Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

11 Νοε. 2007: ένας χρόνος μετά...


Αν και δε θέλω να ξύνω πληγές και παρότι αναγνωρίζω ότι ο Βενιζέλος δουλεύει πλέον για το Κίνημα (όχι ότι τον έπιασε η καλοσύνη, απλώς κατάλαβε, και αυτός και τα στελέχη του ... "Ρεύματος", ότι με τον Γιώργο πρωθυπουργό θα δουν ξανά και οι ίδιοι υπουργική καρέκλα!), δεν μπορώ να μη θυμηθώ ότι πέρυσι, τέτοιες μέρες, όσοι στηρίζαμε τον Γιώργο υφιστάμεθα χλεύη, κοροϊδία και δημόσιο εξευτελισμό από τον εσμό των μεγαλοεκδοτών και των ριψάσπιδων στελεχών μας που ξαφνικά ... αποφάσισαν να μας ... σώσουν (μάλλον να σώσουν τους εαυτούς τους!). Περηφανεύομαι που κάποιοι από εμάς, απλοί πολίτες, σηκώσαμε ανάστημα και αμφισβητήσαμε την επιλογή του Λαμπράκη, του Τεγόπουλου, του Μέγκα, του Πρετεντέρη, της Τρέμη, που, ως ... πάπες του Κινήματος, βάλθηκαν να μας επιβάλλουν τον αρχηγό που επιθυμούσαν. Η νίκη μας ήταν νίκη κατά του σταρ-σύστεμ. Οπως αργότερα δικαιωθήκαμε και για την περίπτωση και το προμοτάρισμα (από τους ίδιους κύκλους) του cool Alexis!

Σήμερα, μετά τα τελευταία γκάλοπ, αισθανόμαστε ότι δώσαμε τον αγώνα τον καλό. Μέσα από τρικλοποδιές, μποϊκοτάζ και μουρμουρητά, κατορθώσαμε να αποδείξουμε ότι η επιλογή μας ήταν η πλέον σωστή για τον τόπο και τη δημοκρατία. Εμείς, βεβαίως, δεν περιμέναμε αυτές τις δημοσκοπήσεις για να νιώσουμε δικαιωμένοι. Εμείς ξέραμε από τότε... Ξέραμε ότι επιλέξαμε για πρόεδρό μας μία διεθνή προσωπικότητα της κοινωνίας των πολιτών. Εναν γνώστη των διεθνών ζητημάτων, της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής. Σήμερα, ύστερα από 4οο τόσες αναρτήσεις και 365 μέρες μετά, ξαναδημοσιεύω ένα από τα πρώτα σχόλια για να θυμηθούμε όλοι:

Γιατί ψηφίζω Γιώργο...

Εμείς, που είμαστε πολίτες, που είμαστε επαγγελματίες, που είμαστε έξω από τα "διαπλεκόμενα" και δεν έχουμε εξαρτήσεις. Εμείς που, χωρίς να είμαστε θιασώτες της στείρας κριτικής, ταυτόχρονα αντιστεκόμαστε σε παντός είδους "-ισμούς", από τον φανατισμό του ΚΚΕ έως τον ελιτισμό του ΣΥΝ, από τον φασισμό του ΛΑΟΣ έως τον φαρισαϊσμό της ΝΔ αλλά και τον εν πολλοίς υποχωρητισμό του ΠΑΣΟΚ. Εμείς, που δεν μας "πάει" ο χομεϊνισμός του Χριστόδουλου και του παπαδαριού που τον ακολουθεί, που θεωρούμε κατάντια να μας κυβερνά ο "Καθιστός Βούδας" που θέλει να αυτοαποκαλείται Πρωθυπουργός ενώ εξ αρχής ήταν πρωθυπουργεύων, που επιθυμούμε να ζούμε σε μία Ελλάδα ανάπτυξης και κοινωνικής πρόνοιας "βορειοευρωπαϊκού" τύπου και όχι στο ... Ελλαδιστάν της μιζέριας, της υποανάπτυξης, της νηπιαγωγού Νατάσας που έγινε εν μία νυκτί χειρουργός, του κυβερνητικού εκπροσώπου που μέσα σε 3 χρόνια απέκτησε βίλα στο Καπανδρίτι και ενός υποψηφίου "μελλοντικού αρχηγού" που μας θυμίζει "φαταουλισμό"! Εμείς που δεν επαναπαυόμαστε στο τί θα μας "υποδείξουν" οι τηλε-αστέρες της δημοσιογραφίας (είναι "σικ" και "γράφει" ο Βενιζέλος που χορεύει στο πάρτυ της κόρης του, αλλά "παίζει" 14η στη σειρά, στο δελτίο ειδήσεων, η κατάθεση στεφάνου από τον Γιώργο στον τάφο του Αραφάτ...).

Ψηφίζουμε Γιώργο Παπανδρέου:

• Γιατί για τον Γιώργο Παπανδρέου, σοσιαλισμός είναι ενεργός τρόπος ζωής, που ο ίδιος βιώνει. • Ο τρόπος ζωής του είναι επιβεβαίωση των δημοκρατικών καταβολών του. • Γιατί έχει μια αυξημένη αυτογνωσία, δεν είναι υπερόπτης, ακούει με προσοχή το συνομιλητή του και συζητά επί ίσοις όροις. • Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου εκπροσωπεί αυτό που αποκαλούμε «ήρεμη δύναμη», με αρχές και ψυχικά αποθέματα, απέναντι σε προκλήσεις και αντιπαλότητες. • Γιατί τα στερεότυπα που προβάλλουν τα ΜΜΕ για τον ηγέτη του ΠΑΣΟΚ δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια που συνοψίζεται στα παρακάτω: • Είναι προσηνής, φιλικός, ευγενής, συνεργάσιμος, αλλά ταυτόχρονα δυναμικός και αποφασιστικός. • Γιατί διαθέτει μια, σπάνια για πολιτικό, αμεσότητα ειλικρινούς επικοινωνίας με τον πολίτη. • Γιατί σε μια σειρά διαχρονικών δημοσκοπήσεων υπερέχει για την ειλικρίνεια, ευθύτητα και αξιοπιστία του σε σύγκριση με άλλους πολιτικούς και ηγέτες παρατάξεων. • Γιατί, επομένως, εμπνέει εμπιστοσύνη και σιγουριά για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ και για ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας μας. • Γιατί αποτελεί εχέγγυο για την εφαρμογή μιας ουσιαστικής κοινωνικής πολιτικής, με απόλυτο κριτήριο τον άνθρωπο και τις ανθρώπινες αξίες. • Γιατί το ενδιαφέρον του για το συνάνθρωπό του είναι έντονο και το πιστοποιεί με μια πρωτόγνωρη για Έλληνες πολιτικούς αμεσότητα, σαν τον πατέρα του Ανδρέα. • Γιατί καταθέτει την προσωπική του δέσμευση για λύσεις απέναντι στα προβλήματα των νέων, των ανέργων και των συνταξιούχων. • Γιατί η ζωή του, σε αντίθεση με τους γόνους άλλων πολιτικών οικογενειών, είναι γεμάτη αγώνες και εξορίες για την υπόθεση της Δημοκρατίας στη χώρα μας. • Γιατί είναι ο ηγέτης που γνωρίζει να δίνει λύσεις μέσα από δημοκρατικό διάλογο. • Για τις «πρωτιές» του στα θέματα της καθιέρωσης της Ελεύθερης Ραδιοφωνίας στη χώρα μας και τη διεθνή καθιέρωση της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, καθώς και τη μεγάλη συμβολή του στους θεσμούς της Λαϊκής Επιμόρφωσης και της Νέας Γενιάς. • Γιατί τόσο η θητεία του στο Υπουργείο Εξωτερικών όσο και η συμβολή του στην διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη διαδικασία ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση σηματοδοτούν την ηγετική του φυσιογνωμία. • Γιατί η ομόφωνη εκλογή του και ο ρόλος του ως Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από 157 χώρες, τον ανέδειξαν ως ιδανικό εκπρόσωπο της χώρας μας στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και τους διεθνείς οργανισμούς και ως τον κατ’ εξοχήν σοσιαλιστή πολιτικό ηγέτη του μέλλοντος. • Γιατί ο ίδιος, ως απόδημος Έλληνας κατανοεί απόλυτα τη σημασία του παγκόσμιου ελληνισμού, τη δύναμη των Ελλήνων της Διασποράς.

5 σχόλια:

Παναγιώτης Παπαχατζής είπε...

Έχεις δίκιο. Είμασταν λίγοι τότε και φάγαμε πολλές σφαλιάρες. Αν γύριζα τον χρόνο πίσω όμως,πάλι το ίδιο θα έκανα - όπως, πιστεύω, και εσύ! :-)

agapi είπε...

Εμείς δώσαμε ένα δίκαιο αγώνα και συνεχίζουμε να τον δίνουμε. Άλλοι είχαν άλλα συμφέροντα και συνεχίζουν να τα έχουν… Αλλά η νίκη μας θα είναι ολοκληρωμένη, όταν ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου σαν Πρωθυπουργός της Ελλάδος, θα δώσει την εξουσία στο λαό! Θα φέρει την Αλλαγή!

VaD είπε...

Καλή η δικαίωση σε πρώτη φάση,τραβάμε μπροστά για τη δευτερη,ευρωεκλογές,και ορμητικό ποτάμι για τις εθνικές εκλογές,όποτε κι αν γίνουν...

καλημέρα,Στέλιο...

Στέλιος Μ. είπε...

@παναγιώτης, agapi, vad: και βέβαια τα ίδια θα κάναμε. Γιατί κάποια στιγμή αυτός ο τόπος πρέπει να σέβεται τους πολίτες του και όχι να τους αντιμετωπίζει σαν υπηκόους!

CybeRNerO είπε...

Αν γύριζε ο χρόνος πίσω Παναγιώτη πιστεύω ότι θα κάναμε το ίδιο, και ίσως ακόμη περισσότερο!
Και αυτό γιατί με αυτά που βλέπουμε τώρα, η δικαίωση μας, να δούμε σύντομα έναν άνθρωπο με ιδέες και οράματα να ηγείται αυτής της χώρας, είναι ακόμα πιο κοντά απ'όσο ήταν και στις εκλογές του περσινού Σεπτέμβρη!
Υπομονή και όρεξη για αγώνα θέλει, και η Δεξιά Πολιτική θα πάρει πόδι κάποια στιγμή!