Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008

Από τον Αννα στον Καϊάφα!

Ο εικονιζόμενος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος είναι ο άνθρωπος που:

(α) ενώ εκλέχθηκε Μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης το 1974, εγκατέλειψε το ποίμνιό του στον ακριτικό αυτό νομό για να εγκατασταθεί στην πλουσιότερη και κεντρικότερη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης το 2004, ενώ ήταν ήδη 70 χρονών (γεννήθηκε το 1934 στη Σαλμώνη Πύργου Ηλείας) και για λόγος αξιοπρέπειας και μόνον θα έπρεπε να είχε αποσυρθεί αφήνοντας τόπο στους νεότερους.
(β) η εκλογή του δημιούργησε προβλήματα με το Φανάρι και αμφισβητήθηκε έντονα και από πλευράς νομιμότητας, μέχρι να τον "δικαιώσει" το ΣτΕ κατά το γνωστό τρόπο που "λύθηκαν" όλα τα δικαστικά προβλήματα για τη ΝΔ!
(γ) δίχασε επανειλλημένα τους πολίτες της Θεσσαλονίκης, απειλώντας τα Σκόπια του 1 εκατομμυρίου κατοίκων ... ακόμη και με πόλεμο και δημιουργώντας ψεύτικες φοβίες για τον ... από Βορρά κίνδυνο!
(δ) δε δίστασε στη νεκρώσιμο ακολουθία του Χριστόδουλου να προσφωνήσει πρώτα τον τέως βασιλέα Κωνσταντίνο και μετά τους παριστάμενους πρώην Προέδρους Δημοκρατίας και τους εκπροσώπους των κομμάτων της αντιπολίτευσης, δείχνοντας για μία ακόμη φορά την απέχθειά του προς το δημοκρατικό πολίτευμα της Ελληνικής Πολιτείας, η οποία ωστόσο τρέφει και τον ίδιο και τη συνοδεία του με τα χρήματα των φορολογούμενων πολιτών.

ΑΥΤΟΣ ο άνθρωπος ανακοίνωσε σήμερα την υποψηφιότητά του για τη χηρεύουσα θέση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Στα 74 χρόνια του! Φαντάζεστε το μέγεθος του σκοταδισμού που θα ακολουθήσει την τυχόν εκλογή του ?

Θα το ανεχτούμε ?

Απαντες πλην ... λακεδαιμονίων!

Η είδηση δημοσιεύεται στα σημερινά "Νέα":

<<Εξαίρεσαν από την κλήση τον Καραμανλή: την Μπέτυ Παπαζώη, τον Θόδωρο Πάγκαλο, τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τη Φάνη Πάλλη-Πετραλιά καλεί σε ακρόαση για την υπόθεση Ζαχόπουλου η πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων την ερχόμενη Τρίτη, ενώ αφήνει για τις 12 Φεβρουαρίου τους διατελέσαντες υπουργούς Πολιτισμού Πέτρο Τατούλη και Γιώργο Βουλγαράκη! Εμμένοντας στην άποψή της να καλέσει τους υπουργούς Πολιτισμού από το 1996 έως σήμερα, παρακάμπτοντας όμως τον Πρωθυπουργό, η πρόεδρος της Επιτροπής Μαρία Κόλλια-Τσαρούχα ανακοίνωσε χθες την κλήση σε ακρόαση αγνοώντας πλήρως το αίτημα σύσσωμης της αντιπολιτεύσεως να κληθούν οι υπουργοί Πολιτισμού με σειρά από το 2007 και προς το 1996>>.

Ερώτηση: μα και να καλούσαν τον Καραμανλή ως διατελέσαντα Υπουργό Πολιτισμού επί ΝΔ, θα μάθαιναν τίποτε? Ο άνθρωπος προτιμούσε να παίζει με το playstation και να βλέπει dvd παρά να ασκεί διοίκηση. Πότε δούλεψε για να δουλέψει και στο Υπουργείο Πολιτισμού ?

Οντως Τεχεράνη...


Το Σύνταγμά μας αναγνωρίζει ως επικρατούσα θρησκεία αυτήν της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας (άρθρo 3). Από την άλλη, στο άρθρο 5 αναγνωρίζεται η απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας όλων όσων βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, γλώσσας, ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ και πολιτικών πεποιθήσεων.

Ολα αυτά προφανώς ουδεμία σχέση έχουν με τη ... χομεϊνική κατάσταση που ζήσαμε την τελευταία εβδομάδα με το 4ήμερο πένθος! Εξ αρχής υποστήριξα ότι βεβαίως και πρέπει να συμπάσχουμε για το κακό που βρήκε τον Αρχιεπίσκοπο, είναι όμως υποκρισία να "ξεχνάμε" ότι ο άνθρωπος αυτός δίχασε τον κόσμο και ανακάτεψε κατά απαράδεκτο τρόπο την εκκλησία στα κοσμικά και πολιτικά πράγματα. Γι'αυτό και συνιστώ να διαβάστε το άρθρο του πολύ καλού Γ. Παπαχρήστου, στα "Νέα" σήμερα. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

"Διότι δεν μπορεί να κηρύσσεται τετραήμερο εθνικό πένθος, να κατεβάζει ρολά το Δημόσιο, να κλείνουν τα σχολεία, να σταματάει η κυκλοφορία στην Αθήνα για μισή μέρα, επειδή ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο. Και τι δημοκρατία είναι αυτή, που αύριο, αν πεθάνει, λέμε τώρα, που μακάρι ο άνθρωπος που δεν τον ξέρω να ζήσει εκατόν πενήντα χρόνια, ο μουφτής της Ξάνθης, ούτε που θα το πάρουμε χαμπάρι; Κι εκείνος την ίδια δουλειά με τον Χριστόδουλο κάνει: αντιπρόσωπος του Θεού, του δικού του Θεού, επί της γης είναι. Κι εκείνος έχει ανησυχίες για τα εθνικά θέματα, κι εκείνος σκέφτεται τους πιστούς της Εκκλησίας του που ζουν στα όρια της φτώχειας, κι εκείνος το έχει ρίξει στις προσευχές για τη σωτηρία της ψυχής τους. Συμπέρασμα: όπως πάντα, μια ζωή στην υπερβολή είμαστε ... Ο Χριστόδουλος την είχε δει κάπως. Την είχε δει ηγέτης της Δεξιάς, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης -επί ΠΑΣΟΚ-, αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχος, ναύαρχος, υπουργός Εξωτερικών, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, υπουργός Πρόνοιας, οτιδήποτε άλλο δηλαδή εκτός από αυτό για το οποίο είχε εκλεγεί πριν από δέκα χρόνια. Ήτοι Αρχιεπίσκοπος της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κάθε φορά μάς έδινε να καταλάβουμε ότι δεν του αρκεί ο τίτλος του, ότι ήθελε να κάνει κάτι άλλο στη ζωή αυτή, αλλά εκ παραδρομής ή γιατί η τύχη φάνηκε σκληρή μαζί του, του έλαχε να κάνει τον Αρχιεπίσκοπο!".

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008

Τί 1990, τί 2008...

1990: η ΝΔ του Μητσοτάκη "εξαγοράζει" τον Θ. Κατσίκη, τότε βουλευτή της ΔΗΑΝΑ (το κόμμα του μετέπειτα ΠτΔ, Κ. Στεφανόπουλου), προκειμένου να έχει "άνεση" εδρών.

2008: η ΝΔ του ανηψιού Καραμανλή "καλοβλέπει" την προσχώρηση της 1ης επιλαχούσας βουλευτού του ΛΑΟΣ, Αν. Αθήνη-Τσούνη, προκειμένου και πάλι να έχει "άνεση" εδρών.

Αν σκεφτούμε τα έργα και τις ημέρες της κυρίας αυτής και ότι στη ψήφο της θα στηρίζεται μία παραπαίουσα κυβέρνηση, τελικά μπορούμε να πούμε ότι αυτό το κόμμα προσέφερε πάρα πολλά στον ... εκσυγχρονισμό των πολιτικών μας ηθών!

Και ύστερα η κυρία Αλέκα ισχυρίζεται ότι άλλαξε η Δεξιά !

Agent provocateur (II)...

Χθές δημοσίευσα ένα σχολιάκι στο blog του Παπαϊωάννου, για να υπενθυμίσω στο "βενιζελικό" στρατόπεδο μία αλήθεια. Εγραψα:

στέλιος // Ιανουάριος 30, 2008 at 5:34 μ.μ
Αν και εδώ είναι “στέκι” … βενιζελικών, να μου επιτραπεί να θέσω μία παράμετρο: αυτός που οδηγεί τα πράγματα σε ένταση και μετά “υποχωρεί” για το καλό (!) της ενότητας, στα νομικά δε λέγεται “λεβέντης”, λέγεται “agent provocateur” !

Ο (βετεράνος του είδους!) Παναγιώτης από το "Πρόχειρο Τετράδιο" απέδωσε αυτήν την πραγματικότητα του agent provocateur και σε ... εικονογραφικό-γραφιστικό επίπεδο και το αποτέλεσμα (με το return του πληκτρολογίου και την παραπομπή στη wikipedia) είναι εύγλωττο. Πολύ καλό, Παναγιώτη!

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

Ο νοών, νοήτω...


"Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις".

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, Περιμένοντας τους Βαρβάρους, 1904.-

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2008

Σειρά του Πρόεδρου τώρα...

Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ο Γιώργος πρέπει να αποφασίσει πλέον τί φταίει. Το περιβάλλον του, η πολιτική γραμμή του, τα στελέχη, οι ιδέες, η επικοινωνιακή πολιτική, κάτι τέλος πάντων πρέπει να φταίει.

Ας το διορθώσει...

Μία δήλωση με μισή αλήθεια...

Σήμερα, ο Βενιζέλος έκανε μία δήλωση, υποχωρώντας από το πείσμα του να ιδρύσει "κόμμα μέσα στο κόμμα". Μεταξύ άλλων, αναφέρει:

"Αναλαμβάνω και πάλι την πρωτοβουλία να εκτονωθεί η κατάσταση. Παρακαλώ δημόσια τους συναδέλφους μου πανεπιστημιακούς και άλλους ενεργούς πολίτες που θέλουν να συνεισφέρουν στην ανανέωση των ιδεών της κεντροαριστεράς και γενικότερα του πολιτικού λόγου να μην προχωρήσουν στην δημιουργία ομίλου που κάποιοι θέλουν να τον εμπλέξουν στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ. Αφού πρέπει να υποχωρήσει κάποιος, ας υποχωρήσω εγώ χάριν της ενότητας και της ομοψυχίας της παράταξης".

Θετική (από πλευράς εκτόνωσης της πίεσης) πλην όμως άκρως υποκριτική (από πλευράς ουσίας) η στάση του: αφού δυναμίτισε την κατάσταση από το ίδιο το βράδυ της 11ης Νοεμβρίου 2007, ήρθε τάχα να την εκτονώσει! Και μία ακόμη υποκρισία: "παρακαλεί" τους φίλους του πανεπιστημιακούς (που ίδιος προφανώς παρεκίνησε!) να μην ιδρύσουν τον όμιλο (που ο ίδιος προφανώς θα ίδρυε!). Easy κ. Καθηγητά! Σιγά-σιγά θα μας παρουσιάσετε ένα τεράστιο κύμα πολιτών να ... συνωστίζονται για το ποιός θα σας πρωτο-πλαισιώσει! Δεν είχε άλλες έγνοιες ο κόσμος ?

Και κάτι που παραλείπει να πει, αλλά είναι φανερό ότι θα συνεχίσει να κάνει: πόλεμος εκ των έσω και "γραμμή" στους οπαδούς του να μην ψηφίσουν Πασόκ στις ευρωεκλογές, ώστε να ξαναξεκινήσει το αντάρτικο από την επόμενη ημέρα.

Να'χαμε να λέγαμε...

Βλέπετε πουθενά το Δήμο ή το Νομό Θεσσαλονίκης? Τί ερώτηση! Οχι βέβαια!

Αφού δήμαρχος και νομάρχης συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον στο να γυρνάνε τα πανηγύρια και τις δεξιώσεις, να επιδεικνύουν τον "πατριωτισμό" τους, να ανοίγουν τρύπες (βλ. μετρό 9,2 χιλιομέτρων!), να διοργανώνουν άχρηστες γιορτές και να κάνουν ομιλίες για τη Μακεδονία και τα Σκόπια και για το πόσο ... άνδρας υπήρξε ο Μεγαλέξανδρος.

Με τέτοια ... σύγχρονα προβλήματα ασχολούνται οι άνθρωποι. Πού να προλάβουν και τις οπτικές ίνες ? (το γράφημα είναι από τη σημερινή "Ελευθεροτυπία").

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008

Con Z de Zapatero: το προεκλογικό σποτ του PSOE...

Πρωτοβουλία Zapatero για τη Συμμαχία των Πολιτισμών...


"Πιστεύουμε ότι η αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στους λαούς της Γης είναι δυνατή. Αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και η ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας, συμβάλλουν στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου.
Το δίκαιο – και όχι η ισχύς – πρέπει να αποτελεί τη βάση της διεθνούς τάξης πραγμάτων. Οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και τις απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη, μέσω του διαπολιτισμικού διαλόγου, της συνεργασίας και της ουσιαστικής συναίνεσης ανάμεσα σε πολίτες με ίσα δικαιώματα.
Ταυτιζόμαστε με τις προσπάθειες για τη γεφύρωση των σχέσεων ανάμεσα στους λαούς που αποτελούν το παγκόσμιο χωριό, δημιουργώντας μια συλλογική βούληση, η οποία, μέσω του διαλόγου και του σεβασμού, θα μας οδηγήσει σ’ έναν ειρηνικό κόσμο, πιο δίκαιο, που σέβεται τη διαφορετικότητα, κατανοώντας την ως αξία ενός διαπολιτισμικού και πολυσύνθετου κόσμου, όπου όλοι και όλες έχουμε θέση.
Η πρόταση του ΟΗΕ για τη Συμμαχία των Πολιτισμών, συνθέτει την ανάγκη για μια δίκαιη παγκοσμιοποίηση βασισμένη στις αξίες της Ειρήνης και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που να γκρεμίζει τους τοίχους που εμποδίζουν την επικοινωνία και να απαντά στην απειλή που δημιουργεί το υπάρχον χάσμα ανάμεσα στον ισλαμικό και τον δυτικό κόσμο.
Η ομάδα στήριξης της πρωτοβουλίας του Πρωθυπουργού της Ισπανίας και ηγέτη του Ισπανικού σοσιαλιστικού κόμματος José Luis Zapatero για τη Συμμαχία των Πολιτισμών δημιουργείται με σκοπό τη διάχυση των παραπάνω αρχών προς όφελος της κοινωνικής δικαιοσύνης και της παγκόσμιας ειρήνης".

Υπογράψτε και εσείς εδώ.



Εκαστος εφ'ώ ετάχθη...


ΔΕΝ είναι πρωτοσέλιδο της "Βραδυνής",
ΔΕΝ είναι πρωτοσέλιδο της "Απογευματινής",
ΔΕΝ είναι πρωτοσέλιδο του "Ελληνικού Βορρά",
ΔΕΝ είναι πρωτοσέλιδο της "Ορθόδοξης Φωνής" !

Είναι (δυστυχώς) πρωτοσέλιδο της πάλαι ποτέ "ναυαρχίδας" του δημοκρατικού Τύπου, των "Νέων"...

Θα τρίζουν τα κόκαλα του Λέοντα Καραπαναγιώτη...

"Εφυγε" μία ευγενική ψυχή...

Επειδή σήμερα θα μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με την ... "παλλαϊκή συγκίνηση" για το θάνατο του Αρχιεπισκόπου (λουκούμι του ήρθε του Καραμανλή για να εξαφανιστούν τα πρωτοσέλιδα για το Ζαχόπουλο - και να διευκρινήσω: θλίβομαι για τον άνθρωπο που χάθηκε, αλλά μιλώ για τα έργα και τις ημέρες του!), εγώ θέλω να αναφερθώ σε μία οδυνηρή απώλεια μιας πολύ ευγενικής ψυχής και ενός καλότατου και πολύ αγαπημένου ανθρώπου: προχθές χάσαμε τη Λίτσα Φωκίδου, τη γυναίκα που υπήρξε η πρώτη παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης, στις πειραματικές εκπομπές της ΔΕΗ από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 1960. Είχε παρουσιάσει, στην 1η εκπομπή, τη Μαίρη Λω στο τραγούδι και τον Νίκυ Γιάκοβλεφ στο πιάνο. Δεν την γνώριζα προσωπικά, αλλά παρακολουθούσα τις εκπομπές της (παρά τις αντιρρήσεις μου για την πολιτική της τοποθέτηση και την υποστήριξή της στην άχρηστη δημοτική αρχή της Θεσσαλονίκης). Η Λίτσα Φωκίδου ήταν αυτό που λέμε "η χαρά της ζωής"! Αρκούσε ένας λόγος της για να σταματήσεις να έχεις σκοτούρες και να εξαφανιστεί η όποια λύπη ή στεναχώρια ένιωθες. Οταν πεθαίνουν τέτοιοι άνθρωποι, νιώθεις πόσο θνητοί είμαστε όλοι... Να είναι ελαφρύ το χώμα που τη σκεπάζει...

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008

Αναδημοσίευση από την Athens Voice:


Στο σημερινό τεύχος της Athens Voice (25-1-08), o Πάσχος Μανδραβέλης, ένας αρθρογράφος που μόνο "φιλοπαπανδρεϊκός" δε μπορεί να χαρακτηρισθεί, επισημαίνει με τρόπο δηκτικό κάποια πράγματα που επί μήνες φωνάζουμε όλοι όσοι στηρίξαμε τον Γιώργο. ΔΕΝ αντιλέγουμε δηλ. ότι κάποιες επιλογές του Προέδρου "δεν του βγήκαν" ή δεν "λειτούργησαν", αλλά αυτό είναι συνηθισμένο στην πολιτική. Εκείνο που ΔΕΝ είναι συνηθισμένο (και μας βάζει σε υποψίες για "στημένο" παιχνίδι) είναι η διαπίστωση ότι, ενώ οι αστοχίες του Γιώργου "μεγεθύνονται" με σκοπό τη φθορά του, οι ΙΔΙΕΣ (ή και μεγαλύτερες) αστοχίες του Καραμανλή, του Βενιζέλου κλπ "αποσιωπώνται" με σκοπό το προμοτάρισμά τους!
Π.χ.: εγκαλείται ο Γιώργος για άστοχη επιλογή συνεργατών, όταν ο Καραμανλής χρησιμοποιεί τους ίδοιυς και τους ίδιους αποτυχημένους (βλ. δις υπουργοποίηση Τσιτουρίδη). Λοιδωρείται ο Γιώργος για το αποτέλεσμα του Σεπτεμβρίου (όταν η κυβέρνηση μοίρασε εκατομμύρια ευρώ εξαγοράζοντας συνειδήσεις) και λιβανίζεται ο Βενιζέλος που ... έχασε από τον χαμένο!

Συμπέρασμα: τον Καραμανλή, καίτοι έχασε επανειλλημένα τις εκλογές μέχρι να τις κερδίσει το 2004, τον ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ το κόμμα του. Στον Γιώργο έβαλαν τρικλοποδιά εξ αρχής, το κόλλησαν τη ρετσινιά. Παραθέτω όλη τη ενδιαφέρουσα ανάλυση. Δίνει σαφέστατες απαντήσεις στα "ψευδοερωτήματα" των "ανησυχούντων" φίλων του κ. Βενιζέλου:

"ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ: Σε ένα από τα θαυμάσια σκίτσα του, ο Aνδρέας Πετρουλάκης εμφανίζει ένα στέλεχος του ΠAΣOK να ανακοινώνει στον κ. Γιώργο Παπανδρέου ότι «εκτός από τα σκάνδαλα στο Yπουργείο Πολιτισμού, βγήκαν και σκάνδαλα στο ΣΔOE». «Πω-πω», αναφωνεί ο αρχηγός του ΠAΣOK, κοιτάζοντας τα χαρτιά των δημοσκοπήσεων. «Θα πέσουμε κι άλλο!» («Kαθημερινή» 16/1/2008). Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, δηλαδή μετά από δύο μέρες, η δημοσκόπηση της “Public Issue” δικαίωσε το σκίτσο. Mεσούντος του σκανδάλου Zαχόπουλου, ο κ. Kαραμανλής έχασε (την περίοδο Δεκέμβριος 2007 - Iανουάριος 2008) μία μονάδα στη μέτρηση για την καταλληλότητα ως πρωθυπουργός και ο κ. Παπανδρέου δύο! Σε δημοφιλία ο πρωθυπουργός που διόρισε τον κ. Zαχόπουλο έχασε δύο μονάδες, ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που κατήγγειλε το διορισμό, έχασε οκτώ! («Kαθημερινή 19/1/2008).
Tο παράδοξο αυτό πρέπει να έχει κάποια εξήγηση, κι αυτή δεν είναι η αποκαλούμενη «κρίση του δικομματισμού», με την έννοια ότι ο όρος «κρίση του δικομματισμού» περιγράφει το φαινόμενο, δεν το εξηγεί. H κρίση του δικομματισμού είναι υπαρκτή, επειδή ο ελληνικός δικομματισμός υπήρξε κρατικοδίαιτος. Tα μεγάλα κόμματα, παρά το γεγονός ότι είναι συνασπισμοί στελεχών με ετερόκλητες απόψεις, παραμένουν ενιαία διότι υπάρχει η πελατειακή διαχείριση του κράτους, ή η ελπίδα γι’ αυτή. Tώρα που η κρατική παρέμβαση για ποικίλους λόγους γίνεται όλο και πιο αναποτελεσματική, τα δύο μεγάλα κόμματα τιμωρούνται από τους ψηφοφόρους τους. Aυτό όμως δεν εξηγεί γιατί 91% των ψηφοφόρων είναι δυσαρεστημένοι από το ΠAΣOK και μόνο 79% από τη NΔ. Στο κάτω-κάτω της γραφής, οι πράξεις ή παραλείψεις της κυβέρνησης έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στη ζωή μας, ενώ τα ελλείμματα του ΠAΣOK εμμέσως μόνο μας αφορούν.
Tο ερώτημα λοιπόν είναι γιατί η κρίση του δικομματισμού πλήττει περισσότερο το ΠAΣOK και λιγότερο τη NΔ; Mία εξήγηση που προτάθηκε είναι το ηγετικό έλλειμμα του κ. Παπανδρέου. Aυτό μπορεί να είναι υπαρκτό, αλλά πώς τεκμηριώνεται; Yπάρχει μια ξεχασμένη ιστορία που πρέπει να προσέξουμε: όταν ο κ. Kαραμανλής έγινε αρχηγός της Nέας Δημοκρατίας έδιωξε από το κόμμα πέντε κορυφαία στελέχη, μεταξύ των οποίων και τον αντίπαλό του για την ηγεσία κ. Γιώργο Σουφλιά. Aυτό ερμηνεύτηκε ως ηγετικό προσόν. O αποκλεισμός στελεχών του κ. Bενιζέλου από τα ήσσονος σημασίας όργανα για τη διοργάνωση του συνεδρίου ερμηνεύτηκε ως «βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά». Mην παρεξηγηθούμε: και τα δύο, αντιδημοκρατικά μέτρα ήταν. Aπλώς η αντιδημοκρατικότητα για τον κ. Kαραμανλή λογίστηκε στα θετικά, ενώ για τον κ. Παπανδρέου στα αρνητικά.
Mπορεί ίσως το ηγετικό έλλειμμα να τεκμηριωθεί με το λόγο του κ. Παπανδρέου, που δεν είναι σαφής, ή με τις επιλογές προσώπων, που δεν ήταν πάντα οι καλύτερες. Aλλά, πάλι, και ο λόγος του κ. Kαραμανλή, παρά τους θεατρινισμούς των χειρονομιών, δεν είναι τίποτε ιδιαίτερο. Παραμένει ένα συμπίλημα ηθικολογίας και ανερμάτιστης υποσχεσιολογίας. Όσο για τα πρόσωπα, εντάξει! Yπήρξε ατυχής η επιλογή της κ. Φώφης Γεννηματά για το ψηφοδέλτιο επικρατείας, αλλά η επιλογή του κ. Έβερτ για την ίδια θέση ήταν καλύτερη; Γιατί ξεχάσαμε τον δεύτερο και μας ενοχλεί πάντα η πρώτη; Έτσι κι αλλιώς, ο μεν κ. Παπανδρέου επιχείρησε ανανέωση του πολιτικού δυναμικού έχοντας σε κάποιες περιπτώσεις επιτυχή και σε άλλες ανεπιτυχή αποτελέσματα, ο κ. Kαραμανλής έπαιξε στα σίγουρα παρά το παλλαϊκό αίτημα της ανανέωσης.
H αλήθεια είναι ότι ο κ. Παπανδρέου είναι πλήρως απαξιωμένος στα μάτια της κοινής γνώμης. Δεν απαξιώθηκε από τους αντιπάλους του, αλλά από τους συντρόφους του και τα φίλια του ΠAΣOK Mέσα. Όταν υψώνει τους τόνους, κατηγορείται για λαϊκισμό. Όταν τους χαμηλώνει, για απουσία αντιπολίτευσης. Όσο δεν κατέθετε πρόγραμμα διακυβέρνησης, «το ΠAΣOK δεν είχε θέσεις». Όταν το κατέθεσε, πήγε αδιάβαστο («τα κείμενα δεν κερδίζουν εκλογές» είπε ο κ. Bενιζέλος). Όταν κάνει σημαία το σκάνδαλο των ομολόγων, κάνει μονοθεματική αντιπολίτευση. Σήμερα, που επιμένει σε θεσμικά μέτρα κατά της διαφθοράς, κατηγορείται ότι δεν αρπάζει την ευκαιρία να αντεπιτεθεί. Aν πήγαινε την περασμένη Παρασκευή στη Bουλή, θα νομιμοποιούσε το παιχνίδι του πρωθυπουργού, που απαντούσε στον κ. Aλαβάνο για την υπόθεση Zαχόπουλου. Δεν πήγε, οπότε «απουσίασε από τη μάχη».
Aυτό δεν έχει να κάνει με μια περίτεχνη συνωμοσία των MME και των δελφίνων του ΠAΣOK, παρά το γεγονός ότι πολλοί υποδαυλίζουν την κατάσταση περιμένοντας να καρπωθούν οφέλη από αυτή. Περισσότερο έχει να κάνει με τη νάρκη της «δεξιάς παρένθεσης», την οποία πάτησε. Tο ΠAΣOK μπορεί να συγχώρεσε τον κ. Παπανδρέου που δεν κέρδισε τις εκλογές του 2004, αλλά δεν μπορεί να τον συγχωρήσει που δεν έριξε τη NΔ το 2005. Aς μην ξεχνάμε ότι από τότε ξεκίνησαν οι ψίθυροι ότι η NΔ πέφτει και δεν απαιτείται παρά ένα μικρό σπρωξιματάκι «ίνα πληρωθούν οι γραφές». Tο γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις στο μέσον της πρώτης τετραετίας δεν επιβεβαίωναν την προφητεία οδήγησε στην αμφισβήτησή του και τελικά στην απαξίωσή του. Aφού θεωρήθηκε ανίκανος να γκρεμίσει μια –κατά τα ειωθότα– ετοιμόρροπη κυβέρνηση, θεωρείται λειψός για όλα. H πρώτη απαξίωση λειτουργεί σαν χιονοστιβάδα. Διογκώνεται με κάθε γύρισμα –με κάθε πράξη– για να συμπαρασύρει τελικά τα πάντα, ακόμη και το κόμμα του.
Mε άλλα λόγια, ο κ. Παπανδρέου, μαζί με τις υπαρκτές υποκειμενικές αδυναμίες του, φορτώθηκε και τις αντικειμενικές αδυναμίες ενός συστήματος που, καλώς ή κακώς, λειτουργεί με οκταετή κύκλο. Aυτό το γλίτωσε ο κ. Kαραμανλής. Aς μην ξεχνάμε ότι η NΔ, υπό την ηγεσία του νυν πρωθυπουργού, οδηγήθηκε το 2000 στην τρίτη κατά σειρά ήττα, πράγμα πρωτοφανές για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Kι όμως: ουδείς αμφισβήτησε τον κ. Kαραμανλή, όχι μόνο γιατί η διαφορά με το ΠAΣOK ήταν μικρή, αλλά και γιατί οι προσδοκίες για τη νίκη δεν ήταν τόσο υψηλές. Aκόμη και στη NΔ είχε εμπεδωθεί η άποψη ότι το ΠAΣOK κάποιον άσο θα βγάλει την τελευταία στιγμή για να συνεχίσει να κυβερνά, και η NΔ θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.
H αχίλλειος πτέρνα του ΠAΣOK είναι η πραγματική ή φανταστική πολιτική ικανότητά του. Όλοι συγχωρούν τα πάντα στη NΔ –«τόσο μπορεί, τόσο κάνει»– και περιμένουν τα πάντα από το ΠAΣOK. Aκόμη και να κυβερνήσει η NΔ: «Aν υπήρχε μια πιο ικανή και προπαντός υπεύθυνη αντιπολίτευση» έγραψε ο κ. Nίκος Nικολάου «που θα άρθρωνε έναν εποικοδομητικό λόγο με προτάσεις, τότε και η κυβέρνηση της Nέας Δημοκρατίας θα αναγκαζόταν να δουλέψει πιο σκληρά, να παράξει περισσότερο και καλύτερο έργο. H απουσία σοβαρού αντιπάλου, δηλαδή, βύθισε την κυβέρνηση σε απραξία σε πολλούς τομείς...» («Kαθημερινή», 22/9/2007) Aυτό δεν είναι ευφυολόγημα, είναι εμπεδωμένη πεποίθηση, κυρίως μέσα στο ΠAΣOK. Aς μην ξεχνάμε ότι από την επομένη της ήττας του το ΠAΣOK δεν αντιπολιτευόταν, απλώς προετοιμαζόταν για να κυβερνήσει. Tα στελέχη του δεν ήταν βουλευτές αντιπολίτευσης, φέρονταν σαν υπουργοί εν αναμονή. Oι θεωρητικές συζητήσεις δεν αγγίζουν την πολιτική της NΔ, μονίμως κι αποκλειστικώς ασχολούνται με τη φυσιογνωμία του ΠAΣOK. Eξού και όλη η φιλολογία για τις θέσεις που πρέπει να έχει το ΠAΣOK, αλλά ουδείς ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το γεγονός ότι η NΔ εκλέχτηκε το 2007 μην έχοντας καν ένα τυπωμένο πρόσχημα προγράμματος. Tο ΠAΣOK έπρεπε να είναι όλα μαζί: και να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση και να κυβερνά διά της (αξιόπιστης - εποικοδομητικής) αντιπολίτευσης. Aν έκανε περισσότερο το πρώτο, κατηγορείτο για λαϊκισμό, αν έκανε περισσότερο το δεύτερο, «απουσίαζε από τη μάχη».
Aν, σ’ αυτή την πολιτική υπεροψία συνολικά του χώρου, προστεθεί κι ένας υπερβολικός εγωκεντρισμός των στελεχών (εκατό πρώην υπουργούς και δέκα πρωθυπουργίσιμους έχει το ΠAΣOK), τότε το αποτέλεσμα είναι χαοτικό. Aρκούν και χοντροκομμένες σπιουνιές από τους αντιπάλους, για να δημιουργούνται διαρκώς νέοι κύκλοι εσωστρέφειας.
Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν θέλουν επ’ ουδενί να αθωώσουν τις ατυχείς πολιτικές μεταστροφές του κ. Γ. Παπανδρέου και τις δυστυχείς επιλογές κάποιων προσώπων. Aπλώς –με δεδομένο ότι και ο κ. Kαραμανλής δεν έκανε τις πλέον επιτυχημένες επιλογές προσώπων, ενώ ο πολιτικός του λόγος μόνο από ιδεολογική καθαρότητα και πολιτικό βάθος δεν διακρίνεται– επιχειρεί να εξηγήσει γιατί ο δικομματισμός δεν καταστρέφεται με λογικό τρόπο, να χάνουν, δηλαδή, τα δύο κόμματα αναλογικά".
(το σκίτσο του Α. Πετρουλάκη από την "Καθημερινή").

Να'μαστε πάλι εδώ...

Αναδημοσιεύω ένα πολύ ενδιαφέρον mail του Κων-νου Γεωργίου (congeo13@yahoo.gr) :

"Έχουμε πει πολλά κατά καιρούς για το ρόλο των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Κάναμε για μεγάλο χρονικό διάστημα τόπο στην οργή, αλλά δεν μας αφήνουν ν' αγιάσουμε! Ας πάρουμε ένα τελευταίο –ιδιαίτερα χαρακτηριστικό– παράδειγμα, για το οποίο αναφερθήκαμε και σε πρόσφατο κείμενο μας. Στο «Βαρόμετρο» Ιανουαρίου της Public Issue (V- PRC) για την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τον ΣΚΑΪ, οι θετικές γνώμες για τον Καραμανλή εμφανίζονται να μειώνονται κατά 2 μονάδες σε σχέση με το Δεκέμβριο, ενώ οι αντίστοιχες θετικές γνώμες για τον Παπανδρέου μειώνονται κατά…8 μονάδες! Ναι, 8 μονάδες.
Και ας δεχτούμε, ως υπόθεση εργασίας τη γνωστή «καραμέλα», ότι ο Παπανδρέου δεν μπορεί ακόμα να προσποριστεί τη φθορά Καραμανλή.
Ας δεχτούμε επίσης και την άλλη «καραμέλα», ότι υπάρχει κρίση στο δικομματισμό και είναι λογικό τα ποσοστά των δύο αρχηγών να πέφτουν μαζί. Ας το δεχτούμε κι αυτό.
Μπορεί κανείς να μας εξηγήσει, πώς είναι δυνατό μεταξύ 15 Δεκεμβρίου και 15 Ιανουαρίου, που η χώρα συγκλονίζεται από ένα σκάνδαλο που αφορά προσωπικά τον Καραμανλή και τους αυλικούς του, ο Παπανδρέου να παρουσιάζει 4 φορές μεγαλύτερες απώλειες σε θετικές γνώμες από τον Καραμανλή;
Είναι ακόμη ένα παράδειγμα, που ενισχύει ακόμη περισσότερο δύο θεμελιώδεις παραδοχές μας:
α) Οι δημοσκοπήσεις έχουν μετεξελιχθεί από εργαλείο καταγραφής της πραγματικότητας, σε εργαλείο διαμόρφωσης της πραγματικότητας.
β) Όσοι θέλουν να κάνουν παιχνίδι στο εσωτερικό της Ν.Δ. «τελειώνοντας» τον Καραμανλή, αφού ό,τι είχε να τους δώσει το έδωσε, και τοποθετώντας άλλο «αχυράνθρωπο», δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να αποκομίζει κέρδη ο Παπανδρέου. Θα είναι γι αυτούς η απόλυτη καταστροφή, αφού δεν τον ελέγχουν και ο ίδιος δεν σκύβει το κεφάλι.
Απλά και ξεκάθαρα.
Ο δικός τους άνθρωπος: χωρίς να θέλουμε σε καμία περίπτωση να πάρουμε θέση σε αυτόν την σύγκρουση-οχετό μεταξύ των συνεκδοτών του ΘΕΜΑΤΟΣ, οφείλουμε να θέσουμε ένα απλό ερώτημα:
Ποιος ήταν αυτός ο οποίος, όταν η κυβέρνηση στριμώχθηκε για τα καλά με το «Μαξίμου-γκέϊτ», την έβγαλε από τη δύσκολη θέση;
Ποιος ήταν αυτός ο οποίος, παίρνοντας σβάρνα κανάλια και ραδιόφωνα, μετέτρεψε το «σκάνδαλο Ζαχόπουλου» σε «σκάνδαλο Θέμου»;
Και δύο ακόμη στοιχεία που πρέπει να επισημανθούν:
α) Πριν μία εβδομάδα εξαπέλυσε μία απίστευτη βόμβα, καταγγέλλοντας για απίστευτη συναλλαγή τον επικεφαλής του ΣΔΟΕ και «κολλητό» του Καραμανλή, Σπύρο Κλαδά, μέσω συγκεκριμένου βουλευτή της Ν.Δ. Από τότε, η απόλυτη «γαργάρα»: δεν έχει αποκαλύψει κανένα επιπρόσθετο στοιχείο επικαλούμενος το δημοσιογραφικό απόρρητο, η δε κυβέρνηση προσποιείται ότι δεν συμβαίνει τίποτα αφού δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία. Η απόλυτη συγκάλυψη δηλαδή.
β) Κι αφού κατήγγειλε αυτά τα απίστευτα εναντίον της κυβέρνησης και προσωπικά του Καρμανλή πριν μία εβδομάδα, χθες άρχισε τους επαίνους στην κυβέρνηση ότι δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς (!) στην υπόθεση Ζαχόπουλου και έφτασε στο σημείο να εκτοξεύσει λάσπη προς τον Γιώργο Παπανδρέου…
Ποιος ωφελείται από την κρίση; Ποιος μπορεί να σταματήσει τον κατήφορο της χώρας;

Κωδικοποιώντας τη σκέψη μας για το σημερινό πολιτικό σκηνικό, υπογραμμίζουμε τα εξής:
1.- Οι μόνοι πραγματικοί κερδισμένοι της πολιτικής ρευστότητας είναι τα μεγάλα –παρασιτικά- επιχειρηματικά συμφέροντα.
Αυτά που θέλουν στην ηγεσία των κομμάτων εξουσίας «αχυράνθρωπους», υπηρέτες των συμφερόντων τους.
Αυτά, τα οποία προσκύνησε ο Καραμανλής από το 2000, όταν τοποθέτησε τον τοποτηρητή τους Θεόδωρο στον πυρήνα του νεοδημοκρατικού συστήματος εξουσίας.
Αυτά, τα οποία αφού πήραν ό,τι είχαν να πάρουν από τον Καραμανλή, τώρα τον θεωρούν «ευάλωτο» και προωθούν την Ντόρα.
Αυτά, τα οποία θα έκαναν το παν για να υποχρεωθεί ο Παπανδρέου να εγκαταλείψει την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Θα έκαναν -και κάνουν- το παν για να πείσουν την κοινή γνώμη ότι το ΠΑΣΟΚ με ηγέτη τον Παπανδρέου δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσει τη Ν.Δ. Ό,τι το μέλλον της σοσιαλδημοκρατίας βρίσκεται σε Ομίλους και άλλα τέτοια φαιδρά.
2.- Ο μόνος που μπορεί να βάλει ένα τέλος στην πολιτική κατάπτωση και να βγάλει τη χώρα από τα σημερινά της αδιέξοδα είναι ένας ηγέτης τον οποίο κανένα παράκεντρο εξουσίας δεν «κρατάει» από πουθενά. Είναι ο μοναδικός που τόλμησε και τα έβαλε πραγματικά μαζί τους. Δεν υπέκυψε και δεν πρόκειται να υποκύψει. Πρότεινε και επαναφέρει συγκεριμένα μέτρα αντιμετώπισης όλων αυτών των φαινομένων, γεγονός πάντως που δεν συγκινεί τα ΜΜΕ με αποτέλεσμα οι εν λόγω κινήσεις να «θάβονται» με προφανή σκοπό να επιβεβαιώνεται η παραπλανητική εικόνα που καλλιεργείται εδώ και καιρό πως τάχαμου η αξιωματική αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη, δεν ασκεί το ρόλο της, δεν συμπαραστέκεται στους πολίτες. Απώτερος στόχος: η διατήρηση της νοσηρής λογικής, που πάντως εξυπηρετεί τόσο την κυβέρνηση όσο και τα κόμματα της αριστεράς, ότι δηλαδή ΝΔ-Πασοκ είναι περίπου ένα και το αυτό".

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008

Περί ρευμάτων, ομίλων, τάσεων και λοιπών "δημοκρατικών" δυνάμεων...

1985: ιδρύεται η ΔΗΑΝΑ από διάσπαση της ΝΔ με πρόεδρο έναν κατεξοχήν αγαπητό και έντιμο πολιτικό, τον μετέπειτα ΠτΔ Κωστή Στεφανόπουλο. Παρά την έντονη διαμάχη μητσοτακικών και αντιμητσοτακικών, η ΔΗΑΝΑ διαλύεται μετά από κάποια χρόνια.Την ίδια τύχη έχουν και άλλες παρόμοιες προσπάθειες: ΔΗΚΚΙ (Δ. Τσοβόλας), ΚΕΠ (Δ. Αβραμόπουλος), Φιλελεύθεροι (Στ. Μάνος), ΠΟΛΑΝ (Αντ. Σαμαράς), και πιο παλιά: Κόμμα Φιλελευθέρων (Νικ. Βενιζέλος), ΕΡΚ (Αντ. Τρίτσης), ΕΣΚ (Γερ. Αρσένης), ΚΟΔΗΣΟ (Γ. Πεσμαζόγλου), ΕΔΗΚ και πολλά άλλα κόμματα, που έχουν διαδραματίσει αξιοπρόσεκτο ρόλο από τη μεταπολίτευση και έπειτα αλλά έχουν αναστείλει επισήμως τη λειτουργία τους.

Τί προκύπτει από τα παραπάνω? Οτι παρά την ύπαρξη σημαντικών εξελίξεων που δικαιολόγησαν την ίδρυση των κινήσεων αυτών (πχ το μακεδονικό στην περίπτωση της ΠΟΛΑΝ) και παρά το χαρισματικό της φυσιογνωμίας των ανθρώπων που τα ίδρυσαν (πχ Στεφανόπουλος στη ΔΗΑΝΑ ή Τσοβόλας στο ΔΗΚΚΙ), οι προσπάθειες αυτές καλώς ή κακώς ΔΕΝ απέδωσαν τα αναμενόμενα σε βάθος χρόνου (με 13% ξεκίνησε το Πασόκ το 1974 και κυριάρχησε στην πολιτική ζωή και με 5% και 10 βουλευτές ξεκίνησε η ΠΟΛΑΝ το 1993 και ... έμεινε στο δρόμο!).

Υστερα από όλα αυτά περιμένει κανείς λογικός άνθρωπος να "φτουρήσει" μία κίνηση ή ένα κόμμα Βενιζέλου που θα προέλθει από διάσπαση του Πασόκ? Οταν ούτε εξελίξεις ικανές υπάρχουν ούτε ο υποτιθέμενος αρχηγός είναι (πλέον) χαρισματικός? Μία ερώτηση κάνω...

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2008

Πού είναι ΤΩΡΑ ο πνευματικός κόσμος, οέο?

Το 1989, όταν κατασυκοφαντήθηκε όσο ποτέ άλλοτε η δημοκρατική παράταξη, έβγαιναν ο ένας μετά τον άλλον οι λεγόμενοι πνευματικοί "ταγοί" της χώρας και ... κατακεραύνωναν την "ηθική σήψη". Εξάλλου, το σχέδιο Μητσοτάκη και Φλωράκη προέβλεπε τότε, μεταξύ άλλων, την καθημερινή παρέλαση στα κανάλια διάφορων "ανησυχούντων" διασημοτήτων. Αν θυμάμαι καλά, μέχρι και ο Κορνήλιος Καστοριάδης "επιστρατεύθηκε" από το Παρίσι για να "στιγματισθεί" ο Ανδρέας. Αυτά ΤΟΤΕ...

ΤΩΡΑ, με όλο αυτό το εμετικό σκηνικό στο οποίο έχει παραδωθεί η χώρα με αποκλειστική ευθύνη του "Καθιστού Βούδα" (τον οποίον, βεβαίως, κόπτονται όλοι να προστατεύσουν μη τυχόν και βγουν στη φόρα οι ... νεανικές του αμαρτίες!) μήπως είδατε κάποιον από τους ανθρώπους της διανόησης να ανησυχεί και να εκφράζει με κάποιο τρόπο τον αποτροπιασμό του?

Που είστε κυρία Ιωάννα Καρυστιάνη και κυρία Κική Δημουλά? Τα ονόματά σας τα κυκλοφορούσε στις περασμένες εκλογές το Μαξίμου ως υποψηφιότητες για τη λίστα Επικρατείας της ΝΔ. Δεν έχετε να πείτε τίποτε ?

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008

Ωραίες εικόνες...


Η Θεσσαλονίκη σήμερα είχε μία απίστευτα πυκνή και υγρή ομίχλη. Το πρωί δεν έβλεπες στα 5 μέτρα! Οι εικόνες, όμως, που αποτυπώθηκαν στο μυαλό όσων περπατούσαν στους δρόμους της πόλης ήταν μαγευτικές...

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008

Ο "δημαρχούλης" της Θεσσαλονίκης (ΙΙ)...















Ο "δημαρχούλης" μας αυτόν τον καιρό έχει συρματοπλέξει όλη την πόλη. Κακήν κακώς αποφάσισε να μας κάνει μετρό (δεν ξέρω ποιά χρησιμότητα θα έχει μία ταλαιπωρία 10 ετών για ένα μετρό μήκους 9,5 χιλιομέτρων!), προφανώς για να μείνει και ο ίδιος στην Ιστορία (!), μετά τον ανεκδιήγητο προκάτοχό του, τον Κούβελα, ο οποίος, από τρομερός και φοβερός Υπουργός Εσωτερικών του Μητσοτάκη, το 1990, έχει πλέον εξαφανιστεί, κι αυτό είναι μάθημα για το πόσο εφήμερη είναι η δόξα που επιδιώκουν μερικοί! Ο Κούβελας τότε είχε βαλθεί να φτιάξει μόνος του "μετρό" με τα έσοδα της (ζημιογόνου) TV-100! Αποτέλεσμα, η "τρύπα" μπροστά στα πανεπιστήμια. Ας δεχθούμε, όμως, ότι έστω και τα 9,5 χιλιόμετρα θα είναι χρήσιμα. Οταν αποφασίζεις ένα τέτοιο έργο, λαμβάνεις και τα μέτρα σου ώστε να προφυλαχθεί η σωματική ακεραιότητα των δημοτών. 'Η επιτηρείς την κατασκευαστική εταιρία, ώστε τα μέτρα αυτά να εφαρμοστούν. Δε φτάνει, λοιπόν, που τα εργοτάξια ξεφύτρωσαν μέσα στους δρόμους, δε φτάνει που κόπηκαν δέντρα, δε φτάνει που οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που έγιναν είναι τουλάχιστον ατυχείς, εν κατακλείδι καταλήφθηκαν και τα πεζοδρόμια χωρίς να ληφθεί καμία πρόβλεψη για τους πεζούς. Αδιάψευστος μάρτυρας, το ...ανύπαρκτο "πεζοδρόμιο" δίπλα στο εργοτάξιο της συμβολής της Αγίας Σοφίας με την Εγνατία. Θα μου πείτε, τί τον νοιάζει τον δήμαρχο? Δεν είναι καν κάτοικος του κέντρου της πόλης (νομίζω μένει και σε άλλο Δήμο, αυτόν του Πανοράματος!) και κατεβαίνει στο δημαρχείο της Βενιζέλου με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο, με σωφέρ και έχει κι έτοιμο πάρκινγκ! Γιατί να ενδιαφερθεί για τους ... υπηκόους του? Ας όψονται όσοι τον επανεξέλεξαν.

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2008

Αλλο αφύπνιση, άλλο χαφιεδισμός...

Αυτό πάλι τί είναι? Πληρωμένη καταχώρηση της Πρεσβείας των ΗΠΑ, δημοσιευμένη στα "ΝΕΑ" πριν μερικές ημέρες. Ετσι, ξαφνικά, out of the blue που θα έλεγαν και στην πατρίδα τους. Δεν αντιλέγω ότι έχουν λάβει χώρα τρομοκρατικές ενέργειες που δεν εξιχνιάσθηκαν και ότι υπάρχουν από αυτές οικογένειες θυμάτων που περιμένουν να δικαιωθούν. Αλλο, όμως, πράγμα είναι να λες ειδικά και τεκμηριωμένα "επικηρύσσω με τόσα χρήματα το δράστη της τάδε παράνομης ενέργειας" και άλλο να λες γενικά και αόριστα "υποδείξετέ μου ενόχους και θα πάρετε τόσα χρήματα" (ή, ακόμη χειρότερα: "θα δικαιούστε δικαίωμα μετεγκατάστασης στις ΗΠΑ").

Στην 1η περίπτωση, ο ένοχος είναι συγκεκριμένος, προσδιορισμένος και είναι θεμιτό το δικαίωμα εγρήγορσης και πληροφόρησης. Στη δεύτερη περίπτωση, η επικήρυξη αόριστου αριθμού ενόχων με αντάλλαγμα το χρήμα, συνιστά πρόσκληση και παρακίνηση σε χαφιεδισμό.

Αντε να κερδίσει ο Obama μπας κι αλλάξει τίποτε σε αυτήν την τρομολαγνεία των ΗΠΑ...