Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008

Αναδημοσιεύστε το...

Το παρακάτω post είναι από το μπλογκ του sxoliasti. Το αναδημοσιεύω κι εγώ με δύο σχόλια: (α) Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα που χρήζουν αντιμετώπισης από μία δίκαιη κοινωνία πολιτών. Αυτά, και όχι τί όνομα θα πάρουν τα Σκόπια και το αν άφησε παρακαταθήκη ο Χριστόδουλος! (β) Ο δύστυχος πατέρας αναφέρει για τη μόνη λύση στο πρόβλημα, αυτήν της Μεθαδόνης. Να ποιά η διαφορά της (μίζερης) κατάστασης να μας κυβερνά ο "Καθιστός Βούδας" (τα στελέχη του οποίου, βλ. Ψωμιάδης, λύσσαξαν για να μη λειτουργήσει ανεμπόδιστα η Μονάδα του ΟΚΑΝΑ στην πόλη) από την κατάσταση να μας κυβερνούσε ο Γιώργος, ο οποίος έχει από καιρό μιλήσει για την (αναγκαία) χρησιμότητα των σχετικών προγραμμάτων.

"Είμαι πατέρας 3 αγοριών. Ο μικρός μου γυιός, σήμερα 26, είναι στα ναρκωτικά, στην ηρωίνη, από τα 16, από το σχολείο. Κατ' ευθεία στην ηρωίνη, τίποτα άλλο. Είμαστε μιά διαλυμένη οικογένεια, όπου ο πόνος είναι παντού και πάντα, 24 ώρες την ημέρα.Η γυναίκα μου, σε βαριά κατάθλιψη, με χάπια, σχεδόν σε καταστολή. Ο μεγάλος μου γυιός φευγάτος, δική του οικογένεια, δικό του σπίτι, μακρυά από εμάς, μακρυά απ' τον πόνο. Θέλει να βοηθήσει, μα δεν μπορεί. Θέλει να μας βλέπει, μα δεν μπορεί. Οποτε έρχεται στο σπίτι, κοιτάζει τη μάνα του, βάζει τα κλάμματα και φεύγει.
Μόνος εγώ, με την βαρειά υποχρέωση να ζήσω. Να αντέξω, γιά φροντίσω όσο μπορώ, τη γυναίκα μου, να υποστηρίξω το γυιό μου. Δεν ξέρω πιά λέξη περιγράφει την καθημερινή προσπάθεια, την γύρα στις γειτονιές ψάχνοντας τα παγκάκια, τις σκοτεινές γωνιές, τα γνωστά στέκια, με μία μονο ελπίδα: <<Ας είναι, θεέ μου ζωντανός, τίποτα άλλο>>.
Τρεις φορές σε κώμα, τον πήγαμε στο νοσοκομείο. Εγώ και το ασθενοφόρο, ούτε ο αδερφός του εκεί, δεν άντεχει, δεν φταίει.
Η ζωή -ας την πούμε ζωή- στο σπίτι, διαρκής προφύλαξη, μην κλέψει, μην πουλήσει πράγματα, μην βρεί λεφτά, για τη δόση. Σκοπός της ζωής του είναι μόνο η δόση. Τίποτα άλλο, και με όποιο μέσο. Αγωνία μην τον πιάσουν να εμπορεύεται: 20 χρόνια καταδίκη, φίλος του στο δράμα. Το τεράστιο δίλημμα γιά μένα: Οχι λεφτά, λένε οι γιατροί. Και τι? Αν μείνει χωρίς λεφτά, δεν θα κλέψει, δεν θα εμπορευτεί? 4 προγράμμματα απεξάρτησης, κάποια τα άφησε στη μέση, κάποια τα τέλειωσε. Ενθουσιασμός, νομίζαμε ότι τα κατάφερε, και σε λίγες μέρες τα ίδια, πάλι πίσω, πάντα από τον ουρανό στα τάρταρα, πάλι στη χρήση.
Εχω κοιτάξει γκρεμούς, έχω βγεί στις άκρες μπαλκονιών πολλές φορές, για δώσω τέλος, γιά να ησυχάσω.Δεν τα κατάφερα, δεν είχα το δικάιωμα να το κάνω. Τι θα άφηνα πίσω? Ποιος θα μάζευε τα απομεινάρια της γυναίκας μου και του γυιού μου. Πως να ξεχάσω την παράκληση της γυναίκας μου, 'το μόνο που σου ζητάω είναι να φύγεις μετά από μένα'. Είμαι από τους ανθρώπους που δεν έχουν το δικαίωμα, την πολυτέλεια να πεθάνουν, να ησυχάσουν.
Γράφω σε σας ζητώντας βοήθεια. Δεν ξέρω από ιντερνετ, παρακάλεσα φίλο να το κάνει. Πριν από λίγες μέρες η Καθημερινή, την Κυριακή η Χώρα, ασχολούνται με το πρόβλημα των ναρκωτικών, και τη μόνη ελπίδα μας πιά, την απελευθέρωση της Μεθαδόνης.
Ενώστε τη φωνή σας γιά την απελευθέρωση της διάθεσής της, από Νοσοκομεία, γιατρούς, από οτιδήποτε. Αρκεί να καταργηθούν οι λίστες της ντροπής. Βοηθείστε τα παιδιά μας να ζήσουν σαν άνθρωποι. Βοηθείστε οικογένειες να ξαναβρεθούν, τα παιδιά να μπορούν να βλέπουν πατεράδες χωρίς να ντρέπονται.
Αντιγράψτε αυτό το γράμμα, αν νομίζετε ότι θα βοηθήσει η φωνή ενός απελπισμένου πατέρα, αλλάξτε το, γράψτε κάτι δικό σας, στειλετέ το σε άλλους, κάντε κάτι.
Εσάς μπορεί να σας ακούσουν, εμάς δεν μας ακούει πιά κανείς. Ουτε κόμματα, ούτε κυβέρνηση.
Βοηθείστε μας.
Ενας Πατέρας".-

2 σχόλια:

NdN είπε...

Καλησπέρα,

Το έγραψα και στο blog της tractatus, αλλά θα γράψω και εδώ τη διαφωνία μου για την ανεμπόδιστη χρήση υποκατάστατων.

Είναι πράγματι κάτι πολύ λυπηρό ένας νέος άνθρωπος να είναι μπλεγμένος με τα ναρκωτικά. Δεν είναι μόνο το δράμα που περνάει ο ίδιος, αλλά κυρίως τα αγαπημένα του πρόσωπα. Εχω δει και εγώ τέτοιες περιπτώσεις στις γειτονιές που μεγάλωσα.

Δεν είμαι ειδικός στα υποκατάστατα και ειδικά στη μεθαδόνη, αλλά δεν νομίζω ότι το πρόβλημα λύνεται με το να μοιράζουμε χωρίς όρους υποκατάστατα ναρκωτικών.

Δυστυχώς το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι τέτοιο που δεν λύνεται εύκολα, γιατί χρειάζεται χρήματα και εξειδικευμένο προσωπικό, αλλά κυρίως καλή συμπεριφορά απέναντι στους χρήστες από όλους μας. Ωστόσο, ο χρήστης αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας, ή ως εν δυνάμει εγκληματίας.

Σ.Μ. είπε...

@ndn: Νίκο δε νομίζω ότι μιλάμε για 'ανεμπόδιστη' χρήση υποκατάστατων. Αλίμονο, παντού χρειάζεται μέτρο. οπωσδήποτε όμως η εμπειρία κρατών που δοκίμασαν τη μεθαδόνη είναι ενθαρρυντική.