωτώμενων της δημοσκόπησης!) ως δήθεν "λιγότερο ικανός" (!!!), ενώ έχει διατελέσει υπουργός από το 1981 τόσον σε παραγωγικά (πχ Παιδείας) όσο και σε πολιτικά (πχ ΥΠΕΞ) υπουργεία!

Σε ποιόν λογικό Ευρωπαίο πολίτη θα παρουσίαζε κανείς τέτοια ευρήματα και θα γινόταν πιστευτός? Αλλά, θα μου πείτε, γι'αυτό εμάς μας λένε "Βαλκάνια"...

Κατηφόρα...

Οταν τα λέει η ίδια η δικιά τους εφημερίδα,
εμείς τί άλλο να πούμε?

"Ταϊζει" καλά ο Καραμανλής...

Χωρίς λόγια...

ΥΓ: Ούτε να φανταστώ τι θα γινόταν στα Μέσα Ενημέρωσης δε θέλω, αν η Άντα βρισκόταν στη θέση της Νατάσας... Πηγή: το εξώφυλλο του Πρώτου Θέματος.

Από το μπλογκ της Τ.Ο. Πασόκ Ερέτριας...

Ο Γιώργος στο εξωτερικό αντιμετωπίζεται ως ο επόμενος πρωθυπουργός...

Φαίνεται ότι το πήρε απόφαση αυτό και ο Λαμπράκης και τα στελέχη του ΔΟΛ, εξ ού και οι σημερινοί διθύραμβοι. Ο Γ. Παπαχρήστου, που κάλυψε το ταξίδι του Παπανδρέου στη Χιλή για λογαριασμό των "ΝΕΩΝ", το παραδέχεται πανηγυρικά:

"Πάντως, ευτυχώς που ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας έχει κύρος- και άκρες- παντού! Παρακολουθώντας όλες αυτές τις μέρες τις επαφές του Γιώργου τόσο στη Χιλή στη σύνοδο των σοσιαλιστών για την αντιμετώπιση της κρίσης όσο και στη Νέα Υόρκη, για ένα είμαι σίγουρος: ότι ποτέ ξανά δεν θα βρεθεί η Ελλάδα να είναι άφωνη κι απρόσωπη στις διεθνείς μαζώξεις. Ο Γιώργος απολαμβάνει πολύ μεγάλη αποδοχή από παράγοντες και προσωπικότητες, που ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν έχει φανταστεί ο Καραμανλής. Κι αν οι Έλληνες μπορούσαν να έβλεπαν, τόσο την αποδοχή αυτή όσο και την άνεση με την οποία ο Γιώργος κινείται σ΄ αυτούς τους κύκλους, ειλικρινά το λέω, θα τον είχαν κάνει πρωθυπουργό χρόνια πριν!".

Και εδώ: "Θέμα χρόνου είναι να γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ο Γιώργος Παπανδρέου. Κι όσο κι αν συνεχίζει να δηλώνει ότι το πότε θα γίνουν οι εκλογές δεν εξαρτάται από αυτόν αλλά από την κυβερνητική πλειοψηφία, η αλήθεια είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θεωρεί πως η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Ότι όποτε γίνουν εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θα τις κερδίσει και μάλιστα άνετα ... Στη Χιλή τον Γιώργο Παπανδρέου τον αντιμετώπισαν ως μελλοντικό πρωθυπουργό της Ελλάδας οι σοσιαλιστές ηγέτες που συγκεντρώθηκαν εκεί στο πλαίσιο του συνεδρίου «Η προοδευτική διακυβέρνηση, απάντηση στην παγκόσμια οικονομική κρίση». Κι εκείνος δεν προλάβαινε να κλείνει ραντεβού για συναντήσεις, με την τωρινή ιδιότητά του, πολύ πιθανόν δε και με την αυριανή: όπως το ραντεβού με τον «σταρ» πρόεδρο της Βραζιλίας Ντα Σίλβα Λούλα που κλείστηκε για τον επόμενο Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη, στο πλαίσιο της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ή το αμέσως προσεχές διάστημα στο Λονδίνο, με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν ο οποίος, όπως και ο Λουίς Θαπατέρο, ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας, έδειξαν απολύτως ενήμεροι για την κατάσταση στην Ελλάδα, και όχι μόνο της οικονομίας ... Στη διάρκεια των επαφών που είχε στη Χιλή και αργότερα στη Νέα Υόρκη, φάνηκε καθαρά ποιος έχει το πάνω χέρι διεθνώς: απέναντι σε έναν Πρωθυπουργό που είναι ανύπαρκτος στη διεθνή σκακιέρα, υπάρχει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης που κινείται με εντυπωσιακή άνεση σε χώρους στους οποίους ο Πρωθυπουργός δεν έχει καν σκεφθεί να διεισδύσει. Στη Νέα Υόρκη μάλιστα έγινε κάτι που αποδεικνύει το κύρος που απολαμβάνει διεθνώς ο Γιώργος Παπανδρέου: η κλειστή λέσχη των οικονομολόγων που φέρει την ονομασία «Οικονομολόγοι για την ειρήνη και τη σταθερότητα» τον έχρισε επίτιμο μέλος του συμβουλίου της, διάκριση που μπορεί να μη λέει πολλά πράγματα στον πολύ κόσμο αλλά για τους γνωρίζοντες αποτελεί μεγάλη αναγνώριση".

Και κάτι άλλο που σημειώνει ο καλός δημοσιογράφος και είναι αυτό που, στην απλή γλώσσα, λέμε όλοι: ότι δηλ. ούτε ψύλλος στον κόρφο του Παπανδρέου, ο οποίος θα παραλάβει μία καταστραμμένη χώρα, όπως ακριβώς ο παππούς του, Γεώργιος Παπανδρέου, είχε παραλάβει στην Απελευθέρωση την Αθήνα και σταδιακά τη χώρα από τη λαίλαπα των Ναζί:

Ο Γεώργιος Παπανδρέου απευθύνεται στο πλήρωμα
του πολεμικού πλοίου "Prince David",
με το οποίο επέστρεψαν αυτός ως Πρωθυπουργός
και οι υπουργοί της Κυβέρνησής του από την Ιταλία
(φωτογραφία από την Wikipedia)

"Το άλλο που διαπίστωσα στην Αμερική και το λέω γιατί θα πρέπει να το έχουν υπ΄ όψιν τους οι Πασόκοι που θα κληθούν σε λίγο να κυβερνήσουν τη χώρα, είναι το σταδιακό θάμπωμα της εικόνας του Ομπάμα. Οι προσδοκίες που γέννησε η εκλογή του ήταν πάρα πολλές, τώρα όμως που έχει στα χέρια του τη διαχείριση της εξουσίας φαίνεται πως κάποιοι αρχίζουν και έχουν αμφιβολίες για το αν μπορεί να τα καταφέρει. Γιατί αυτό; Γιατί απλούστατα δεν έχει μεγάλα περιθώρια ανοχής. Ο κόσμος που ζει στον πανικό της επερχόμενης κρίσης και των επιπτώσεων που πιθανόν να έχει για τον καθένα, θέλει εδώ και τώρα λύσεις στα προβλήματά του. Να βγει μια μέρα ο Ομπάμα στην τηλεόραση και να τους πει «ΟΚ με την κρίση, μέχρι εδώ ήταν, τώρα πάμε γι΄ άλλα». Ο Γιώργος που έχει καλή γνώση της κατάστασης εδώ στην Αμερική, προφανώς το έχει υπ΄ όψιν του και αυτό. Και θα κάνει την αναγωγή ότι δεν θα έχει πολλά περιθώρια ανοχής από τον κόσμο όταν κληθεί να διαδεχτεί την «καμένη» κυβέρνηση του Καραμανλή. Γιατί τον πολίτη το πρόβλημά του τον ενδιαφέρει, τίποτε άλλο...".

Καλημέρα!

Διαβάζω στον Flash.gr:

"Κατά 4,7% προηγείται το ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metron Analysis για την εφημερίδα «Ημερησία». Στην πρόθεση ψήφου για τις βουλευτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 34,4% και ακολουθούν ΝΔ 29,7%, ΚΚΕ 7,5%, ΣΥΡΙΖΑ 6%, ΛΑΟΣ 4,9% και Οικολόγοι Πράσινοι 3,4%. Για τις ευρωεκλογές η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είναι 2,9% υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Στην εκτίμηση ψήφου (με αναγωγή στα έγκυρα) για τις εθνικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 39,7%, η ΝΔ 34,3%, το ΚΚΕ 8,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ 6,9%, ο ΛΑΟΣ 5,7% και οι Οικολόγοι Πράσινοι 3,9%. Το ποσοστό αυτό σε έδρες είναι 144 για το ΠΑΣΟΚ, 90 για τη ΝΔ, 23 για το ΚΚΕ, στις 18 για τον ΣΥΡΙΖΑ, 15 για τον ΛΑΟΣ και 10 για τους Οικολόγους Πράσινους".

Ακολουθούν αύριο, Κυριακή, οι δημοσκοπήσεις για το "Πρώτο Θέμα" και τον "Ελεύθερο Τύπο"...

"Συμπτώσεις"...?

Ο Γ.Κρόγιας, στην παρακάτω ανάρτησή του, έχει συγκεντρώσει τις "περίεργες" συμπτώσεις, οι οποίες εμφανίζονται ξαφνικά οσάκις η άχρηστη κυβέρνηση και ο αρχι-άχρηστος πρωθυπουργός της βρίσκονται στριμωγμένοι στη γωνία από την ανικανότητά τους! Και, τί θαύμα, κάθε φορά οι "συμπτώσεις" αυτές αλλάζουν την επικαιρότητα!

Υπόθεση Παυλίδη: Την τελείωσαν με φονικό (;) πριν καν αρχίσει!

Είχα γράψει λίγες ώρες μετά την δολοφονία του Αλέξη:

"Τελικά, μήπως αυτή η κυβέρνηση έχει επενδύσει διαχρονικά στην ένταση, στην πόλωση, στο χάος, στην καταστροφή, για τους δικούς της επικοινωνιακούς λόγους; Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, αλλά τα παραδείγματα είναι πολλά. Είναι λες και ένας μηχανισμός ενεργοποιείται όταν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πρόβλημα (Οικονομία - Βατοπέδι σήμερα), με θύματα τους πολίτες και τις περιουσίες τους. Είναι ένα παιχνίδι με τη φωτιά που σε χρόνο dt μπορεί να κάνει τη σπίθα πυρκαγιά. Με θύματα ανήλικα παιδιά πλέον και αστυνομικούς που υποχρεώνονται να ζουν μέσα στην πυρκαγιά που στήνουν άλλοι μόνο και μόνο για να αλλάξει η ατζέντα...".

Χθες, το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση για σύσταση προανακριτικής για το σκάνδαλο Παυλίδη, που στριμώχνει δραματικά τον Καραμανλή και τα σχέδιά του. Σήμερα... ΜΠΑΜ! δολοφονική επίθεση σε αστυνομικούς!

"Τυχαία" ΚΑΙ τα παρακάτω χαρακτηριστικά παραδείγματα; Όσοι θέλουν ας το ψάξουν περισσότερο.

Η συνέχεια, με τις "περίεργες συμπτώσεις", εδώ...

"Z" του Κώστα Γαβρά...

Διάβασα σήμερα στα "Νέα" ότι επαναπροβάλλεται στους κινηματογράφους η θρυλική ταινία του Κώστα Γαβρά, "Ζ", σε σενάριο Βασίλη Βασιλικού.

Οπως σημειώνει η εφημερίδα: "Θρυλική ιστορία. Θρυλική αντιχουντική σφαλιάρα. Θρυλικό καστ. Θρυλική ταινία ... Ύστερα από σαράντα χρόνια, έτσι χωρίς πρόγραμμα, επανέρχεται στην κυκλοφορία με φρέσκια κόπια. Αγέραστη, ακούραστη, αναλλοίωτη. Η μεγάλη στροφή του Κώστα Γαβρά ... Το «Ζ» (από το αρχίγραμμα του συνθήματος «Ζει», που αποτυπώθηκε σε χιλιάδες τοίχους μετά τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη) βασίστηκε στο ομότιτλο λογοτεχνικό ρεπορτάζ του Βασίλη Βασιλικού. Τα γυρίσματα στην Αλγερία τον Αύγουστο του 1968. Τρεις μήνες μετά τον Μάη του ΄68. Η ατμόσφαιρα φορτισμένη μέχρι τον λαιμό. Το σενάριο είναι γραμμένο από τον Ισπανό Χόρχε Σεμπρούν- μέγιστο συγγραφέα και τον Κώστα Γαβρά. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και στο καστ λαμβάνει μέρος- σχεδόν τιμής ένεκεν με ελάχιστα λεφτά- η αφρόκρεμα του γαλλικού Σινεμά: Ιβ Μοντάν (Λαμπράκης), Ζαν Λουί Τρεντινιάν (Σαρτζετάκης), Ζακ Περέν (ρεπόρτερ) και Ειρήνη Παπά (σύζυγος Λαμπράκη). Με δυο λόγια: Στις 22 Μαΐου του 1963 στη Θεσσαλονίκη- σε μια άκρως ταραγμένη στιγμή ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, πρωτοπόρος στις πορείες Αφοπλισμού και Ειρήνης, δέχεται θανάσιμα κτυπήματα από σκηνοθετημένη επίθεση με πρωταγωνιστή τον θρυλικό παρακρατικό Γκοτζαμάνη. Η ηγεσία της Αστυνομίας στο κουκούλωμα. Όμως ένας δαιμόνιος ρεπόρτερ ξεσκεπάζει τα γεγονότα και ύστερα από ανακριτική διαδικασία οι ένοχοι καταλήγουν σε δίκη. Μια προσωρινή, ανακουφιστική κάθαρση της τραγωδίας. Η συνέχεια ό,τι χειρότερο για την εύθραυστη Ελληνική Δημοκρατία. Ο Γκοτζαμάνης, η οργάνωση Καρφίτσα, το παρακράτος στην εξουσία!".

Η άποψή μου: στους νεότερους φίλους που δεν έχει τύχει να το δούν, το συνιστώ άνευ ετέρου! Πρόκειται για μία εμβληματική ταινία, εγώ την είχα δει το 1985, όταν ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε "ξαποστείλει" τον γέρο Καραμανλή, θείο του αρχι-άχρηστου απερχόμενου πρωθυπουργού, προτείνοντας ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον αρεοπαγίτη Χρήστο Σαρτζετάκη, ανακριτή της υπόθεσης Λαμπράκη, που είχε αντιταχθεί στο παρακράτος της Δεξιάς και είχε ανακαλύψει τους δολοφόνους του βουλευτή της ΕΔΑ. Και μόνον η μουσική του Μ. Θεοδωράκη σε ξεσηκώνει.

Η ιδιότυπη "δικτατορία σιωπής" του ΚΚΕ...

Η φωτογραφία από το "Βήμα"

Εδώ και μέρες σκέφτομαι να κάνω μία ανάρτηση σχετικά με την επιστολή των ... δεινοσαύρων του ΚΚΕ προς τον Γιώργο Παπανδρέου, με την οποία η κυρία Αλέκα και οι "σύντροφοί" της διαμαρτύρονται, σαν το παιδί που του έκλεψαν το γλυφιτζούρι, επειδή ο Θόδωρος Πάγκαλος τους "ξεφωνίζει" κάθε τόσο για την απαράδεκτη τακτική τους να στηρίζουν τη Ν.Δ. και τον Καραμανλή (βλ. εδώ και εδώ) και για τα ιστορικά τους λάθη (βλ. εδώ και εδώ). Να ξεκαθαρίσω ότι σε πολλά κανείς μπορεί να διαφωνεί με τον Πάγκαλο, όλοι όμως αναγνωρίζουν ότι δε διστάζει να πει τα "σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη" (βλ. εδώ). Στην αρχή είπα να δώσω τόπο στην οργή και να μην ασχοληθώ, γιατί τους τα έχω μαζεμένα από το "βρώμικο '89". Επειδή οι παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου ήταν κομμουνιστές κι αντιστασιακοί, δεν είχα μέχρι τότε αντικομμουνιστικά σύνδρομα, ίσα-ίσα αντιμετώπιζα με συμπάθεια το ΚΚΕ. Από τότε, όμως, που οι Κυρκοφλωράκηδες επιχείρησαν να μας κολλήσουν τη ρετσινιά του "κλέφτη" για να διαμελίσουν το Πασόκ, από τότε δε χαρίζομαι στο ΚΚΕ (βλ. και εδώ). Θεωρώ ότι οι πραγματικοί αριστεροί είτε κατέφυγαν από τότε στο Πασόκ του Ανδρέα (βλ. εδώ) είτε εξέλιπαν πλέον βιολογικά, οπότε οι μόνοι που ψηφίζουν Παπαρήγα είναι είτε κάποιοι "κολλημένοι" είτε τα επαγγελματικά στελέχη της ΚΝΕ, που τους πληρώνει το κόμμα ώστε να μένουν μεταξεταστέοι στα πανεπιστήμια και να "καθοδηγούν" τους νέους φοιτητές. Επιπλέον, δεν μπορώ να ανεχτώ τον φαρισαϊσμό τους (βλ. και εδώ): πάντα πίστευα ότι είναι γενναιότερο για ένα κόμμα και μία πολιτική δύναμη να προσπαθεί να καλυτερεύσει τη ζωή των πολιτών και ας κάνει και λάθη, παρά να κριτικάρει τους πάντες όντας στην "απ'έξω"...

Διάβασα στα "Παρασκήνια" της περασμένης "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" ότι η γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ διαμαρτυρήθηκε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για τις «αντικομμουνιστικές» θέσεις του, πως «αν κέρδιζε το ΚΚΕ τον Εμφύλιο θα σκότωνε τους αντιφρονούντες και πολλά στελέχη του» και ότι η απάντηση του Γιώργου θα ήταν τυπική και δεν θα αποδοκίμαζε τον Θ. Πάγκαλο. ΠΟΛΥ ΟΡΘΑ θα έκανε αφού το ΚΚΕ τεχνηέντως και κουτοπόνηρα "αποσιωπούσε" το γεγονός ότι η κριτική του Πάγκαλου (όσο σκληρή και να ήταν) έχει ως αφετηρία τη θητεία του ιδίου στο ΚΚΕ, οπότε μιλούσε με ιστορικό υπόβαθρο. Η εφημερίδα, μάλιστα, προσέθετε ότι η καθυστέρηση του Παπανδρέου δεν οφείλετο ούτε σε αμηχανία, ούτε σε φόρτο εργασίας κι ότι έπρεπε να αποδοθεί στην ενόχληση του από την απόφαση της Παπαρήγα να απορρίψει πριν από μερικές εβδομάδες την πρότασή του να συναντηθούν στο πλαίσιο πρωτοβουλίας του για την οικονομική κρίση (Αλέκα, πριν να κάνεις τα γνωστά "παιχνιδάκια" σου, έπρεπε να σκεφτείς ότι όλα εδώ πληρώνονται!).

Ενώ, λοιπόν, σκεφτόμουν αν θα έπρεπε να ασχοληθώ με την κυρία Αλέκα, διάβασα αυτό στο μπλογκ "Θέλω να πω μία γνώμη" για τη στάση που κράτησε το ΚΚΕ στο μνημόσυνο του Γρ. Φαράκου (προσωπικώς, τον θεωρούσα της ίδιας δεινοσαυρικής αντίληψης με την Αλέκα, αλλά ωστόσο δε λένε ότι ο νεκρός δεδικαίωται?).

"Καπάκι", πρόσεξα και το σχόλιο με τίτλο: "Τί θα είχε γίνει αν..." του Τάσου Παππά, στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" της 29/3:

"Πριν από μερικά χρόνια είχα ρωτήσει τον Γ. Φαράκο «πώς θα ήταν σήμερα η χώρα αν το Δεκέμβρη του 1944 το ΚΚΕ είχε κερδίσει τη μάχη της Αθήνας;». Ο πρώην γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ μού έδωσε την εξής απάντηση: «Κανείς δεν μπορεί να πει. Συχνά η ζωή αποδεικνύεται πλουσιότερη και από την πιο αχαλίνωτη φαντασία». Με προσωπική εμπλοκή στα γεγονότα της περιόδου, ηγετικό στέλεχος για πολλά χρόνια του ΚΚΕ και παρά το γεγονός ότι οι σύντροφοί του τον στόλισαν «δεόντως» όταν αποχώρησε από το κόμμα, δεν ήθελε να ενώσει τη φωνή του με όσους τραγουδούσαν το σουξέ «ευτυχώς σύντροφοι που χάσαμε». Η σκηνή ήρθε στο νου μου με αφορμή τη θέση που διατύπωσε ο Θ. Πάγκαλος σε συνέδριο που ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Γ. Φαράκου ότι «αν το ΚΚΕ νικούσε το 1949 τότε θα σκότωνε όλους τους αντιφρονούντες και ένα μέρος των στελεχών του», που προκάλεσε την οργή της Αλέκας Παπαρήγα η οποία με επιστολή της στον Γ. Παπανδρέου τον κάλεσε να συνετίσει τον Πάγκαλο. Εγείρονται δύο ζητήματα: Εχει δίκιο ο Θ. Πάγκαλος επί της ουσίας; Νομιμοποιείται η Γραμματέας του ΚΚΕ να ζητά από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να επαναφέρει στην τάξη τον «άτακτο μαθητή»; Σ' ό,τι αφορά το πρώτο, η συζήτηση είναι πολύ μεγάλη, έχει ξεκινήσει πολύ πριν από την κατάρρευση του 1989 και δεν πρόκειται να τελειώσει γιατί η αναμέτρηση με τα «αν» της Ιστορίας είναι διαρκής, συναρπαστική και εμπλουτίζεται με νέο υλικό. Ωστόσο, η προσπάθεια ανακατασκευής του παρελθόντος με πρόθεση την αναδρομική δικαίωση αν δεν συνοδεύεται με ντοκουμέντα και πειστική επιχειρηματολογία είναι ευάλωτη στην κατηγορία της ιδεολογικής προσαρμογής στην κυρίαρχη θέαση. Υπέρ της αντίληψης Πάγκαλου συνηγορούν πολλοί παράγοντες. Οι κυριότεροι είναι οι εξής: Εφόσον όπου επιβλήθηκαν τα κομμουνιστικά κόμματα τα αποτελέσματα σε γενικές γραμμές ήταν τα ίδια, γιατί η Ελλάδα να αποτελούσε εξαίρεση; Υπήρχε περίπτωση η τοπική ηγεσία, και να ήθελε, που δεν ήθελε αν κρίνουμε από τις ιδέες που ήταν δεσπόζουσες στο εσωτερικό του κόμματος, να ακολουθήσει διαφορετική πορεία; Τα σκιρτήματα ανεξαρτησίας -ειλικρινή ή ιδιοτελή είναι αδιάφορο-, δηλαδή η θεωρία των δύο πόλων του Ν. Ζαχαριάδη, προέκυψαν εκ των υστέρων (12η Ολομέλεια 27-6-1945) και αφού είχε προηγηθεί η συντριβή του κινήματος στην πρωτεύουσα. Και, βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε (και εδώ φαίνεται να δικαιώνεται η εκτίμηση Πάγκαλου για την τύχη που θα είχαν και στελέχη του ΚΚΕ) ότι όσοι δοκίμασαν να κοντράρουν την επίσημη γραμμή συκοφαντήθηκαν με βάναυσο τρόπο και οδηγήθηκαν στον αφανισμό (Αρης Βελουχιώτης). Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεται το ΚΚΕ το ρόλο του και τον ανταγωνισμό του με τα άλλα κόμματα. Χαρακτηρίζει αντικομμουνιστική οποιαδήποτε κριτική αμφισβητεί τα ιερά και τα όσια του, την εντάσσει σε σχέδια που εξυφαίνονται εναντίον του από κύκλους εντός και εκτός επικράτειας, την καταγγέλλει ότι μιμείται τη μισαλλοδοξία του μετεμφυλιακού καθεστώτος κι ας χρησιμοποιεί έντονα επιθετική ρητορική με ιαβέρειο ύφος απέναντι στους αντιπάλους του, αδιαφορώντας αν θίγει τις δικές τους ιδρυτικές αφηγήσεις. Δεν «επιτρέπει» στο ΠΑΣΟΚ να το αποκαλεί «αριστερό ψάλτη της δεξιάς» και στον ΣΥΡΙΖΑ να το περιγράφει ως «συστημική δύναμη». Το «φουσκωμένο συλλογικό εγώ του» εξεγείρεται και ανακαλύπτει αντικομμουνιστική υστερία, ενώ την ίδια στιγμή ο δημόσιος λόγος του για το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ είναι απαξιωτικός και ενίοτε προσβλητικός: «δεκανίκι του συστήματος, στυλοβάτη του κεφαλαίου, ανάχωμα στο ριζοσπαστισμό των μαζών» είναι μερικά από τα «ευώδη» σχόλια του εκφραστικού οργάνου του. Αν, όμως, το ΠΑΣΟΚ είναι όλα αυτά, αν δεν διαφέρει σε τίποτα από τη δεξιά, όπως καθημερινώς μας λένε οι ανακοινώσεις του κόμματος, αν συλλήβδην η σοσιαλδημοκρατία έχει περάσει στην αντίπερα όχθη, γιατί η ηγεσία του ΚΚΕ θυμώνει με το «αντικομμουνιστικό παραλήρημα» του Θ. Πάγκαλου και απαιτεί από τον Γ. Παπανδρέου να τον αποδοκιμάσει; Θα έπρεπε να το θεωρεί φυσιολογική εξέλιξη. Απλώς το ΚΚΕ διεκδικεί το δικαίωμα να μιλά ελεύθερα για όλους τους άλλους, ενοχλείται όμως όταν ασκούν το ίδιο δικαίωμα και οι άλλοι".

Μετά και από αυτό, δεν κρατήθηκα και είπα να ... θυμηθώ κάποια από τα ΠΑΜΠΟΛΛΑ ιστορικά λάθη του ... "Κόμματος του Λαού" ώστε να το βουλώσουν μερικοί, των οποίων η μνήμη είναι ... ασθενής:

(α) Στο φύλλο του "Ριζοσπάστη" της 12/7/1935, ο τότε Γ.Γ. του Κόμματος, Νίκος Ζαχαριάδης, έγραφε: «Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία, ή Τουρκία θά τανε σήμερα πεθαμένη και 'μεις Μεγάλη Ελλάδα. Γι αυτό, εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την άστο-τσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε» (βλ. εδώ).

(β) Μια ακόμη θέση του ΚΚΕ ήταν αυτή για "Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη" που υιοθετήθηκε το 1924, καθ' υπόδειξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Το σύνθημα αυτό ήταν ενταγμένο στους γενικότερους σχεδιασμούς της τελευταίας για τα Βαλκάνια, που προέβλεπαν ένοπλη εξέγερση στη Βουλγαρία και γρήγορη γενίκευση της επανάστασης σε ολόκληρη την περιοχή (βλ. εδώ και εδώ).

(γ) Διαβάστε κι αυτό: απόφαση 3ου Έκτακτου Συνεδρίου Κ.Κ.Ε (26/11/1924-03/12/1924). Δημοσιεύθηκε στον Ριζοσπάστη: "Ανεξαρτησία στη Μακεδονία και στη Θράκη: Η ντόπια κεφαλαιοκρατία… καταπιέζει τις εθνικές μειονότητες στη Μακεδονία και στη Θράκη… η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού, κρατώντας με το σίδερο και τη φωτιά τη μακεδόνικη και θρακική χώρα στην υποταγή της. Δίχως την καταπίεση του μακεδονικού και θρακικού λαού, δίχως την καταπίεση των ξένων εθνών, της είναι αδύνατο να δυναμώσει επάνω μας τον κοινωνικό της ζυγό. Η ντόπια μπουρζουαζία είναι εθνικός δυνάστης και καταπιεστής του μακεδονικού και θρακικού λαού και συγχρόνως ο κοινωνικός δυνάστης της εργατικής τάξεως και των φτωχών αγροτικών και προσφυγικών μαζών. Αν δεν συντρίψουμε τον εθνικό ζυγό της ντόπιας μπουρζουαζίας που βαρύνει στη Μακεδονία και στη Θράκη, δεν μπορούμε να τσακίσουμε τον κοινωνικό ζυγό της ίδιας μπουρζουαζίας που βαρύνει επάνω σε μάς. Δεν μπορούμε αλλιώτικα να γλιτώσουμε από τους κατακτητικούς και ιμπεριαλιστικούς πολέμους που ξεσπούν εις βάρος μας εν όσω εξακολουθεί η σημερινή κατάσταση του διαμελισμού και της καταπιέσεως της Μακεδονίας και Θράκης από τη Βαλκανική και Τουρκική μπουρζουαζία. Να γιατί αγωνιζόμαστε εναντίον των εξοπλισμών, εναντίον των πολέμων που προετοιμάζει η κεφαλαιοκρατία, εναντίον της εθνικής καταπιέσεως και του βιαίου εκπατρισμού. Να γιατί αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας και Θράκης και για ενιαία και ανεξάρτητη κρατική τους ύπαρξη… Ζήτω η εργατοαγροτική επανάσταση της Βουλγαρίας! Ζήτω η ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη! Ζήτω η Ομοσπονδία των Βαλκανικών εργατοαγροτικών δημοκρατιών! Ζήτω η Παγκόσμιος Προλεταριακή επανάσταση".

(δ) Πηγή: 5η ολομέλεια της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε σχετικά με την δημιουργία ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους, Ιανουάριος 1949: «Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδόνικος (σλαβομακεδονικός) λαός τα έδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν τον θαυμασμόν. Δεν πρέπει να υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δ.Σ.Ε. και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάσταση του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Παράλληλα το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ’ τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σωβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης».

(ε) Διαγραφή Αρη Βελουχιώτη: τον Απρίλιο του '45 η 11η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής θα προχωρήσει στην αποκήρυξη και στη διαγραφή του. H απόφαση θα κρατηθεί κρυφή και μόνο δύο μήνες αργότερα θα δημοσιευθεί στον «Ριζοσπάστη» η τελεσίδικη καταδικαστική κρίση του Πολιτικού Γραφείου - κατά τραγική σύμπτωση την ημέρα που ο Αρης θα άφηνε την τελευταία του πνοή περικυκλωμένος από συμμορίτες στη Μεσούντα, το απόγευμα του Σαββάτου της 16ης Ιουνίου 1945. H απόφαση αυτή ανέφερε: «Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE επειδή λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του 'δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο,παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί. Στο KKE δεν έχει θέση κανένας οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι όταν οι πράξεις του δεν συμβιβάζονται με το κοινό συμφέρον και όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία».

(στ) Ας φτάσουμε στις μέρες μας: εν όψει του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ (που έγινε τον περασμένο Φεβρουάριο) η Παπαρήγα δήλωνε: «Οταν θα γίνει σοσιαλισμός στην Ελλάδα, όλοι οι βιομήχανοι θα μας παραδώσουν τις βιομηχανίες τους και θα πούνε “πάρτε τα”;Θα είναι σκληρή η σύγκρουση. Και θα είναι και με τους συμμάχους τους, ανώτερα μεσαία στρώματα κτλ. Δεν κατάλαβα,δηλαδή.Βεβαίως θα υπάρξει βία,δεν το κρύβουμε» (βλ. εδώ). Αδικο, λοιπόν, έχει ο Πάγκαλος όταν μιλά για "προγραφές"?

(ζ) Να θυμηθώ το "βρώμικο '89" όταν το ΚΚΕ συμμάχησε με τον Μητσοτάκη με ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ τη διάλυση του Πασόκ? Κι ενώ υπήρχε πλειοψηφία στη Βουλή για απλή αναλογική, ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΕ?

(η) Και ενώ το ΚΚΕ "αυτο-πλασάρεται" ως δήθεν κόμμα των εργατών και του κοσμάκη, διαβάστε εδώ τί καταγγέλουν οι τυπογράφοι της Αθήνας, των οποίων οι επιχειρήσεις ΚΛΕΙΝΟΥΝ από τον αθέμιτο ανταγωνισμό της ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ, της επιχείρησης του ΚΚΕ, που εκδίδει τον "Ριζοσπάστη" και άλλες εφημερίδες και που "χτυπάει" τις τιμές λόγω του φτηνού εργατικού δυναμικού, δηλ. της λίγο ή μη-αμειβόμενης εργασίας των μελών του κόμματος:

"Το 2006 (κυβέρνηση ΝΔ), η «Τυποεκδοτική ΑΕ» πήρε νέα δωρεάν κρατική επιχορήγηση 1 εκατ. ευρώ για να προχωρήσει σε εκσυγχρονισμό. Tο κόμμα, που καταγγέλλει τα διάφορα «κίνητρα» που δίνει το αστικό κράτος στους καπιταλιστές, χρησιμοποιεί ακριβώς τις ίδιες μεθόδους. Εισπράττει δωρεάν κρατικό χρήμα. Χρήμα που συγκεντρώνεται από τα χαράτσια που επιβάλλονται στον ελληνικό λαό. Μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν βάσει ποίου πολιτικού σκεπτικού τα μεν «κίνητρα» σε άλλους καπιταλιστές είναι καταδικαστέα, ενώ όταν δίνονται στην «Τυποεκδοτική ΑΕ» είναι ευπρόσδεκτα και δικαιώνονται; Το αστικό κράτος σίγουρα δε θα έδινε λεφτά σ’ ένα επαναστατικό κόμμα. Δεν έχει κανένα πρόβλημα, όμως, να βοηθήσει ένα οπορτουνιστικό κόμμα".

(θ) Και εδώ το αληθινό πρόσωπο του ΚΚΕ-εργοδότη, που θάβεται στα "ψιλά" των εφημερίδων!

(ι) Και εδώ η ανιστόρητη κρίση τους και το πώς το ΚΚΕ ερμηνεύει την Ιστορία κατά πώς το συμφέρει!

(ια) Και εδώ η προδοτική "γραμμή" περί ΑΠΟΧΗΣ στις εκλογές του 1946 για την επαναφορά της Μοναρχίας ("γραμμή" καταστροφική για τους οπαδούς του, αφού τους "στιγμάτισε" και τους "έδωσε" στεγνά στη Δεξιά: βλ. εδώ και εδώ)!


(ιβ) Και εδώ το ανεκδιήγητο "τί Πλαστήρας, τί Παπάγος"!

Και μία (μεταγενέστερη) ανάλυση του Πάσχου Μανδραβέλη, εδώ...

Βρε, βρε...

Δείτε ποιοί έχουν το θράσσος και μιλάνε και κάνουν τους τιμητές για το ... "κακό" Πασόκ! Τα είχαμε πει εμείς νωρίς για τους Μάκηδες και τους Λάκηδες!

Περισσότερα, εδώ...

Διεθνής τιμή στον Παπανδρέου!

H είδηση από το pasok.gr:

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου ανακηρύχθηκε μέλος του Επίτιμου Συμβουλίου της Οργάνωσης "Οικονομολόγοι για την Ειρήνη και την Ασφάλεια" στη Νέα Υόρκη.

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, σήμερα το πρωί, στη Νέα Υόρκη, στην έναρξη των εργασιών της ειδικής συνεδρίασης της «Επιτροπής Stiglitz», με επιφανείς οικονομολόγους, ενημερώθηκε από τον Πρόεδρο της Οργάνωσης «Οικονομολόγοι για την Ειρήνη και την Ασφάλεια», James Galbraith, ότι ανακηρύχθηκε μέλος του Επίτιμου Συμβουλίου της Οργάνωσης.

Σημειώνεται ότι, στο Επίτιμο Συμβούλιο της Οργάνωσης, συμμετέχουν μεταξύ άλλων 17 οικονομολόγοι οι οποίοι έχουν τιμηθεί με Βραβείο Νόμπελ για την Οικονομία.

Αμέσως μετά, έγιναν οι ακόλουθες δηλώσεις:

JAMES GALBRAITH: Η Επιτροπή Οικονομολόγων για την Ειρήνη και την Ασφάλεια είναι μια διεθνής, μη κερδοσκοπική και μη κομματική Οργάνωση επαγγελματιών οικονομολόγων, που μεριμνά για οικονομικά θέματα, τα οποία σχετίζονται με την επίλυση των συγκρούσεων, την ειρήνη και τις ευημερούσες οικονομικές συνθήκες. Είναι μία Οργάνωση, στην οποία εργαζόμαστε πολύ εντατικά για την οικονομική κρίση, από το 2007. Έχουμε ένα διακεκριμένο Συμβούλιο Επιτρόπων και, με την πάροδο του χρόνου, έχουμε το προνόμιο να προστίθενται σε αυτό διακεκριμένες προσωπικότητες, με τις οποίες συνεργαζόμαστε ουσιαστικά. Και είμαι πολύ ευτυχής, διότι σήμερα ο Γιώργος Α. Παπανδρέου αποδέχθηκε την πρόσκλησή μας για να υπηρετήσει τους σκοπούς μας.

ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι τιμή μου να συνεργαστώ σε μια τόσο σημαντική και προοδευτική Οργάνωση. Ανυπομονώ να συνεργαστώ μαζί σας για να βοηθήσουμε τον κόσμο, σε μια πολύ σημαντική στιγμή. Και νομίζω ότι είναι μια προοδευτική στιγμή για τον πλανήτη μας, μια στιγμή κατά την οποία μπορούμε να θέσουμε τους πολίτες στο επίκεντρο της πολιτικής μας.

RICHARD PARKER: Οι Οικονομολόγοι για την Ειρήνη και την Ασφάλεια είναι μία από τις κορυφαίες οικονομικές Οργανώσεις παγκοσμίως, η οποία έχει στο Συμβούλιό της Νομπελίστες Οικονομολόγους, όπως οι Amartya Sen, Josef Stiglitz, Paul Samuelson - είχε και τον εκλιπόντα James Tobin - καθώς επίσης και τον Oscar Arias από την Κόστα Ρίκα που τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης.

Γι' αυτό νιώθουμε μεγάλη τιμή που ο Γιώργος Α. Παπανδρέου συμμετέχει σε αυτό το Συμβούλιο. Πιστεύουμε ότι, ο ρόλος του στην παγκόσμια ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια, θα συνεισφέρει με τον πιο ιδανικό τρόπο στους σκοπούς της Οργάνωσής μας. Γι' αυτό είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι να τον έχουμε στο Συμβούλιο Επιτρόπων.

Βλ. και εδώ.

Και κλάαααααμα ο ... "κουρασμένος"!