Εάν δεν υπήρχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Ιστορία θα έπρεπε να τον εφεύρει...

Μία απάντηση σε όλους τους αμνήμονες που ξαφνικά "θυμήθηκαν' να κατηγορήσουν την κοσμοϊστορική αλλαγή του 1981 επειδή δεν μπορούν να παραδεχθούν την τεμπελιά του Κ. Καραμανλή και την ανικανότητα του ΓΑΠ:

Το δημοσιευμα του εγκριτου Π. Παπαδοπουλου, στο σημερινο κυριακατικο "Βημα" (σελ. 18), ειναι ΚΟΛΑΦΟΣ για την υπεραπλουστευτικη λογικη της κυριας Ελενας Ακριτα (που αναρτηθηκε στο προφiλ της στο fb) και οσων αλλων χωρις αιδω ισχυριζονται (προκειμενου να δρεψουν δαφνες δηθεν αμεροληψιας!) οτι "για ολα φταιει ο Ανδρεας", επι των ημερων του οποιου η Ελλαδα εγινε κρατος απο ψωροκωσταινα! Χρονια το φωναζω οτι αν ο Ανδρεας, παρα τα λαθη του, δεν ειχε νικησει το 1981, η Ελλαδα θα επρεπε να τον ειχε εφευρει! 

Μαλιστα, το αρθρο εχει περισσοτερη αξια αφου προερχεται απο συναδερφο της κας Ακριτα μεσα στον ιδιο τον ΔΟΛ! Ο Π. Παπαδοπουλος πολυ ορθα αναφερει οτι ο κοινοτυπος ισχυρισμος "δεν γινεται πολιτικη με δανεικα", που τον λενε οσοι θελουν να συκοφαντησουν το 1981, "ειναι τουλαχιστον απλοϊκος, αφου οι μοναδικες χωρες που δεν κανουν πολιτικη με δανεικα ειναι οσες δεν μπορουν να δανειστουν! Σχεδον ολες οι ανεπτυγμενες χωρες εχουν πολλαπλασιασει το χρεος τους τα τελευταια 30 χρονια" προκειμενου να κανουν εργο! Ετσι λειτουργει η δυτικη οικονομια! Οπως αναφερει ο ιδιος, τα νεα σχολεια, τα πανεπιστημια, το ΕΣΥ, τα νεα εργα, η ενισχυση των ατομικων δικαιωματων, η ισοτητα των δυο φυλλων, το νεο εργατικο κ οικογενειακο δικαιο, η αυξηση των μισθων, ειχαν ολα τη σφραγιδα του Ανδρεα και ηταν δημοκρατια στην πραξη! 

Συμφωνω στο συμπερασμα του: τα λαθη της διακυβερνησης του Πασοκ δεν ακυρωνουν το γεγονος οτι το Κινημα εδωσε υποσταση στον πολιτη κ οδηγησε στον εξευρωπαισμο της κοινωνιας. Ετσι, χρειαζομαστε σημερα ενα νεο 1981, παρα τις συκοφαντιες οσων τωρα θυμηθηκαν την.. αντισταση!

Ολο το αρθρο, εδω.

Η τιμωρία θα είναι βαριά!

Γιώργο Παπανδρέου, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, Βαγγέλη Βενιζέλο, ελπίζω να καταλαβαίνετε έστω και τώρα, μία μέρα πριν από τις κρίσιμες εκλογές, ότι η ΗΤΤΑ θα είναι βαριά! Με την τακτική σας δημιουργήσατε ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ, που, ενώ σας στήριξαν, σήμερα νιώθουν προσβεβλημένοι και θα σας τιμωρήσουν. Κατασυκοφαντήσατε ένα κίνημα ολόκληρο, αχρηστέψατε την υποστήριξη του κόσμου που σας πίστεψε, ΔΕΝ τιμωρήσατε τους Καραμανλορουσσόπουλοβουλγαράκηδες και θα σας στείλει στη φυλακή ατιμασμένους η "λαϊκή" Δεξιά, αφού επιτρέψατε στον επικίνδυνο Σαμαρά να σηκώσει κεφάλι τη στιγμή που είχατε πολιτική υπεροχή, μετά τη τελευταία νίκη. Επιτρέψατε σε ΑΝΙΔΕΟΥΣ υπουργούς, όπως ο αχαρακτήριστος Παπαϊωάννου, να διαλύσει έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο χωρίς να σκεφτείτε ότι όλοι οι δικηγόροι ΔΕΝ είμαστε Λυκουρέζοι. ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ!

Y.Γ.:  εξώφυλλο για τις επόμενες ημέρες, η οργισμένη Μελίνα μιλώντας στο Λονδίνο. Ετσι θα ήταν σήμερα αν ζούσε...

Ομοιότητες...

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΚΟΙΝΟ με τα δημοψηφίσματα της Χούντας: ζητούν από τον κόσμο, υπό καθεστώς (οικονομικής αυτή τη φορά) τρομοκρατίας, να νομιμοποιήσει την πολιτική αγυρτεία του συστήματος τους... 

Ξανά ... καληνύχτα σας!

ΠΟΙΟΣ λογικός άνθρωπος θα το έλεγε αυτό και θα τον πιστεύαμε?

ΠΩΣ κατορθώσατε να κάνετε ... "μέρος της λύσης" τον Σαμαρά, ρε Γιώργο?

Μία (1) φορά άσκησε διοίκηση ο άνθρωπος, ως ΥΠΕΞ του Μητσοτάκη, και γέμισε Αλβανούς η Ελλάδα!

Ο Θεός βοηθός...

Κυρίες και κύριοι, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ σας! 'Η αλλιώς: αποχαιρετισμός στα όπλα...

Το μπλογκ αυτό ξεκίνησε σε μία εποχή που η πολιτική είχε αρχίσει να με απογοητεύει. Η εκλογή του Γιώργου στην ηγεσία του Πασόκ τότε, οι ιδέες που ο ίδιος πρέσβευε και ο αγώνας που δώσαμε όλοι μαζί κατά των ενορχηστρωμένων ΜΜΕ, μου δημιούργησαν μία αίσθηση νέας μεταπολίτευσης.

Πίστευα ότι η εκλογή της νέας κυβέρνησης του Πασόκ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, ήταν η τελευταία ελπίδα της πολιτικής να επιβιώσει... Δυστυχώς, διαψεύσθηκα ΟΙΚΤΡΑ. Η μάχη με το οικονομικό χάος, που μας κληροδότησε ο τεμπέλαρος πρώην πρωθυπουργός, μας οδήγησε στο βάλτο: ο Γιώργος ασχολήθηκε (ίσως δικαιολογημένα, ίσως αδικαιολόγητα) ΜΟΝΟΝ με τα οικονομικά και ξέχασε ή αναγκάστηκε να ξεχάσει τα θεσμικά ζητήματα και τις αλλαγές, οι οποίες ... περιορίστηκαν στο να σταματήσω πλέον εγώ, ως δικηγόρος, να αποτελώ "κλειστό επάγγελμα" (!) και να με αναγκάσουν να ασχολούμαι όλη μέρα με το να συλλέγω ΦΠΑ (!!) για τα ταμεία του κράτους αντί να με απασχολεί το επιστημονικό μου έργο. Τέτοια αλλαγή! Την ίδια στιγμή, το εμπόριο μαραζώνει και η ανάπτυξη είναι μηδενική.

Δυστυχώς, μαζί με το βάλτωμα, αποδείχθηκε και η ανικανότητα βασικών (και αγαπητών τότε) στελεχών μας: τί να πρωτοπεί κανείς για τον Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος εφάρμοσε μία οικονομική πολιτική χωρίς φαντασία και χωρίς κοινωνική ευαισθησία? Τέτοια φοροεισπραχτικά μέτρα ήξερα κι εγώ να πάρω κι ας μην έχω σπουδάσει οικονομικά! Ο Γ.Ραγκούσης από προσιτός γραμματέας έγινε απρόσιτος υπουργός και ενώ κάποτε ο αείμνηστος Ε.Γιαννόπουλος, ως υπουργός Δικαιοσύνης των κυβερνήσεων του Ανδρέα, έβγαζε όλα τα "κάστανα" από τη φωτιά, σήμερα ο Καστανίδης έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης (κι ας ήταν ο υπαίτιος μιας από τις πρώτες άστοχες επιλογές της νέας κυβέρνησης, με το διορισμό Δημήτραινα ως ΓΓ του υπουργείου)!

Η απογοήτευσή μου φάνηκε νωρίς. Προσωπικά, δεν έδινα κανέναν περιθώριο λάθους στον Γιώργο. Πίστευα και πιστεύω ότι, αν βρήκαμε χάος, έπρεπε να το πούμε ΕΞ ΑΡΧΗΣ και να δακτυλοδείξουμε στον κόσμο τον υπαίτιο της κατάστασης, τον πρώην πρωθυπουργό. Επρεπε επίσης να στείλουμε κάποιους κλέφτες στο εκτελεστικό απόσπασμα!

Δυστυχώς, τίποτε δεν έγινε και τώρα τίποτε δε συμμαζεύεται...

Γιώργο, με την τακτική σας οδηγείτε έναν αστό δημοκράτη πολίτη να ψηφίσει, στις επόμενες εκλογές, εξωκοινοβουλευτική αριστερά ή αναρχικούς! Και μαζί, με οδηγήσατε πλέον στην απόφαση ότι αυτό το μπλογκ έκλεισε (προ πολλού) τον κύκλο του.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: περιμένω την ώρα που θα προκηρυχθούν εκλογές ώστε να δω ΠΟΙΟΣ από το γραφείο του Προέδρου θα έχει το ΘΡΑΣΣΟΣ να μου τηλεφωνήσει και να ζητήσει τη στήριξή μου... Από τώρα γελάω με τη σκέψη!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: πριν ένα μήνα έμαθα ξαφνικά ότι έπρεπε να κάνω ΑΜΕΣΑ μία σοβαρότατη και επικίνδυνη χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη, αλλιώς θα έμενα παράλυτος από τη μέση και κάτω. Δόξα τω Θεώ, η επέμβαση έγινε και είμαι σήμερα στα πόδια μου έχοντας αποφύγει την παραπληγία. Για να σωθώ χρειάστηκε να πληρώσω 23.000 ευρώ και το Ταμείο μου ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ τίποτε απολύτως γιατί η σύμβασή του με την κλινική δεν ... δικαιολογούσε τις αμοιβές των γιατρών. Αυτό, παρά το γεγονός ότι κάθε χρόνο πληρώνω 3.500 ευρώ περίπου στις ασφαλιστικές μου εισφορές και είμαι 16 χρόνια επαγγελματίας, δηλαδή grosso modo έχω ήδη καταβάλλει στο Δημόσιο το ποσόν των 56.000 ευρώ! Χρειάστηκα μία -1- φορά τη βοήθειά τους και δεν την είχα! Σκεφτείτε να μην είχα γονείς ή φίλους για να με βοηθήσουν. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "πρώτα ο πολίτης" κύριε Πρωθυπουργέ?

Κυρίες και κύριοι, καληνύχτα σας!

Επιτέλους, μία αίσθηση αισιοδοξίας!

Για τους Θεσσαλονικείς και τους Αθηναίους δημότες, η χθεσινή μέρα ήταν η μοναδική, ίσως, μέρα αισιοδοξίας μέσα στις μαύρες μέρες της οικονομικής κρίσης: νέοι δήμαρχοι, νέα μυαλά και η "σκόνη" του καθωσπρεπισμού της Δεξιάς στο ... χρονοντούλαπο της Ιστορίας μαζί με Παπαγεωργόπουλους, Γκιουλέκες, Κακλαμάνηδες!

ΜΠΡΑΒΟ στον Φώτη Κουβέλη που πρότεινε Μπουτάρη και Καμίνη!

ΜΠΡΑΒΟ στον Γιώργο Παπανδρέου που τόλμησε να υιοθετήσει την πρόταση ενός άλλου, και μάλιστα ΜΙΚΡΟΥ, κόμματος και να ξεπεράσει τις αγκυλωτικές προτάσεις για "κομματικούς" υποψήφιους (επί τη ευκαιρία: να μας γίνει μάθημα ο Πειραιάς και τα καμώματα Μίχα, Φασούλα κλπ που ο ένας δεν ήθελε τον άλλον!).

ΜΠΡΑΒΟ στον Γιώργο Καμίνη που έδωσε έναν αξιοπρεπή και πολιτισμένο αγώνα χωρίς να έχει την "προίκα" από τις "μαύρες διαφημίσεις" (και τα χρήματα!) του πλέον άχρηστου δημάρχου από καταβολής Δήμου Αθηναίων, του Ν. Κακλαμάνη (Λάκη Λαζόπουλε, θυμόμαστε ακόμη ότι τον είχες υποστηρίξει στις προηγούμενες εκλογές, δεν το ξεχνάμε!).

ΜΠΡΑΒΟ στον Γιάννη Μπουτάρη, που, αν και μεγάλος σε ηλικία, ψηφίστηκε από την νεολαία, σε αντίθεση με τον "κρυόκωλο" υποψήφιο της ΝΔ που μου θυμίζει "μυξοπαρθένα" μεγαλοκυράτσα των σαλονιών! Μπράβο του γιατί τα είπε χύμα και τσουβαλάτα στον Αγριότατο Μητροπολίτη (Δήμαρχε, περιμένω να αρνηθείς ορκομωσία από τον Αγιατολλάχ και να ζητήσεις να δώσεις όρκο τιμής).

ΜΠΡΑΒΟ στους Αθηναίους πολίτες που η στάση τους μου θύμισε "σιωπηρό κίνημα", ανάλογο με αυτό που έφρε στην Ισπανία τον Θαπατέρο στην εξουσία.

ΜΠΡΑΒΟ σε εμάς τους Θεσσαλονικείς που, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, είπαμε για 1 φορά να φερθούμε ως ... Αθηναίοι!

ΜΠΡΑΒΟ και σε ΟΛΑ τα κόμματα, τις κινήσεις πολιτών, τους Οικολόγους, τις προσωπικότητες, τους δημοσιογράφους ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, τους πολιτικούς (ακόμη και στην Ντόρα!), στους ψηφοφόρους του Συνασπισμού και του ΚΚΕ, που αγνόησαν τις ... μαλακίες των ηγεσιών τους για αποχή, και στήριξαν Καμίνη και Μπουτάρη.

Και ένα ΚΡΙΜΑ γιατί, αν το Πασόκ είχε υποστηρίξει από την αρχή με θέρμη τον Μ. Μπόλαρη, ο άνθρωπος θα είχε εκλεγεί και δεν θα τρώγαμε στη μάπα τον καραγκιόζη νέο περιφερειάρχη και τέως νομάρχη (δεν πειράζει, 4 χρόνια είναι αυτά, την επόμενη φορά θα ξέρουμε)...

Καλημέρα Αθήνα, καλημέρα Θεσσαλονίκη!

"Μία πετυχημένη φωτογραφία" από την φίλη μου τη Μαρία!

Η Μαρία Σικαλοπούλου είναι συνάδερφος και φίλη ... Πίνουμε κάποιες φορές καφεδάκι στα πέριξ των δικαστηρίων στέκια, μιλάμε, γελάμε αλλά μέχρι σήμερα δεν γνώριζα την άλλη πλευρά της, αυτήν του ευαίσθητου ανθρώπου που έχει συγγραφικές ανησυχίες!

Προχθές, πάνω στον καφέ, έβγαλε και μου χάρισε την πρώτη της προσπάθεια στο χώρο του βιβλίου: "Μία πετυχημένη φωτογραφία", ένα βιβλίο της Μαρίας γεμάτο τρυφερότητα, συναισθήματα, χαρές, πόνους, μελαγχολία αλλά και ύμνο στην καθημερινή ζωή!

Πέρα από τον τίτλο, πετυχημένο είναι και "στήσιμο" της όλης προσπάθειας, αφού οι "Εκδόσεις Κυριακίδη" επιμελήθηκαν το βιβλίο με φροντίδα.

Η Μαρία, στη συγγραφική της αυτή πρεμιέρα, ανασυστήνει, σαν ένα "πάζλ" ζωής, το βιογραφικό "λεύκωμα" της μητέρας της, μέσα από κάποιες φωτογραφίες της οικογένειας, πετυχαίνοντας έτσι να αποδώσει μία ολόκληρη εποχή...

Δε θέλω να κάνω συγκρίσεις, αλλά τολμώ να πω ότι το ύφος της Μαρίας και η ατμόσφαιρα που κατορθώνει να "στήσει" είναι αντάξια της πολυαγαπημένης "Λωξάντρας" της πολυγραφότατης και συνονόματής της, της Μαρίας Ιορδανίδου, καθώς, όσοι έχουμε προσφυγικές ρίζες, θα δακρύσουμε...

Κυρίαρχη μνήμη στο βιβλίο της Μαρίας είναι αυτή της μάνας... Ομως, η μάνα είναι ζωντανή, είναι δίπλα μας, δεν είναι μία απόκοσμη φιγούρα, δεν είναι ένας άνθρωπός μας που "έφυγε", είναι η εξιστόρηση της καθημερινότητάς μας με τη μητέρα μας... Σας συστήνω να το αναζητήσετε και να το διαβάσετε!

"Μια πετυχημένη φωτογραφία"

Συγγραφέας : ΣΙΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ

Κατηγορία : ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΔΟΚΙΜΙΟ-ΜΕΛΕΤΕΣ

ISBN : 978-960-467-113-7
Έτος : 2009

Αυτά τα έκανε ο Πολύδωρας και γελούσαμε!

Το γράφημα από τα "Νέα"...

Δεν αντέχω, πρέπει να το σχολιάσω: μόνον ο αλήστου μνήμης ... Πολύδωρας έκανε τέτοια "κουφά" και γελούσαμε! Ποιός σκέφτηκε να ανακοινωθεί η νέα σύνθεση της κυβέρνησης ξημερώματα? Δεν μπορούσαν να την ανακοινώσουν σήμερα το πρωϊ? Θα έχουν άδικο οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες να μας πιάσουν στο "ψιλό" και να μιλούν για ... "κυβέρνηση που έχει μεσάνυχτα" ή "καμώματα της νύχτας"?

Και πού είναι το ολιγομελές σχήμα? Κατηγορούσαμε τον Καραμανλή για την κουστωδία υπουργών, τί χρειάζονται τόσα άτομα με μισθούς, υπηρεσιακά αυτοκίνητα, συμβούλους? ΝΑΙ, δεν λέω, ο Υπουργός Οικονομικών χρειαζόταν και δεύτερο και τρίτο υφυπουργό! Στο Υπουργείο, όμως, Παιδείας, ΣΕ ΤΙ χρειάζεται ΚΑΙ ... αναπληρωτής υπουργός? Στο Περιβάλλοντος, γιατί απαιτείται ΚΑΙ αναπληρωτής υπουργός, όταν υπήρχαν २ υφυπουργοί? Και αν υποθέσουμε ότι ο Σκανδαλίδης, ως παραδοσιακός πολιτικός, μπορεί να ανακατευτεί και με τα της γεωργίας, η Αποστολάκη του Κολωνακίου ΤΙ ΣΧΕΣΗ έχει με τους αγρότες? Από πού γνωρίζει τα ζητήματα που τους απασχολούν? Από τα ντεφιλέ και τις δεξιώσεις?

Θετική η μετακίνηση της Ξενογιαννακοπούλου στο ΥΠΕΞ, καθώς το τίμιον και εργατικό του χαρακτήρα της δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, πλην όμως δεν μπόρεσε να αποδώσει στο Υγείας, της ήταν άγνωστος ο χώρος και η ίδια είναι πολύ χαμηλών τόνων... Είναι όμως καλή στις διεθνείς σχέσεις, θήτευσε ως στέλεχος του Ευρωκοινοβουλίου, ξέρει πρόσωπα και πράγματα... Ισως από την αρχή έπρεπε να της ανατεθεί η θεση αυτή με αρμοδιότητα της σχέση με την ΕΕ (όπως ήταν κάποτε ο Θ.Πάγκαλος)...

Εφυγε η Μπατζελή, οκ, γιατί έμεινε ο Μαγκριώτης? Αυτά δεν τα καταλαβαίνω εγώ...

"ΚΛΕΙΣΤΟΝ" ... λόγω απογοήτευσης!

Μετά από 1.307 αναρτήσεις και μία πολύμηνη περίοδο σιωπής, που "έλεγε" πολλά, αποφάσισα να αναστείλω και τυπικά την ανάρτηση σχολίων και θέσεων στο "@ρ@τε πύλ@ς"...

Το σκέφτηκα από δω, το μέτρησα από εκεί και είδα ότι η απογοήτευσή μου είναι μ-ε-γ-ά-λ-η...

Καθυστέρησα όσο μπορούσα την ανάρτηση αυτού εδώ του τελευταίου (τουλάχιστον με βάση τις σημερινές μου σκέψεις και εξελίξεις) ποστ, γιατί κάθε μέρα έλεγα "δε μπορεί, κάτι θα ξέρει ο Γιώργος που κάνει αυτό ή κάνει το άλλο"... Ομως, δυστυχώς, δε βλέπω να γίνεται τίποτε.

Και για να εξηγηθώ: καταλαβαίνω ότι o πρωθυπουργός βρήκε μπροστά του, όταν νικήσαμε, το απόλυτο χάος από τον ΑΧΡΗΣΤΟ (δε θα κουραστώ να το φωνάζω) Καραμανλή. Ούτε θεωρώ "κακή" την κυβέρνησή του (τουλάχιστον δεν έχουμε κάθε μέρα κι από ένα σκάνδαλο, όπως επί Καραμανλή!). Ομως, όταν άρχισα να γράφω σε αυτό το μπλογκ για να στηρίξω την υποψηφιότητα του Γιώργου, ενάντια στην προσπάθεια επιβολής από τα ΜΜΕ της υποψηφιότητας Βενιζέλου, το έκανα με πεποίθηση ότι "κάτι" θα άλλαζε. Και όταν λέω "κάτι", δεν εννοώ υπερβολές και αλλαγές εν μία νυκτί, δεν είμαι αιθεροβάμων! Ηθελα, όμως, νικώντας τον περασμένο Οκτώβριο, να δω μία κυβέρνηση αιχμής, που να υπερβεί τα μέχρι τότε υπάρχοντα σχήματα και να ριχτεί στη μάχη της ανάπτυξης, της προστασίας του πολίτη και της κοινωνικής προστασίας.

Αντ'αυτών, αναρωτιέμαι ΑΚΟΜΗ και σήμερα:

* ΓΙΑΤΙ όλη η κυβέρνηση ρίχτηκε στη μάχη της οικονομίας (δικαιολογημένα μέχρι ενός σημείου), αλλά δεν επένδυσε και σε άλλα πολιτικά θέματα (σύμφωνο συμβίωσης, χωρισμός κράτους-εκκλησίας) προκειμένου να αποδείξει ότι δεν είναι κυβέρνηση διαχείρισης?

* ΓΙΑΤΙ είμαστε απόντες στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή, όταν ο ίδιος ο Γιώργος είναι ο ΠΛΕΟΝ αναγνωρίσιμος και γνωστός πολιτικός της Ελλάδας στο εξωτερικό και η εξωτερική πολιτική ήταν το "δυνατό" του σημείο?

* ΓΙΑΤΙ δεν έχουμε ψηφίσει ακόμη τον αναπτυξιακό νόμο, που ήταν μέσα στις προτεραιότητες μας?

* ΓΙΑΤΙ νοιώθω ακόμη προσβεβλημμένος σαν πολίτης από την αυθαιρεσία των τραπεζών?

Στην αρχή σκέφτηκα: "οκ, είναι δύσκολη η μάχη της οικονομίας, ας δώσω λίγο περιθώριο" και είπα να καθυστερήσω τη διαμαρτυρία μου...

* ΔΕ μίλησα με την κατάντια του πρωτοποριακού σχεδίου για την Ανοικτή Διακυβέρνηση: διορίστηκε στη θέση του Προέδρου του ΚΘΒΕ ένας 70χρονος (τόπο στα νειάτα!) δικηγόρος (!), διορίστηκαν αποτυχημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που, επί εποχής δημοσκοπικής παντοδυναμίας του Τσίπρα, έτρεχαν από πίσω του για να πλασαριστούν στο νέο "κάδρο", και ο Χ.Καστανίδης, από τη σωρρεία των βιογραφικών, διόρισε Γ.Γ. του υπουργείου του τον συνεργάτη της συζύγου του (παρ'ό,τι ο Γ. Δημήτραινας είναι άξιος συνάδερφος, όμως η μομφή βρίσκεται αλλού και το ξέρουμε όλοι).

* ΔΕ μίλησα όταν απορρίφθηκαν, στην ίδια διαδικασία, αιτήσεις πολιτών, που ποτέ δεν είχαν ύποπτες δοσοληψίες με το Δημόσιο, διέθεταν πείρα διοίκησης, ήταν πετυχημένοι στον τομέα τους και θέλησαν να συνεισφέρουν στην προσπάθεια ανοικοδόμησης του κράτους: δεν απάντησε κανείς στις αιτήσεις τους (οι αριθμοί πρωτοκόλλου στη διάθεση παντός ενδιαφερόμενου), στις οποίες αφ'ενός μεν δήλωναν ότι παραιτούνται από παντός προνομίου που συνοδεύει τη θέση για την οποία έκαναν αίτηση, αφ'ετέρου δε, είχαν συστάσεις όχι από βουλευτές ή κομματικούς παράγοντες, αλλά από άξια στελέχη της δημόσιας διοίκησης!

* ΔΕ μίλησα όταν ο Φ.Πετσάλνικος απεδείχθη ο πιο "συντεχνιακός" Πρόεδρος της Βουλής, χειρότερος κι από τον μακαρίτη Τσαλδάρη που είχε εκλέξει στη Βουλή ο Μητσοτάκης!

* ΔΕ μίλησα όταν φίλοι-νέοι επιχειρηματίες με πληροφόρησαν ότι ζήτησαν να επιχορηγηθούν από το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων προκειμένου να επεκτείνουν την υγιή & πολλά υποσχόμενη επιχείρησή τους. Η επένδυσή τους θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας. Η απάντηση ήταν: δικαιούστε δάνειο αλλά μόνον για ... να ξεπληρώσετε τραπεζικές σας υποχρεώσεις! Δηλαδή, πάλι τα χρήματα θα πήγαιναν στις Τράπεζες και όχι στις θέσεις εργασίας!

* ΔΕ μίλησα όταν επί 6 μήνες όλοι σας μας διαβεβαιώνατε ότι δε θα χρειαστούμε νέα μέτρα και τελικά τα νέα μέτρα επιβάλλονται κάθε μέρα! Κι έστω, οκ, βρήκατε άδεια ταμεία! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ο Καραμανλής και οι Βουλγαρακηδο-ρουσσόπουλοι και δεν τους περνάτε από Εκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας? ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ?

Για να καταλάβεις: για να καταλήξω εγώ σε αυτό το σημείο, πρέπει να έφτασα στο ... αμήν! Είμαι από τους ανθρώπους που, χωρίς να έχω ωφεληθεί ούτε 1 ευρώ από κρατική θέση και χωρίς να έχω οργανωθεί στο Κίνημα, συνήθιζα να λέω (ακόμη και το 1989 που όλοι εγκατέλειπαν το Κίνημα!) ότι πρώτα θα φύγει από το Πασόκ ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και ... μετά εγώ!

Την προηγούμενη εβδομάδα, η αγανάκτησή μου "χτύπησε κόκκινο"! Από την 1η Ιουλίου, ο Γ.Παπακωνσταντίνου (από τον οποίο περίμενα πολλά και αποδεικνύεται ότι είναι πιο ... μαθητευόμενος και από τον Αλογοσκούφη!), με κατέστησε, από δικηγόρο και πολίτη, έναν ... φοροεισπράκτορα του δημοσίου, αφού κάποιος "φωστήρας" σκέφτηκε να επιβάλλει ΦΠΑ 23% στις δικηγορικές υπηρεσίες! Αυτό σημαίνει ότι, αντί να καθόμαστε να μελετούμε υποθέσεις και να λύνουμε τα προβλήματα του κόσμου, ασχολούμαστε με το πώς θα ξεχωρίζουμε και θα βάζουμε στην ακρη το 23% που πρέπει να αποδίδουμε στην εφορία, πώς θα κόβουμε τις ΑΠΥ, αν το ΦΠΑ θα υπολογιστεί επί της παρακράτησης 20% ή πριν από τον φόρο 15% κλπ κλπ! Και ερωτώ: εμένα, που θα διαχειρίζομαι κρατικό φόρο, θα μου δώσει κανείς επίδομα διαχειριστικών λαθών, όπως δικαιούται κάθε εργαζόμενος που κρατά ταμείο? Νοιώθω προσβεβλημμένος και από τον Σύλλογό μας: αναστάλθηκε, λέει, η επιβολή ΦΠΑ στους ... πράκτορες του ΠΡΟΠΟ και δεν μπόρεσε να δικαιωθεί ο Δικηγορικός Σύλλογος, τέτοια απαξίωση του επαγγέλματος? Εμείς, όμως (και δε μιλάω για τους "τηλε-αστέρες" δικηγόρους!) είμαστε επιστήμονες, κάνουμε πνευματική εργασία, ΤΙΝΙ ΤΡΟΠΩ μας υποβιβάζεις σε εμπόρους?

Και ερωτώ: Γιώργο, εγώ έδωσα μάχη για να γίνεις πρωθυπουργός μπας και γίνει καλύτερη η θέση μου ως πολίτη, έστω και αν χρειαζόταν να πληρώσω παραπάνω φόρους ή να υποστώ οικονομική λιτότητα. Δεν αγωνίστηκα, όμως, απλά για να έχω μία ... λίγο πιο καλή κυβέρνηση, από ό,τι η προηγούμενη! Γιατί, αν ήταν αυτό το κριτήριο, τότε έμενα και με τον Καραμανλή, που τον έβριζα επί 24ώρου βάσεως και το ευχαριστιόμουν! Εγώ, Γιώργο, δεν είμαι σαν τους χαχόλους τους δεξιούς, να ... σωπαίνω μπροστά στην αθέτηση των υποσχέσεων: αν δεν ήσασταν έτοιμοι, ας μην αναλαμβάνατε!

Πρόεδρε, έτρεξα και έπιανα έναν-έναν να μας ψηφίσει για το "ΠΡΩΤΑ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ"! Μήπως σου είναι εύκολο να με πληροφορήσεις ... ΣΕ ΤΙ έγινε πρώτος ο πολίτης σήμερα?

Τί θα γίνει με τον φασισμό του ΚΚΕ?

Επειδή οι πλιατσικολόγοι ψευτοαντάρτες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ έχουν διακηρύξει ότι αύριο θα ξαναεμποδίσουν τα κρουαζιερόπλοια να "πιάσουν" στο λιμάνι του Πειραιά και με την τακτική τους αυτή θα συκοφαντηθεί εκ νέου ο πολύπαθος ελληνικός τουρισμός και μάλιστα σε περίοδο θέρους και με δεδομένη την οικονομική κρίση, που καθιστά πολύτιμο για την οικονομία ακόμη και τον ένα πελάτη, μπορεί η κυβέρνηση και οι αρμόδιες δικαστικές αρχές να πάρουν τα μέτρα τους από τώρα ώστε να αντιμετωπιστεί έγκαιρα αυτός ο ενσκήψας "κόκκινος φασισμός"? Και τί κατάντια είναι αυτή? Μήπως μπορεί να μας θυμίσει η Αλέκα πώς θα αντιδρούσαν οι σοβιετικές αρχές ΑΝ κάποιοι συνδικαλιστές έκαναν τα ίδια πράγματα επί της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ? Θα τους είχε φάει το ... μαύρο σκοτάδι, ναι ή όχι? Αυτά για να μην ξεχνάμε και όσα ζήσαμε...

Δεν το περίμενα να συμβεί, αλλά, ναι, συμφωνώ με τον Πρετεντεράκο!

Διότι στο σημερινό του σχόλιο, στη στήλη "Γνώμες-Εμπιστευτικά" των "Νέων", με τίτλο "Να πουν ένα ΟΧΙ", λέει ό,τι ακριβώς υποστηρίζω κι εγώ και κάθε λογικός πολίτης σε αυτή τη χώρα: ναι, κύριοι της κυβέρνησης, για τον άλφα ή βήτα λόγο (και οπωσδήποτε λόγω της ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ανικανότητας του Καραμανλή, συμπληρώνω εγώ), αναγκαστήκατε να συνομολογήσετε δύο, πέντε, δέκα μέτρα, έστω και αυστηρότατα, για την οικονομία. Οκ! Δεκτό! Και για να ορθοποδήσει η χώρα είναι λογικό να πρέπει να τηρήσουμε το λόγο μας προς τη διεθνή κοινότητα και να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας! ΑΛΛΟ ΑΥΤΟ, όμως, ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟ πράγμα η ... "μόδα" των ημερών, δηλαδή το να βγαίνει κάθε λίγο ο Παπακωνσταντίνου ή ο Λοβέρδος (άλλος ένας άνθρωπος του Βενιζέλου που απεδείχθη επικοινωνιακή "φούσκα" και δεν μπορεί να μοιράσει ... δυο γαϊδουριών άχυρα) και να ανακοινώνουν νέες υποχρεώσεις και νέα μέτρα που μας ζητούν οι ξένοι !

Πρέπει να καταλάβει ο πρωθυπουργός ότι η ΑΝΟΧΗ του κόσμου ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ ! Ναι, να τηρήσουμε τα μέτρα και τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε, ώστε να μη γίνουμε πάλι "ρόμπα" στις άλλες χώρες, ΑΛΛΑ από την άλλη να μάθουμε να λέμε και ένα: "κύριοι, ό,τι είπαμε θα τηρηθεί, αλλά ως εδώ και μη παρέκει, δεν θα πεθάνει και ο κόσμος" !!! Αυτό το καθημερινό "κρυφτούλι" ανακοινώσεων ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ, να είμαστε εξηγημένοι !!!

Να και το (πολύ λογικό, είμαι αναγκασμένος να παραδεχτώ...) σχόλιο του:

"ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ τέτοια µέθοδο διακυβέρνησης δεν έχω ξανασυναντήσει. Κάθε τρεις και λίγο βγαίνει ένας υπουργός να µας ενηµερώσει ότι πήρε γράµµα από την «τρόικα» µε το οποίο του ζητάνε να κάνει το ένα ή το άλλο πράγµα. Τελευταίο κρούσµα ο υπουργός Εργασίας, ο οποίος ειδοποιήθηκε (λέει) από τους αρµοδίους να προβεί σε διάφορες πρόσθετες αλλαγές στο Ασφαλιστικό και στο Εργασιακό.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν αυτή η µέθοδος είναι αποτελεσµατική. Ξέρω όµως ότι έχει ένα µεγάλο πρόβληµα: στερείται αξιοπρέπειας. Και µια χώρα (θέλω να ελπίζω και µια κυβέρνηση...) µπορεί να διαπραγµατευτεί τα πάντα εκτός από ένα. Την αξιοπρέπειά της.

ΠΡΟ ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ η κυβέρνηση υπέγραψε ένα µνηµόνιο µε την Ευρωπαϊκή Ενωση και το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Σωστά; Σωστά. Το µνηµόνιο έγινε νόµος του κράτους. Ολοι θεωρήσαµε ότι το µνηµόνιο αυτό περιείχε το σύνολο των αναγκαίων δεσµεύσεων που αναλαµβάνει η χώρα προκειµένου να εξασφαλίσει τη χρηµατοδότηση που δεν της προσέφεραν οι αγορές. Αυτές και τίποτε άλλο.

ΕΤΣΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ µας είπε η κυβέρνηση στη Βουλή. Δεν µας είπε όµως ότι η χώρα ετέθη υπό διαρκή κηδεµονία. Κι ούτε µας είπε ότι εφεξής η διακυβέρνηση θα ασκείται δι’ αλληλογραφίας από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον.

ΔΙΟΤΙ ΔΥΟ πράγµατα µπορεί να συµβαίνουν. Είτε η χώρα ανέλαβε συγκεκριµένες δεσµεύσεις, δεσµεύ σεις σκληρές και άδικες αλλά αναγκαίες για να εξασφαλί σει τη χρηµατοδότηση του χρέους της. Αυτές οι δεσµεύ σεις ασφαλώς και πρέπει να υλοποιηθούν _ θα προσθέσω: µε όποιο κόστος...

ΕΙΤΕ Η χώρα ανέλαβε τη γενική δέσµευση να υποτάσσεται στις επιθυµίες της «τρόικας», όποιες κι αν είναι, όποτε εκδηλώνονται κι όποια µορφή παίρνουν. Πράγµα που σηµαίνει ότι κάποιος συναίνεσε να µετατραπεί η Ελλάδα σε µιας µορφής πειραµατόζωο, του οποίου θα δοκιµάζεται διαρκώς η κοινωνική αντοχή.

ΠΟΛΥ ΦΟΒΟΥΜΑΙ ότι σε αυτό το δεύτερο ουδείς έχει συναινέσει. Οτι δεν είναι αυτό που µας είπαν. Οτι δεν είναι αυτό που ψήφισε η Βουλή. Οτι είναι µια διαδικασία βαθύτατα ταπεινωτική που προσβάλλει την εθνική αξιοπρέπεια. Κι ότι αν δεν έχουν µεσολαβήσει τίποτα εξευτελιστικές ρυθµίσεις που συνοµολογήθηκαν εν αγνοία µας, έφτασε η στιγµή να πει η κυβέρνηση ένα «Οχι».

ΑΝ ΜΗ τι άλλο, για να καταλάβουν και οι συνοµιλητές µας πως η χώρα µας έκανε πολλά λάθη κι ότι το αναγνωρίζει εµπράκτως µε τις συγκεκριµένες δεσµεύσεις που έχει αναλάβει έναντι των δανειστών της. Αλλά και ότι η χώρα µας ούτε εξεδήλωσε τη βούληση, ούτε συνοµολόγησε ποτέ τη µετατροπή της σε αποικία. Ο,τι συµφωνήσαµε, ναι. Τα άλλα, αλλού!"...

Nikitiades ... who?

Ο τουρισμός είναι κυρίως θέμα δημοσίων σχέσεων και διεθνών γνωριμιών. Νομίζω ότι σε αυτό θα συμφωνήσετε μαζί μου. Επομένως, σε τί εξυπηρετεί η τοποθέτηση του βουλευτή Δωδεκανήσου Γ. Νικητιάδη στη θέση της Αντζελας Γκερέκου, στο Υφυπουργείο Τουρισμού? Οκ, ο άνθρωπος προέρχεται από την πλέον τουριστική περιοχή της χώρας. Και είναι και Γραμματέας Τουρισμού στο Πασόκ. Ομως, είναι δικηγόρος. Τον ξέρει κανείς στο  εξωτερικό? Πού είναι η "φαντασία στην εξουσία"? Οταν το 1981 ο Ανδρέας τοποθετούσε στο ΥΠΠΟ την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, το έκανε γιατί  ήξερε ότι η Μελίνα με τις διεθνείς της σχέσεις ήταν "κράχτης" για τον τόπο. Και ήταν μία τολμηρή κίνηση που "του βγήκε" 100%...

Την ώρα που το Κίνημα διαθέτει ως βουλευτή Επικρατείας του μία γνωστή διεθνώς ταξιδιωτική δημοσιογράφο και συντάκτρια, εκδότρια έγκυρου & έγκριτου ταξιδιωτικού περιοδικού, με γνωριμίες και "άκρες" στις ταξιδιωτικές αγορές, την Μάγια Τσόκλη, δεν είναι πολυτέλεια να μην τοποθετείται στην κυβέρνηση και μάλιστα στο πλέον κατάλληλο πόστο?

Κον Μπεντίτ: Κομισιόν και ΔΝΤ "είστε όλοι σας τρελοί" που δεν δίνετε χρόνο στον Παπανδρέου!

Κάποιοι ... "κουτόφραγκοι" το κατάλαβαν, οι δικοί μας ατσίδες, της "επαναστατικής γυμναστικής" του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται πως δε διαθέτουν τη στοιχειώδη λογική να το "χωνέψουν"...

Περισσότερα, εδώ...

Πού πάμε?

ΤΟΣΟ δύσκολο είναι, για κάποιες πολιτικές δυνάμεις, να συμφωνήσουν ότι το Σύνταγμα είναι ιερό?

Να παραδεχτούν ότι το δικαίωμα στην εργασία είναι το ίδιο σημαντικό με το δικαίωμα στην απεργία?

Ναι, κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί και δυναμικά και μαζικά όταν θίγονται τα δικαιώματά του. Και καλά κάνει! Αλλοίμονο αν ο εργαζόμενος δέχεται αδιαμαρτύρητα τα μέτρα (έστω και αναγκαία) της κάθε κυβέρνησης. 

Δεν μπορεί, όμως, να εμποδίζει όποιον άλλον θέλει να εργασθεί. 

ΔΕΝ καταλαβαίνουν τα κόμματα αυτά ότι η στάση κάποιων διαδηλωτών (οπαδών τους),  να κοροϊδεύουν  τους άτυχους εργαζόμενους που καίγονταν, στο κτίριο της Ερμού, οδηγεί κατευθείαν στην ανθρωποφαγία?

Είναι ικανοί οι νεολαίοι αυτών των κομμάτων (οι οποίοι, μετά τις πορείες, συνήθως ξημεροβραδιάζονται σε μπαρ τρώγωντας την περιουσία των μπαμπάδων τους...), να συνειδητοποιήσουν ότι, αν αυτά τα έκαναν επί Σοβιετικής Ενώσεως (το πολιτικό και αστυνομικό κράτος της οποίας καθόλου δεν έζησαν, καίτοι το θαυμάζουν!), θα συλλαμβάνονταν αυθωρεί? Για να μην πω ότι θα "εξαφανίζονταν" κιόλας διά ... "δημοκρατικών" διαδικασιών!

Ντροπή, ντροπή, ντροπή...

Ευχές...

Σήμερα ήθελα να αναρτήσω ένα σχόλιο με παράπονα, απευθυνόμενο στον Πρωθυπουργό... Μετά σκέφτηκα ότι είναι του Αγίου Γεωργίου και δε χρειάζεται να είμαι πικρόχολος: είναι ο μόνος άνθρωπος που νιώθω ότι τρέχει και αγωνίζεται δεξιά-αριστερά για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους ! Την ίδια αίσθηση αποκομίζω και από τις συζητήσεις μου ακόμη και με δεξιούς και συνασπισμικούς: όλοι παραδέχονται ότι "τουλάχιστον ο Παπανδρέου κινείται, τρέχει, αναζητεί λύσεις"... Το "τουλάχιστον" απευθύνεται στην προτέρα κατάσταση του αρχιτεμπέλαρου πρώην πρωθυπουργού! Και όλοι, δεξιοί-αριστεροί, καταλήγουν με την (τρομακτική, το βλέπεις στο βλέμμα τους!) διαπίστωση: "φαντάζεσαι να ήταν πρωθυπουργός ακόμη ο άλλος? Ούτε θα είχαμε πάρει χαμπάρι τις εξελίξεις" ! Οπου, στη θέση της λέξης "άλλος" μπορείς άνετα να προσθέσεις όποια σόκιν λέξη θες !

Επομένως, πρώτα έχουν θέση οι ευχές: Πρόεδρε να είσαι γερός και να μείνεις γερός μέχρι τέλους, ώστε να βάλεις τάξη στο δημοσιονομικό, διοικητικό, πολιτικό, κοινωνικό χάος που μας άφησαν αμανάτι οι Καραμανλήδες, Αλογοσκούφηδες, Παπαθανασίου, Ρουσσόπουλοι κλπ.

Κια μην μου πείτε ότι έχω άδικο: διαβάστε την (από ... γκάφα?) ομολογία του Πάνου Παναγιωτόπουλου, αποτυχημένου εκπροσώπου της (επίσης αποτυχημένης) ηγεσίας του Αντώνη Σαμαρά στη ΝΔ, ότι ... "το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε κρίση ελλείμματος και χρέους και δημιούργησε κρίση δανεισμού" !!! Ομολόγησαν δηλαδή οι άχρηστοι ότι "το ΠΑΣΟΚ δεν φούσκωσε το έλλειμμα και το χρέος, εμείς τα δημιουργήσαμε, αλλά το ΠΑΣΟΚ φταίει που δεν μπορεί να δανειστεί η χώρα με φυσιολογικά επιτόκια" !!!

ΥΓ: Πρόεδρε, το βραδάκι θα αναρτήσω και τα παράπονά μου, δεν τα ξεχνώ!

Εκεί μας έφτασε ο άχρηστος...

[ Διαστάσεις ] Τουρκία - Ελλάδα: 3-0

Του Μιχάλη Μητσού/ mmitsos@dolnet.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

Αδέλφια, μη φοβάστε! Πριν από δέκα χρόνια, οι Τούρκοι ήταν σε πολύ χειρότερη θέση από μας και σήμερα μας κατατροπώνουν σε τρία μέτωπα. Είχαν βέβαια στη διάθεσή τους ένα μυστικό όπλο.
Το 2001, η Τουρκία βρισκόταν εν μέσω μιας σοβαρής οικονομικής κρίσης. Το ΑΕΠ σημείωνε πτώση 5,7%, ο πληθωρισμός έφτανε το 54%, η φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό ήταν μαζική και το τραπεζικό σύστημα στα όρια της κατάρρευσης. Η Ελλάδα, αντίθετα, έμπαινε θριαμβευτικά στην ευρωζώνη, με ανάπτυξη που έφτανε το 3,4% και παραγωγικότητα που ξεπερνούσε το 4,2%.

Μια δεκαετία σχεδόν μετά, η κατάσταση έχει αντιστραφεί. Τα δικά μας να μην τα πούμε για να μην ψυχοπλακωθούμε. Τα στοιχεία της Τουρκίας όμως, όπως τα περιγράφει η ιταλική οικονομική εφημερίδα Ιl Sole- 24 ore, είναι πραγματικά εντυπωσιακά. Ο πληθωρισμός έχει ουσιαστικά τεθεί υπό έλεγχο (7,2%). Το έλλειμμα το 2009 ήταν 5,5%, το χρέος έφτανε το 50,8% του ΑΕΠ και, παρά την κρίση, η ανάπτυξη αναμένεται να φτάσει το 4,5%. Για να χρησιμοποιήσουμε ποδοσφαιρική ορολογία, η Αγκυρα νικά την Αθήνα 3-0.

Πώς έγινε αυτή η ανατροπή; Η Τουρκία χρησιμοποίησε δύο όπλα, εκ των οποίων το ένα δεν το έχουμε και το άλλο δεν το θέλουμε: την υποτίμηση του νομίσματός της (46%) και την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (πήρε δάνειο 25 δισ. δολαρίων, την ανανέωση του οποίου ανακοίνωσε μάλιστα πρόσφατα ότι δεν επιθυμεί). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποκατασταθεί γρήγορα η εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών: από το 2005 ώς το 2007 εισέρρευσαν στη χώρα 60 δισ. δολάρια, τρεις φορές περισσότερα απ΄όσα είχαν εισρεύσει την προηγούμενη εικοσαετία. Την ίδια ώρα, εμείς κάναμε πάρτι με δανεικά. Οπως λέει ο οικονομολόγος της Unicredit Τούλια Μπούκο, «η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει τα οφέλη από την εφαρμογή του ενιαίου νομίσματος. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν προχώρησε στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για να σταματήσει την πτώση της ανταγωνιστικότητας της χώρας».

Ολα αυτά δεν σημαίνουν βέβαια ότι η Τουρκία δεν έχει προβλήματα, και μάλιστα σοβαρά. Το εκπαιδευτικό της σύστημα πρέπει να βελτιωθεί, το εργατικό κόστος να μειωθεί, η γραφειοκρατία να περιοριστεί. Πρέπει να δοθεί τέλος στην αντιπαράθεση μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών, που απειλεί τη σταθερότητα της χώρας. Και, φυσικά, πρέπει να κλείσουν όσο το δυνατόν περισσότερα μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής. Στο πλαίσιο αυτού του γενικού στόχου διατυπώθηκε πρόσφατα από την τουρκική πλευρά προς την Ελλάδα η πρόταση για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, οι οποίοι αντιστοιχούν στο 2,8% του ΑΕΠ για την Αθήνα και στο 1,8% για την Αγκυρα. Χθες φαίνεται πως έγιναν κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Για το καλό της ειρήνης και για το καλό της οικονομίας, τα βήματα αυτά πρέπει να συνεχιστούν.

Από τα "Νέα"... Εκεί μας έφτασε ο άχρηστος κουμπάρος του Ερντογάν: να μην είμαστε ούτε καν σαν την Τουρκία!

Ξεκάθαρη διαφορά...

ΔΕΝ ξέρω αν στο τέλος ο μαραθώνιος του Γιώργου θα αποδώσει και η χώρα μας θα σταματήσει να'ναι "Βαλκάνια" (πράγμα που, εν πολλοίς, δεν εξαρτάται τόσο από τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης αλλά και από το πόσο θα αλλάξει συμπεριφορά ο καθένας μας προσωπικά), αλλά απεδείχθη ξεκάθαρα ακόμη μία φορά ότι έχουμε πρωθυπουργό που τρέχει, που ενδιαφέρεται, που δίνει μάχες, που αναπτύσσει τις διεθνείς του σχέσεις και εκμεταλλεύεται τις συμμμαχίες του. ΑΥΤΟ είναι που έχει σημασία: το ότι η Ελλάδα κατόρθωσε ένα δικό της πρόβλημα να το κάνει ευρωπαϊκό. Το ότι στύλωσε τα πόδια της και είπε "ή παίρνετε μέτρα ή τα κάνω λαμπόγυαλο"! Τέτοιες όμως τακτικές επιτυγχάνουν όταν δε βαριέσαι να κάνεις διπλωματικό παιχνίδι και έχεις και τις γνωριμίες για να το κάνεις!

Διότι, μας είχαν ταράξει τόσα χρόνια οι οι αρχι-άχρηστοι της ΝΔ να μας κοκορεύονται ότι ο Σαρκοζί είναι φίλος τους και ομοϊδεάτης τους. Και ποιό το όφελος επί των ημερών τους? ΚΑΝΕΝΑ! Και όμως, ο Παπανδρέου, αυτόν τον "δεξιό" Πρόεδρο τον ανήγαγε σε βασικό σύμμαχό μας. Και με τον ίδιο τρόπο μας τα είχαν πρήξει επί 5,5 χρόνια για το πόσο καλή τους φίλη ήταν η Μέρκελ. Και όμως, την τακτική της την "απογύμνωσε"  με το σχέδιό του ο Παπανδρέου, σε σημείο που σήμερα οι γερμανικές εφημερίδες την "κράζουν" ότι ΤΕΛΙΚΑ συναίνεσε στα όσα εδώ και καιρό πρότεινε ο έλληνας πρωθυπουργός:

Καμμία σύγκριση με τον εξαφανισμένο Καραμανλή?

Αλλος αέρας... (UPDATE)

Μπορεί να περνάμε δύσκολες ώρες, εξαιτίας της ηλιθιότητας των κυβερνήσεων Καραμανλή, πλην όμως, και ΜΟΝΟΝ το γεγονός ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι μία διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα και με ερείσματα στη διεθνή σκηνή, αυτό αποφέρει ΗΔΗ στη χώρα απτά οφέλη:

ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ (κανένα site ή blog δεν ανήρτησε την αιφνίδια είδηση ακόμη) είδα στη ΝΕΤ τις δηλώσεις Παπανδρέου, μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο Ομπάμα, όπου ο ίδιος ο Γιώργος ανακοίνωσε ("από στιγμή σε στιγμή θα σας διανεμηθεί", είπε) την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να καταργηθεί η βίζα εισόδου στις ΗΠΑ για τους Ελληνες πολίτες, διαδικασία η οποία ίσχυε για εμάς και για την ... Νιγηρία, ενώ όλοι οι Ευρωπαίοι είχαν απαλλαγεί από τέτοια υποχρέωση.

Αν αυτό, που έπι 10 έτη προσπαθούσε να επιτύχει κάθε ελληνική κυβέρνηση, δεν είναι επιτυχία, τότε δεν ξέρω τί άλλο να πω... Είναι προφανές ότι με τέτοιες κινήσεις θα ανορθωθεί το ελληνικό όνομα διεθνώς. Η επιτυχής κίνηση του Γιώργου γίνεται μεγαλύτερη, αν αναλογιστούμε ότι το θέμα της βίζας δεν υπήρχε στην ατζέντα συνομιλιών με τον Ομπάμα και αν υπολογίσουμε ότι οι ΗΠΑ, τον τελευταίο καιρό, σκλήρυναν τη στάση τους σε θέματα ασφαλείας. Επομένως, ουδείς περίμενε τέτοια κίνηση.

Καμμία σύγκριση με τον απελθόντα ΤΕΜΠΕΛΧΑΝΑ τέως πρωθυπουργό που επί 5,5 χρόνια μας χαντάκωνε?

UPDATE: ξέχασα να σχολιάσω και κάτι άλλο: τελειώνοντας την ενημέρωση των δημοσιογράφων στα ελληνικά, στο προαύλιο του Λευκού Οίκου, ο Γιώργος ενημέρωσε στα αγγλικά και τους ξένους δημοσιογράφους. Φαντάζομαι ότι ο καθείς καταλαβαίνει πόσο μετράνε στα διεθνή ΜΜΕ, σε επίπεδο εντυπώσεων και δημιουργίας καλής εικόνας, οι κινήσεις αυτές...

16 χρόνια μετά, μας λείπει πια η "στόφα" της Μελίνας...

ΔΕΚΑΕΞΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ συμπληρώθηκαν χθες ΧΩΡΙΣ την Μελίνα... Αντί άλλου σχολίου, θα επαναλάβω αυτό που έγραψε σήμερα στο προφίλ του, στο Facebook, ο Αρης Δαβαράκης:

"Περάσανε κιόλας 16 χρόνια από το θάνατο της Μελίνας (6 Μαρτίου) και η απουσία της γίνεται όλο και πιο οδυνηρά αισθητή. Όχι μόνο γιατί μας λείπει η ίδια, το βλέμμα, η σκέψη, η αφή, το γέλιο, η δημιουργικότητα, το πάθος, ο ήχος της φωνής της, αλλά γιατί μαζί της εξαφανίστηκε το "είδος". Είχε κάτι από τ΄αστέρια, κάτι από τον ουρανό, χωρίς να είναι "αιθέρια" - ζώντας αντίθετα μια πολύ κανονική δραστήρια καθημερινή ζωή".

Εδώ μπορείτε να δείτε ένα εξαιρετικό ντοκυμαντέρ για τη ζωή της, παραγωγής  History Channel, που μεταδόθηκε το 2006...

Διαφορές...

Επειδή κάποιοι έλεγαν "Γιωργάκη" τον Γιώργο Παπανδρέου (μέχρι που τους την φέραμε!), να παρατηρήσω κάτι μικρό μεν, αλλά ενδεικτικό της διαφοράς Γιώργου και Ευάγγελου: 

Ο πρωθυπουργός αποφάσισε μέτρα που κανείς άλλος δεν θα τολμούσε να πάρει και ανέλαβε και τον κίνδυνό τους. ΑΥΤΟ είναι μία στάση υπευθυνότητας.

Ο Ευάγγελος, ενεργώντας ως "Μαυρογυαλούρος", πήρε πίσω (αν αληθεύουν όσα διάβασα) τις περικοπές που ανακοίνωσε ο Μπεγλίτης, στα οδοιπορικά των στρατιωτικών. Για να μη δυσαρεστηθούν προφανώς οι υφιστάμενοί του. 

ΑΥΤΟ  δεν λέγεται ... άγαρμπος συνδικαλισμός?