Είναι φανερό ότι επετεύχθη ο εκσυγχρονισμός των ΕΛ.ΤΑ. και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου επί των κυβερνήσεων της ΝΔ! (στη φωτό: το γραφείο των 2 δημόσιων οργανισμών στις Μηλιές Πηλίου...).
ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ, ΚΟΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ...
Κυριακή 9 Αυγούστου 2009
Εκσυγχρονισμός επί ΝΔ!
Ηθική αυτουργία...
Αθάνατη ελληνική επαρχία...
Φλογητά Χαλκιδικής...
Αραγε οι χωρικοί των πολιτισμένων κρατών, π.χ. Γερμανίας ή Ολλανδίας, είναι επίσης ΤΟΣΟ ανορθόγραφοι? Προσοχή: μέχρι και το σύμβολο του ευρώ είναι ΑΝΑΠΟΔΟ!
Σάββατο 1 Αυγούστου 2009
5% και ... καληνύχτα κύριε Καραμανλή!
Αντιγράφω από το Flash.gr:"Προβάδισμα 4,9 μονάδες δίνει στο ΠΑΣΟΚ η δημοσκόπηση της ALCO για το Πρώτο Θέμα. Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προηγείται με 31,2% έναντι 26,3% της ΝΔ (στην προηγούμενη μέτρηση η διαφορά ήταν 3,7%: 30,2% έναντι 26,5%). Ακολουθούν το ΚΚΕ με 7,6%, ο ΛΑΟΣ με 5%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,1% και οι Οικολόγοι Πράσινοι με 2,8%. Πρόωρες εκλογές επιθυμεί το 44,2%, ενώ δύο στους τρεις πολίτες θέλουν να γίνει ανασχηματισμός".- (σχόλιό μας: για κάποιους που γκρινιάζουν για το αίτημα του Γιώργου σχετικά με τις εκλογές!)
Και με αυτή την ευχάριστη είδηση, ετοιμάζομαι να σας αποχαιρετίσω για καμιά βδομάδα. Θα είμαι πίσω στις 8 Αυγούστου, εκτός πια και αν γίνουν εκλογές, πραξικόπημα, επανάσταση και άλλα τέτοια κοσμογονικά! Στο ενδιάμεσο, ο αρχι-άχρηστος και οι κλέφτες συνεργάτες και υπουργοί του ας πάρουν τον π...λο με ένα 5%, που φυσικά, από Σεπτέμβριο και με την οικονομική ανέχεια και τους φόρους, θα γίνει μεγαλύτερο!
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009
Σπίτι στις ... Βρυξέλλες!
Ο πλουσιότερος ... τεμπέλης!
Το γράφημα από τα "ΝΕΑ"...
ΔΕΝ δούλεψε ποτέ του, ΔΕΝ διαθέτει καν ΑΜΚΑ, οι υπουργοί του κατα-έκλεψαν το κράτος, το κράτος του κατακλέβει εμάς, και ΟΜΩΣ ο ίδιος καλοπερνά!
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009
Το "Βήμα" έλαβε το ... μήνυμα!
Του ΣΤΑΥΡΟΥ Π. ΨΥΧΑΡΗ | Κυριακή 26 Ιουλίου 2009
Με την ψήφιση του Συντάγματος του 1975 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πρότεινε (μυστικά, βεβαίως) την προεδρία στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, που εξέφραζε για μεγάλο μέρος του λαού την αντίσταση στην απριλιανή δικτατορία. Του εξήγησε όμως ότι θα έπρεπε να είναι έτοιμος να παραιτηθεί αν ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής αποφάσιζε να μετακινηθεί από την πρωθυπουργία στην προεδρία της Δημοκρατίας. Ο Π. Κανελλόπουλος (ο οποίος είχε χάσει την πρωθυπουργία κατά την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974) συνεβουλεύθη τον ίδιο άνθρωπο. Στις 24 Ιουλίου 1974 ήταν ο Γεώργιος Μαύρος, στη σύσκεψη παραδόσεως της εξουσίας από τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων στους πολιτικούς, που ζήτησε ολιγόωρη αναβολή για την ορκωμοσία του Π. Κανελλόπουλου ως επικεφαλής κυβερνήσεως εθνικής ενότητας (για να συνεννοηθεί με συνεργάτες του- ο Γ. Μαύρος εθεωρείτο ντε φάκτο αρχηγός του Κέντρου).
Κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η παρέμβαση του Ευάγγελου Αβέρωφ (με τη βοήθεια του ναυάρχου Πέτρου Αραπάκη- Αρχηγού του Ναυτικού και μεσολαβητή μεταξύ της ελληνικής χούντας και των Αμερικανών) ματαίωσε την ορκωμοσία του Π. Κανελλόπουλου, καθώς εκλήθη να αναλάβει την εξουσία ο Κ. Καραμανλής. Ετσι έχασε την πρωθυπουργία ο Π. Κανελλόπουλος τότε. Ενα χρόνο αργότερα, το 1975, ο Γ. Μαύρος συνεβούλευσε τον Π. Κανελλόπουλο να αρνηθεί την πρόταση Καραμανλή για προεδρία υπό τον όρο ενδεχομένης προώρου αποχωρήσεως...
Ετσι έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κ. Τσάτσος, πιστός θεράπων του Κ. Καραμανλή, τον καιρό εκείνο. Ο Κ. Καραμανλής δεν έκρινε ότι έπρεπε να μετακομίσει στην προεδρία ως το 1980 που έληγε η θητεία του Κ. Τσάτσου (δηλ. ο Π. Κανελλόπουλος «έχασε» μια πλήρη προεδρική θητεία).
Είναι γνωστό το παρασκήνιο που προηγήθηκε της αναδείξεως του Χρ. Σαρτζετάκη (με οργανωτή τον Μένιο Κουτσόγιωργα) στη θέση του Προέδρου.
Υστερα από αναγκαστική προσφυγή στις κάλπες (όπως αυτή που αναμένεται προσεχώς!) εξελέγη για δεύτερη φορά ο Κ. Καραμανλής, ενώ το ΠαΣοΚ για να αποφύγει εκλογές αναγκάστηκε (με διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο) να αποδεχθεί την πρόταση του Αντώνη Σαμαρά για εκλογή του Κ. Στεφανόπουλου ως Προέδρου της Δημοκρατίας. Η απόφαση το 2005 του σημερινού πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή να προτείνει τον Κάρολο Παπούλια, επιφανές στέλεχος του ΠαΣοΚ, πάγωσε τότε κάθε παρασκηνιακή κίνηση, όπως επιθυμούσε η Νέα Δημοκρατία.
Η Ιστορία δηλοί ότι η προεδρική εκλογή, ανεξαρτήτως της προσωπικότητας των υποψηφίων, πάντοτε έγινε με τη σκέψη κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων σε πιθανές εκλογές.
Είναι πολιτική υποκρισία να κατηγορείται το ΠαΣοΚ σήμερα για... υπονόμευση των θεσμών επειδή εφαρμόζει την πολιτική του μείζονος αγαθού. Η προσφυγή σε εκλογές είναι η ασφαλιστική δικλίδα της Δημοκρατίας. Αν η συνταγματική εκτροπή του 1965 έληγε αμέσως με προσφυγή σε εκλογές, η δικτατορία του 1967 θα είχε αποφευχθεί, όπως όλοι τώρα πια παραδέχονται...".-
Η κυβέρνηση των λογοκριτών...
...μας κάνει ρεζίλι και στο εξωτερικό! Οπως αναφέρει το ρεπορτάζ του Γ. Καρουζάκη στη σημερινή "Ελευθεροτυπία" (βλ. αναλυτικά εδώ):
"Δεν υπάρχει σοβαρό μέσο ενημέρωσης του πλανήτη («Λε Μοντ», Ασ. Πρες, Γαλλικό Πρακτορείο, «Νουβέλ Ομπσερβατέρ», «Νιου Γιορκ Τάιμς») που να μη φιλοξενεί τη «λογοκρισία Γαβρά στην Ελλάδα». Κρίμα και κακή αρχή για ένα νέο Μουσείο, που προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινή γνώμη για το δίκαιο αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα. Μην ξαφνιαστείτε αν οι επικεφαλής του Βρετανικού Μουσείου μας πουν τώρα: Σε ποιο Νέο Νέο Μουσείο θέλετε να τοποθετήσετε τα γλυπτά; Σε αυτό που διοικούν οι ιερωμένοι και η Αρχιεπισκοπή Αθηνών;".
Κυριακή 26 Ιουλίου 2009
Αν ρίξουμε μία ματιά στην Wikipedia...
...την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια του διαδικτύου, στο λήμμα "Αλέξανδρος Παναγούλης", τί θα διαβάσουμε? Πάρτε μία ιδέα:
"Στην μεταπολίτευση ο Αλέξανδρος Παναγούλης εκλέγεται βουλευτής της Β΄ Αθηνών από την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (Ε.Κ.-Ν.Δ., σήμερα Ε.ΔΗ.Κ.) ... στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974. Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών. Λίγο μετά την εκλογή του έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος του γιατί είχε συγκεντρώσει στοιχεία για τη συνεργασία του Δημήτρη Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς, με συνέπεια να αρνηθεί να συνυπάρξει με τον "προδότη" στο ίδιο κόμμα και παραιτείται. Παρέμεινε όμως στη Βουλή των Ελλήνων ως ανεξάρτητος βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Δημήτρη Τσάτσο. Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις αλλά και απειλές για τη ζωή του για να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, μυνήματα που του αφήναν άγνωστοι κλπ. Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 38 ετών κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σέ υπόγειο κατάστημα επι τής λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Δεν υπάρχει ωστόσο κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις εικασίες".
Δεν υιοθετώ προσωπικά τέτοιες κατηγορίες. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης υπήρξε μεν μία θρυλική μορφή του αντιχουντικού αγώνα, ωστόσο όμως, όπως όλες οι μεγάλες μορφές, είχε κι αυτός τις εμμονές του, που ίσως τον έκαναν "απόλυτο" και "αφοριστικό". Είχε στραφεί και κατά του ίδιου του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ ο αδερφός του υπήρξε βουλευτής του Πασόκ. Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι ότι ο κος Τσάτσος πρέπει να αντιμετωπιστεί στις πραγματικές του διαστάσεις και όχι σαν το "ιερό τέρας" του Συντάγματος!
Και ο Αλιβιζάτος...
Να οι καλλιτέχνες...
Αναρτώ τα ονόματά τους, καθώς το ζήτησε με σχόλιό του στην προηγούμενη ανάρτησή μου ο φίλος Γκιώνης, που διατηρεί το ιστολόγιο "Εικόνες".
Σύμφωνα, λοιπόν, με το free-press LiFo, οι καλλιτέχνες αυτοί, που νομιμοποίησαν με τη συμμετοχή τους την προσπάθεια της Δεξιάς να ταυτίσει την αποκατάσταση της Δημοκρατίας με τον μακαρίτη Καραμανλή, είναι οι αναγραφόμενοι στο δημοσίευμα που βλέπετε... Παλιότερα είχαμε τους λογοτέχνες σαν την Ι. Καρυστιάνη και την Κ. Δημουλά να "ρετουσάρουν" την εικόνα του αρχι-άχρηστου: ειδικά δε η πρώτη, ούσα σύζυγος του Παντελή Βούλγαρη και επιτρέποντας στη ΝΔ να κυκλοφορεί το όνομά της για τη λίστα επικρατείας της στις εκλογές του 2007, ουσιαστικά "ακύρωνε" με τον τρόπο αυτό το έργο του συζύγου της, ο οποίος, ας μην το ξεχνάμε, γύρισε τα "Πέτρινα Χρόνια", ταινία που στη δεκαετία του '80 απετέλεσε ξέσπασμα της Αριστεράς απέναντι στα εμφυλιοπολεμικά έργα τύπου "Ελένη" του Γκατζογιάννη.
Σάββατο 25 Ιουλίου 2009
Οχι και "δικός μας" ο Κασιμάτης!
Τα σημερινά "Νέα", στο ρεπορτάζ του Γ. Παπαχρήστου, επισημαίνουν μία μικρή "λεπτομέρεια", που αλλάζει εντελώς το σκηνικό των "στημένων" συνεντεύξεων των 2 συνταγματολόγων που μας κούφαναν με τις παρεμβάσεις τους (Κασιμάτης & Τσάτσος):
"Αναφορικά με τον κ. Κασιμάτη, ο οποίος παρουσιάστηκε από τον φιλοκυβερνητικό Τύπο ως «γνωστό στέλεχος» του ΠΑΣΟΚ, δεν επισημάνθηκε ότι από το 1987, οπότε και παραιτήθηκε από τη θέση του νομικού συμβούλου του Ανδρέα Παπανδρέου για προσωπικούς λόγους (βρισκόταν σε μόνιμη κόντρα με τον Μένιο Κουτσόγιωργα), δεν είχε την παραμικρή σχέση με το Κίνημα. Μάλιστα, ο κ. Κασιμάτης είχε καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του Α. Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, στις 26 Αυγούστου 1991".
Καταλάβατε τώρα ότι ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκαν από τη ΝΔ δύο παροπλισμένα στελέχη και αξιοποιήθηκε η γεροντίστικη επιθυμία και ματαιοδοξία τους να επιστρέψουν στη δημοσιότητα και στα αξιώματα, έστω και με αυτόν τον άθλιο τρόπο...
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009
Ο αρχιάχρηστος λογοκρίνει...
...το σκηνοθέτη του "Ζ", τον Κώστα Γαβρά! Δείτε εδώ. Προφανώς για να τον εκδικηθεί που με την βραβευμένη ταινία του έκανε βούκινο στον πολιτισμένο κόσμο τις πομπές, τις δολοφονίες και τους τραμπουκισμούς του θείου του! Η απάντηση του Κ. Γαβρά, εδώ.Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009
Ομοβροντία κατά του Δ. Τσάτσου!
"...Ο θόρυβος προεξαγγέλθηκε με άρθρο που έγραψε πριν από καμιά δεκαριά μέρες θαυμαστώς πως λάμψας παλαιός συνταγματολόγος του οποίου τα έργα, εξίτηλα πάντα ταχύ έγιναν, ταχύ δε και παντελής λήθη κατέχωσεν. Σε αυτό αποφάνθηκε ότι αν ένα κόμμα δηλώσει ότι δεν ψηφίζει κανέναν υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα υποχρεωτικά σε εκλογές, προκαλεί την πρόωρη διάλυση της βουλής για λόγο που δεν προβλέπει ούτε επιτρέπει το Σύνταγμα και επιπλέον σφετερίζεται την αρμοδιότητα για πρόωρη διάλυση της βουλής, ενώ δεν την έχει από το Σύνταγμα. Μην τύχει και θελήσετε δηλαδή εκλογές που προβλέπει το Σύνταγμα γιατί παρανομείτε! Όμως οι σχετικές συνταγματικές διατάξεις δεν εξαρτούν το συνταγματικό κύρος της συμμετοχής ή της μη συμμετοχής των βουλευτών στην ψηφοφορία για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τους λόγους για τους οποίους μετέχουν ή δεν μετέχουν σε αυτήν. Άλλωστε, ο αναθεωρητικός νομοθέτης είχε δύο τουλάχιστον φορές τη δυνατότητα να απεξαρτήσει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το ενδεχόμενο εκλογών και δεν το έπραξε. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει ρυθμιστεί έτσι, ώστε αν η αξιωματική αντιπολίτευση (ή και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως συνέβη με τη Νέα Δημοκρατία το 1990) δεν συμφωνήσει στο προτεινόμενο πρόσωπο, να προκαλούνται τελικά γενικές βουλευτικές εκλογές και νέα κυβέρνηση. ... Τα πράγματα είναι τελικώς απλά: νομική υποχρέωση κόμματος ή βουλευτή να μετάσχει κάπως ή αλλιώς στην ψηφοφορία ή να μη μετάσχει δεν υπάρχει. Ακόμη περισσότερο: όταν υπάρχει ρητή συνταγματική δυνατότητα προσφυγής στις εκλογές και πολιτική και κοινωνική δυναμική που τις καθιστά από αναγκαίες εφικτές, το πράγμα τελειώνει εδώ. Κατά τα λοιπά, πολυλογία που θεωρεί ότι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία- και μάλιστα όταν αυτό ρητά προβλέπεται από το Σύνταγμαείναι δήθεν παραβίαση του Συντάγματος, έχει ξεπεραστεί ιστορικά από την εποχή του Χοϊδά, του Σγουρίτσα και του Αρναούτη... ... Στα τελευταία τριάντα τόσα πια χρόνια που παρατηρώ τα συνταγματικά τεκταινόμενα, το Σύνταγμα χρησιμοποιείται, από κάθε πλευρά, όχι ως σταθερό δημοκρατικό πλαίσιο διεξαγωγής των πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων, αλλά για το αντίθετό του: ως εργαλείο για να επιβληθούν σκοπιμότητες, κομματικές, εσωκομματικές, ατομικές ή άλλες, σαν δήθεν συνταγματικές επιταγές ή απαγορεύσεις, σαν διαταγές δηλαδή που βρίσκονται έξω από τον κανόνα του δημοκρατικού παιχνιδιού".
Πέρα από τον Δρόσο, και οι συνταγματολόγοι Μποτόπουλος, Δερβιτσιώτης και Χρυσόγονος συμφωνούν ότι δεν τίθται θέμα αντισυνταγματικότητας για την τακτική του Πασόκ. Να κάνω όμως ένα πικρόχολο σχόλιο: ο κ. Χρυσόγονος, γνωστός από το ΑΠΘ, παρά το ότι συντάσσεται με την άποψη του Κινήματος, ωστόσο αφήνει αιχμές για το ότι ... η θέση του Πασόκ δεν αποφασίσθηκε στα όργανα αλλά από την ηγεσία και ανακοινώθηκε! Μάλιστα, η κριτική του φτάνει και στην τακτική του Ανδρέα, κατά την προεδρική εκλογή του 1985: "Χαρακτηριστικό του κατήφορου του ελληνικού δημόσιου βίου είναι ότι ακόμη και ο ιδρυτής του ίδιου κόμματος είχε εξαγγείλει την εκπληκτική αλλαγή πορείας στην προεδρική εκλογή του Μαρτίου του 1985 σε συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος. Αν και η τελευταία δεν ήταν ουσιαστικά τίποτε περισσότερο από μία σύναξη χειροκροτητών, πάντως η δεύτερη γενιά της παπανδρεϊκής πολιτικής δυναστείας τηρούσε τουλάχιστον κάποια προσχήματα συλλογικής λειτουργίας".
Αν δεν κάνω λάθος, ο κ. Χρυσόγονος, πέραν της δικηγορικής και καθηγητικής του ιδιότητας, είναι, σύμφωνα με το βιογραφικό του, και διδάσκων στην Εθνική Σχολή Δικαστών, από την ίδρυσή της το 1995 ως σήμερα, και έχει διατελέσει σύμβουλος σπουδών του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Θέσεις τις οποίες έλαβε, αν μπορώ να υπολογίσω σωστά, επί του ... "επάρατου" αυτού Πασόκ, το οποίο έχει την πολυτέλεια τώρα να κριτικάρει! Το ερώτημά μου είναι γιατί ... εδέχθη να υπηρετήσει σε τόσες κρατικές θέσεις, με τον ανάλογο μισθό φαντάζομαι, κυβερνώντος ενός τέτοιου "αντιδημοκρατικού", "ηγετικού" κλπ κόμματος! ΤΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΘΕΕ ΜΟΥ...
Τρίτη 21 Ιουλίου 2009
Αντ. Μανιτάκης: "Ουδέν μεμπτόν"...
Τι συνέβη όμως εκείνες τις χρονιές; Μας το θυμίζει η "Ελευθεροτυπία":
**Το 1985 ο Ανδρέας αποφάσισε να μην υποδείξει ως πρόεδρο της Δημοκρατίας τον θείο Καραμανλή. Αντ' αυτού, πρότεινε τον Χρ. Σαρτζετάκη, ανακριτή της υπόθεσης Λαμπράκη και θρυλική μορφή στο "Ζ" του Γαβρά. Αμέσως μετά την εκλογή του, για να τονίσει το νόημα και τη σημασία της αλλαγής του, ο Ανδρέας διέλυσε τη Βουλή, προτείνοντας παράλληλα αναθεώρηση του Συντάγματος και περιορισμό των εξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας.
**Τον Μάρτιο του 1990, η Ν.Δ. του Μητσοτάκη αρνήθηκε να προτείνει υποψήφιο Πρόεδρο Δημοκρατίας. Οι βουλευτές της ψήφισαν «παρών» και στις τρεις ψηφοφορίες που προβλέπει το Σύνταγμα για την επίτευξη των «181», με αποτέλεσμα η εκλογή Προέδρου να αποβεί άκαρπη. Ο Κ. Μητσοτάκης είχε ξεκαθαρίσει ωστόσο πριν από τις ψηφοφορίες, ότι στόχος του είναι να προκαλέσει εκλογές, να κερδίσει την αυτοδυναμία και να προτείνει μετά ως Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Κ. Καραμανλή. ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ.
ΠΟΥ ήταν τότε ο κύριος Τσάτσος?

"Δεν βλέπω για ποιο λόγο είναι αντισυνταγματικό να προκαλέσει κανείς εκλογές όταν έχει τη δυνατότητα. Δηλαδή τι είναι αντισυνταγματικό; Να προκαλεί κανείς εκλογές επειδή δεν έχει παρέλθει η τετραετία; Με την ίδια λογική η πρωτοβουλία που πήρε ο κ. Καραμανλής το 2007 με πρόσχημα τον προϋπολογισμό, η οποία ουσιαστικά ήταν μια πρωτοβουλία για να καλλιεργήσει το φόβο και εν τω μέσω φωτιών και καταστροφών να προκαλέσει εκλογές, ήταν αντισυνταγματική".
Αλήθεια, κύριε Τσάτσο, ΠΟΥ ήσασταν τότε? ΓΙΑΤΙ δεν μιλήσατε ΤΟΤΕ? Μήπως λόγω αυτού εδώ?
Το Πασόκ έχει πρόταση!
Για να τους ανοίξουμε τα μάτια, τους παραπέμπουμε στην πρόταση του Πασόκ, για τη ρύθμιση των χρεών των υπερχρεωμένων καταναλωτών, που παρουσιάστηκε χθες. Θα ακολουθήσει και σχέδιο για τον "Τειρεσία".
Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009
Ευάγγελος: μία ... υπερφυσική Αλεξία?
Επειδή άρχισε ήδη να γίνεται αντιληπτό το ότι ο Ευάγγελος δεν εμφανίστηκε καθόλου στα ΜΜΕ για να πάρει θέση στο ζήτημα των ηλιθιωδών απόψεων του Δ. Τσάτσου, ενώ σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις γυρνάει από κανάλι σε κανάλι ως ο κατ'εξοχήν ειδήμων (βλέπετε, ευκαιρία βρήκε να ανταποδώσει τη στήριξη του καθηγητικού κατεστημένου στην αλήτικη απόπειρα του Νοε.07 να καταληφθεί διά ρεσάλτου η ηγεσία του Κινήματος!), νομίζω ότι, ενόψει και της ιστορικής συγκυρίας (τέτοιες μέρες το '65 εκδηλώθηκε η Αποστασία κατά του Γεωργίου Παπανδρέου και ακολούθησαν τα Ιουλιανά), μπορούμε πλέον να αναφωνήσουμε: